آموزش زبان فارسی

دانلود پایان نامه

«طاقت دیدار جسد برادرم را ندارم، دیگری بر او نماز بخواند.»
شریف رضی با وجود سن کم، خدمات بسیار ارزنده‌ای به جهان اسلام کرد. درگذشت ناگهانی او چنان شوری در دل‌ها افکند که تمام وزیران، اشراف، فقها و قضات سنی و شیعه با پای برهنه به در خانه‌اش آمدند. فخرالملک، وزیر دانشمند بهاء الدوله دیلمی، بر جنازه سید رضی نماز گزارد. بدن مطهر او را در خانه‌اش دفن کردند و بعدها به کربلا انتقال دادند و در جنب مرقد جدش «ابراهیم مجاب» مدفون ساختند.
12. 2. 1. مترجمین و شارحین نهج البلاغه
1. 12. 2. 1. سید جعفر شهیدی
سید جعفر شهیدی (۱۲۹۷ در بروجرد ـ ۲۳ دی ۱۳۸۶ در تهران) رئیس مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی، استاد تمام دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران و از پژوهشگران برجسته زبان و ادبیات فارسی، فقه و تاریخ اسلام بود.
شهیدی از شاگردان برجسته‌ی علی‌اکبر دهخدا و بدیع‌الزمان فروزانفر در دانشگاه تهران و در سال ۱۳۴۰ دکترای خود را در رشته ادبیات فارسی و تاریخ دریافت کرد. او همچنین در حوزه‌ی علمیه‌ی قم و حوزه‌ی علمیه‌ی نجف زیر نظر سید حسین طباطبائی بروجردی، سید ابوالقاسم خویی تحصیل کرده و سرانجام توانستند که درجه اجتهاد را نائل آیند.
ایشان به جز همکاری در تدوین فرهنگ معین و لغت‌نامه دهخدا، ۴ عنوان ترجمه، ۳ عنوان تصحیح و تعداد زیادی تألیف دارد که شماری از کتاب‌های وی به زبان‌های خارجی ترجمه و این کتب از چنان سطح علمی برجسته‌ای برخوردار بودند که توانستند که جوایزی در این راستا را دریافت نمایند.
در اینجا ذکر این نکته حائز اهمیت است که سیدجعفر شهیدی فرزند سیدمحمد سجّادی که از دانشمندان و مفاخر بزرگ ادبی ایران به‌شمار می‌رفت، در سال ۱۲۹۷ هجری خورشیدی در یکی از محلات قدیمی شهر بروجرد به دنیا آمد. وی دوران تحصیل ابتدایی و اندکی از متوسطه را در این شهر و سپس ادامه آن را در تهران به انجام رساند. شهیدی ابتدا به نام سجادی معروف بود که بعدها تغییر شهرت داده و با نام شهیدی در مراکز علمی و دانشگاهی شهرت پیدا کرد.
او در سال ۱۳۲۰ برای تحصیل علوم دینی و فقه و اصول راهی نجف شد و تحصیلات حوزوی‌اش را در شهر نجف که شهر علم و دانش نام داشت، تا حد رسیدن به درجه اجتهاد که درجه‌ی بالایی در حوزه‌ی علمیه محسوب می‌شود، ارتقا بخشید. ایشان پس از آن، چند سالی را در عوالم طلبگی در قم سپری و از محضر آیت‌الله بروجردی و بسیاری از مراجع و بزرگان دینی استفاده کرد، اما بعد از هشت سال، به علت بیماری مجبور شدند که به ایران بازگردند. و از آنجایی که هر هفته باید خود را به پزشک نشان می‌داد و در صورت لزوم مورد معاینه قرار می‌گرفت، در نتیجه از رفتن به حوزه باز می‌ماند. برای گذران زندگی و به‌منظور ترجمه‌ی متون عربی، نزد دکتر سنجابی (وزیر فرهنگ وقت) می‌رفت ولی در این میان به او اشتغال به تدریس پیشنهاد شد. سپس در دبیرستان ابومسلم مشغول به تدریس و با توجه به اهمیت مدرک تحصیلی، توانستند که لیسانس الهیات را با بهترین نمره‌ها بگیرند.
ملاقات و دیدار محمد معین، باب آشنایی وی را به حضور علی‌اکبر دهخدا فراهم کرد و بعد از تشکیل سازمان لغت‌نامه دهخدا، ایشان متولی معاونت سازمان شدند. سپس علامه دهخدا از سیدجعفر شهیدی دعوت به همکاری کرد و در نامه‌ای به دکتر آذر (وزیر فرهنگ وقت) نوشت: «او اگر نه در نوع خود بی‌نظیر، ولی کم‌نظیر است.» دهخدا در این نامه می‌خواهد که به جای ۲۲ ساعت، به او شش ساعت تدریس اختصاص دهند تا بقیه‌ی وقتش را در لغت‌نامه‌ی دهخدا بگذراند. به همین خاطر، مدتی این‌گونه می‌گذرد، تا سال ۱۳۴۰ که با مدرک دکتری به دانشگاه منتقل می‌شود. تدریس در دانشگاه تا حدود سال ۱۳۴۵ ادامه پیدا می‌کند، اما بعد با ناامنی دانشگاه، دانشجویان خود را به لغت‌نامه می‌برد تا بتواند بهتر ودر امنیت بیش‌تر کارتحقیق وتدریس خود را به انجام رساند. پس از سال‌ها نیز، تا پایان عمر شریف وی،هنوز دانشجویانش چهارشنبه‌ها به لغت‌نامه می‌رفتند و در جلساتی که به استادی شهیدی برگزار می‌شد، شرکت می‌کردند. بعد از مرگ محمد معین، شهیدی مسؤولیت اداره سازمان لغت نامه دهخدا را بر عهده گرفت. او در زمینه‌های ادبیات عرب و فارسی استادی بنام بود و درک محضر و همنشینی با استادانی نظیر بدیع‌الزمان فروزانفر، دهخدا، جلال‌الدین همائی و محمد معین اعتبار علمی و معنوی او را دو چندان کرد.
شهیدی اولین کتابش را در نجف در رد آراء واندیشه‌ای احمد کسروی نوشت، هرچند بر خوب بودن کارهای تاریخی او (تاریخ آذربایجان، تاریخچه‌ی چپق و قلیان، مشعشیان و…) تأکید داشت. دیگر کتابش، سه جلد «جنایات تاریخ» توسط ساواک توقیف شد، اما بعدها با گذشت دوره‌ی زمانی، بعضی مطالب انتقادی را چندان ضروری ندید و آن‌ها را از چاپ بعدی حذف کرد.
ذکر این نکته نیز مفید می‌باشد که ایشان داماد استاد سید غلامرضا سعیدی از نویسندگان معاصر بیرجندی بود. شهیدی در سال ۱۳۸۵ هجری خورشیدی برای نگارش کتاب تاریخ تحلیلی اسلام برنده‌ی جایزه کتاب سال ایران شد. و سرانجام در ساعت ۱۱ صبح یکشنبه ۲۳ دی ۱۳۸۶ دار فانی را وداع گفته و از دنیا رفت. که در همین راستا، پیکر وی صبح روز چهارشنبه بیست و شش دی ۱۳۸۶ از برابر بنیاد لغتنامه دهخدا به سمت داشنگاه تهران تشیع شد.
دکتر شهیدی در سال ۱۳۷۴ منزل مسکونی‌اش را به شهرداری نارمک واگذار کرد و این خانه در همان سال به کتابخانه عمومی دکتر شهیدی تبدیل شد. پس از مرگ وی اتاقی در این کتابخانه به موزه‌ی نگهداری برخی آثار از آثار او اختصاص داده شد.
سمت‌ها و مسئولیت‌هایی که ایشان در طول مدت حیات پربرکتشان داشتند:
ـ معاون مؤسسه لغت نامه دهخدا ۱۳۴۲
ـ رئیس مؤسسه لغت نامه دهخدا
ـ رئیس مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی ۱۳۶۸
ـ همکاری با دکتر محمد معین در تهیه فرهنگ فارسی معین
تألیف‌ها و برخی آثار که از ایشان برجای مانده است:
ـ مهدویت و اسلام ۱۳۲۴
ـ جنایات تاریخ، جلد اول و دوم، تهران، شهریور ۱۳۲۷
ـ جنایات تاریخ، جلد سوم، دفتر نامه فروغ علم، تهران ۱۳۲۹

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.