امام حسین علیه السلام

دانلود پایان نامه

اما اینکه می‌گویید: شیعیان قبور ائمه را قبله قرار می‌دهند و در این باره به سخن مجلسی استناد کرده‌اید باید بگویم:. اولاً مشخص است که شما به عنوان یک محقق و نویسنده جهت تحقیق و بررسیِ صحت و سقم دریافتهای خود از روایات ائمه هرگز به مشاهد ائمه قدم نگذارده‌اید چرا که اگر برای یک بار هم که شده بود به این مکانهای مقدس می‌رفتید مشاهده می‌کردید که در مواقع نماز هرگز شیعیان به سمت این قبور نماز نمی‌خوانند و در نتیجه متوجه می‌شدید که احادیث را بد فهمیده‌اید. اگر هم دیده می‌شود که برخی در هنگام نماز رویشان به سمت ضریح است نه از باب این باشد که آن را قبله گرفته باشند بلکه به علت آن است که ضریح در جهت و مسیر قبله واقع شده است. در اینترنت فیلمهای بسیاری از لحضلات اقامه نماز جماعت در مشاهد مشرفه موجود است، در همه آنها به خوبی مشهود است که شیعیان در هنگام نماز از اطراف ضریح پراکنده شده و به مصلی رفته‌اند تا نماز جماعت را به جا آورند و همه رو به قبله نماز می‌خوانند و بسا دیده می‌شود که خیل عظیم مرد پشت به ضریح در حال نماز گذاردن هستند مانند حرم امام رضا که وقتی نماز جماعت آن در حیاط حرم واقع می شود خیل عظیم مردم پشت به ضریح و رو به قبله نماز می‌خوانند.
ثانیاً شما از کدام قسمت از سخن علامه مجلسی چنین چیزی را برداشت کرده‌اید که ایشان گفته‌اند باید رو به قبور نماز خواند و آن را قبله قرار داد؟! ما هر چه سخن ایشان را زیر و رو کردیم چنین چیزی را مشاهده ننمودیم؛ پس شما از کجای سخن ایشان این مطلب را متوجه شدید؟! آقای جیزاوی چرا برداشت‌های خودتان را به شیعیان نسبت می‌دهید؟! آنچه مرحوم علامه فرمودند مربوط به آداب زیارت حضرات معصومین است که مستحب است زائر هنگام زیارت ایشان رو به قبر و پشت به قبله بایستد؛ بنابراین این سخن علامه هیچ ارتباطی با نماز خواندن ندارد. عبارت علامه صریح در این معنا است، زیرا فرموده: «…رو به قبر بودن برای زائر…» و نفرموده: «…رو به قبر بودن برای نمازگذار…»؛ بنابراین نتیجه‌ای را هم که از سخن مجلسی گرفته‌اید ناشی از بد فهمی خودتان است و شیعیان هرگز قبور ائمه را پرستش نکرده‌اند و این هم تهمتی دیگر است که فقط از وهابیت و دشمنان اسلام و مسلمین نظیر صهیونیزم و مستکبران جهان بر می‌آید.
اما در مورد این گفتارتان «فیذبحون عند‌ها و ینذرون لها، و یحلفون بها و…» اگر منظور شما از این ضمایر سنگ قبر یا خود قبر یا ضریح است چنان که گفته‌اید: «و ینذرون الاموال لهذه الاضرحه و المشاهد» که این طبیق معموم تهمت و افترا است. ذبح و نذر برای این جمادات چه سود و زیانی برای شیعیان یا آنها دارد؟ ما برای کسب رضای خداوند متعال نذر و ذبح می‌کنیم نه مشتی سنگ و فلز چنانکه حجاج در مراسم حج برای رضای خدا قربانی می‌کنند.آیا مسلمانان در مراسم حج برای کعبه و خشنودی او قربانی می‌کنند یا خداوند متعال؟ اگر بگویید آن قربانی برای خداست، می‌گویم شیعیان نیز برای خدا قربانی می‌کنند. جدای از این تمامی فقهای شیعه به متابعت از ائمه حلف و نذر را تنها بر خدا صحیح می‌دانند به این معنا که نذر کنند می‌گوید: لِلّهِ عَلَیَّ… . مثلاً در رساله آیت الله مکارم شیرازی در باب نذر و عهد چنین آمده است:
مسأله 2273- نذر دو قسم است: نذری که به صورت مشروط انجام می‌شود، مثلاً می‌گوید: چنانچه مریض من خوب شود انجام فلان کار برای خدا بر عهده‌ی من است…
اما در پاسخ به روایات متناقضی که بدان ها استناد جسته‌اید باید بگویم: در مورد روایتی که از امام باقر نقل کردید که فرموده‌اند: «ان الرسول الله قال: لا تتخذوا قبری قبله و لا مسجداً، فان الله عزوجل لعن الذین اتخذوا قبور انبیائهم مساجد» شیعیان هرگز قبور ائمه و قبر مبارک پیامبر را قبله‌ قرار نداده‌اند و به این توصیه پیامبر و جانشینش امام باقر جامه‌ی عمل پوشاندند. در مورد مسجد هم اگر مراد پیامبر مسجد اصطلاحی باشد باید عرض کنم شیعیان هرگز بر روی قبور ائمه مسجدی بنا نکرده‌اند. البته بعید است که مراد رسول خدا مسجد در معنای اصطلاحی آن باشد زیرا ساختن مسجد بر قبور اصحاب کهف در قرآن آمده است و پیامبر هرگز مخالف قرآن و کلام خدا سخن نمی‌گوید؛ بنابراین ساختن مسجد بر روی قبور شرعاً هیچ مشکلی نداشته و منافی توحید نیست؛ زیرا اساساً ارتباطی با توحید ندارد. اگر مراد رسول خدا مسجد به معنای لغوی آن باشد که همین گونه نیز هست در این صورت معنای سخن ایشان این است که «بر روی قبر من نماز نخوانید» و یا «عمل عبادی سجده را بر روی قبر من به جا نیاورید»؛ زیرا مسجد به معنای محل سجده است؛ پس پیامبر فرمودند: «قبر مرا محل سجده کردن خود قرار ندهید» چرا که این کار بی حرمتی به رسول خداست. از همین رو بود که خداوند متعال کسانی را که عامدانه بر روی قبور انبیا سجده می‌کردند و نماز به جا می‌آوردند لعن می‌کرد چرا که با این کار به پیامبرشان بی‌حرمتی می‌کردند. در مورد سخن امام صادق که فرمودند: «نَهَى رَسُولُ اللَّهِ أَنْ یُصَلَّى عَلَى قَبْرٍ أَوْ یُقْعَدَ عَلَیْهِ أَوْ یُبْنَى عَلَیْهِ» نیز بیانش به همین شکل است. یعنی نباید بر روی هیچ قبری نماز خواند و یا بر روی آن نشست زیرا این کار بی حرمتی به مومن است. اما در مورد اینکه فرمودند نباید بر روی قبر بنا ساخته شود باید بگوییم: بدون شک هر عامی تخصیص بردار است و این امر از مسلَّمات است؛ بنابراین اگر جمله‌ی «یُبْنَى عَلَیْهِ» عمومیت داشته باشد به ادله‌ای که خواهد آمد تخصیص می‌خورد و شامل قبور حضرات معصومین نمی‌شود. علاوه بر این جمله «یُبْنَى عَلَیْهِ» ناظر به بنا و ساختنِ بر قبر بدون آن که بر آن حیثیتی و عنوانی دیگر منطبق باشد می‌باشد که در این صورت بنای بر قبر به خودی خود امری ناپسند است. مثلاً ذبح گوسفند به خودی خود و با نیت مصرف شخصی هیچ ثوابی ندارد و مثلاً واجب یا مستحب نیست اما همین ذبح آنگاه که عنوان قربانی به خود گرفت واجب یا مستحب گردیده و از شعائر الهی محسوب می‌گردد و ثوابها و پاداشهای بسیاری به آن تعلق می‌گیرد. همین قاعده برای بناء بر قبور نیز جاری است، یعنی هرگاه بر بنا عنوان تعظیم شعائر منطبق گردد بدون شک امری راجح و پسندیده خواهد بود؛ زیرا خداوند متعال در قرآن امر بدان کرده است. شعائر یعنی نشانه‌های الهی و بدون شک بالاترین نشانه‌های الهی پیامبران و اوصیای ایشانند.
و اما تخصیص این عام: در مورد قبور معصومین صلوات الله علیهم مسلّم است که برای ایشان خصوصیت و حرمتی است که برای سایرین نیست و همان طور که در حال حیات خصوصیات و احتراماتی داشتند که سایرین نداشتند، قبور ایشان هم احتراماتی دارد که سایر قبور ندارد چنانکه خود فرموده‌اند: «حرمت میّت ما مثل حرمت حَیّ ما است» بنا بر آنچه گفته شد، در خصوص اشخاص صالح و اولیاء حق و پیامبران سفارش به ساخت بارگاه و قبه و بنا شده است و حتی قبل از اسلام نیز مرسوم بوده نمونه‌ای از شواهد موجود به قرار زیر است
پیغمبر به امام حسین علیه السلام فرمود:
یَا عَلِیُّ مَنْ عَمَرَ قُبُورَکُمْ وَ تَعَاهَدَهَا فَکَأَنَّمَا أَعَانَ سُلَیْمَانَ بْنَ دَاوُدَ ع عَلَى بِنَاءِ بَیْتِ الْمَقْدِس‏
یا على! هر که معمور و آبادان دارد قبور شما را و تعاهد آن کند به پاکیزگى و بوى خوش و تعظیم و تکریم، چنان باشد که یارى کرده باشد حضرت سلیمان را بر بناى بیت المقدس‏
در سفارشات به زیارت مشاهد مشرفه از الفاظ سقیفه و قبه استفاده گردیده که بیانگر وجود بنا برای آنان بوده است. از آن جمله در زیارت مفصله حضرت ابی‌عبدالله است به روایت صفوان از حضرت صادق: «ثم تأتی باب القبه و قف من حیث یلی الرأس» و همچنین در زیارت حضرت ابی‌عبدالله است که از راه دور می‌خوانی «إِنْ لَمْ أَزُرْکَ بِنَفْسِی مُشَاهَدَهً لِقُبَّتِکَ فَعَلَیْکَ السَّلَامُ یَا وَارِثَ آدَمَ صِفْوَهِ اللَّه‏» و در زیارت عباس است «وقفت علی باب السقیفه». به کار بردن تعابیری همچون قبه و سقیفه بیانگر وجود بنا برای این قبور بوده است
در روایاتی که از اباصلت هروی در موضوع نحوه شهادت علی بن موسی الرضا و نحوه تدفین آن حضرت رسیده است معلوم می‌گردد که آن جناب را به دستور ایشان در قبّه هارونی دفن کرده‌اند که این بیانگر آن است که ساخت بنا برای قبور بلامانع بوده زیرا اگر بدعت و حرام و موجب شرک بود قطعاً امام رضا اولاً بر قبه هارون اشکال می‌کردند و ثانیاً وصیت به دفن خود در آن محل نمی‌کردند. همچنین از این حدیث معلوم می‌شود که ساخت ضریح برای قبور ائمه امری خواست خداوند متعال است.
رسول خدا خطاب به امام حسین و امام علی فرمودند:
قال لِلْحُسَیْنِ یَزُورُکُمْ طَائِفَهٌ مِنْ أُمَّتِی تُرِیدُ بِرِّی وَ صِلَتِی إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهِ زُرْتُهَا فِی الْمَوْقِفِ وَ أَخَذْتُ بِأَعْضَادِهِ فَأَنْجَیْتُهَا مِنْ أَهْوَالِهِ وَ شَدَائِدِهِ وَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ لِعَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ اللَّهِ لَتُقْتَلَنَّ بِأَرْضِ الْعِرَاقِ وَ تُدْفَنُ فِیهَا فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِمَنْ یَزُورُ قُبُورَنَا وَ عَمَّرَهَا وَ تَعَاهَدَهَا فَقَالَ لِی یَا أَبَا الْحَسَنِ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ قَبْرَکَ وَ قُبُورَ وُلْدِکَ بُقْعَهً مِنْ بِقَاعِ الْجَنَّهِ وَ عَرْصَهً مِنْ عَرَصَاتِهَا وَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ قُلُوباً مِنْ خَلْقِهِ وَ صَفْوَهٍ مِنْ عِبَادِهِ تَحِنُّ إِلَیْکُمْ وَ تَحْمِلُ الْأَذَى فِیکُمْ فَیَعْمُرُونَ قُبُورَکُمْ تَقَرُّباً مِنْهُمْ إِلَى اللَّهِ جَلَّ وَ عَلَا وَ مَوَدَّهً لِرَسُولِهِ أُولَئِکَ یَا عَلِیُّ الْمَخْصُوصُونَ بِشَفَاعَتِی الْوَارِدُونَ حَوْضِی وَ هُمْ زُوَّارِی غَداً فِی الْجَنَّهِ یَا عَلِیُّ مَنْ زَارَکُمْ عِدْلُ ذَلِکَ لَهُ ثَوَابُ سَبْعِینَ حَجَّهً بَعْدَ حَجَّهِ الْإِسْلَامِ وَ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ حِینَ یَرْجِعُ مِنْ زِیَارَتِکُمْ کَیَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ فَأَبْشِرْ وَ بَشِّرْ أُولَئِکَ وَ مُحِبِّیکَ مِنَ النَّعِیمِ وَ قُرَّهِ عَیْنٍ بِمَا لَا عَیْنٌ رَأَتْ وَ لَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَ لَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُعَیِّرُونَ زُوَّارَ قُبُورِکُمْ بِزِیَارَتِکُمْ کَمَا تُعَیَّرُ الزَّانِیَهُ بِزِنَاهَا أُولَئِکَ شَرُّ أُمَّتِی لَا تَنَالُهُمْ شَفَاعَتِی وَ لَا یَرِدُونَ حَوْضِی‏
از رسول خدا روایت شده که آن حضرت به امام حسین فرمود: شما را گروهى از امتم زیارت می‌کنند اراده نیکى و پیوند مرا دارند هر گاه روز قیامت شود آنان را ملاقات می‌کنم و بازویشان را می‌گیرم از هولها و سختیهاى قیامت نجات می‌دهم و از آن حضرت است که به على بن ابى طالب فرمود: بخدا سوگند کشته می‌شوید در زمین عراق و در آنجا دفن مى‏شوید عرض کردم یا رسول اللَّه پاداش زیارت قبرهاى ما چیست؟ هر کس آنها را آباد کند جزایش چیست؟ سپس به من فرمود: اى ابا الحسن همانا خداى تعالى قبر تو و قبرهاى فرزندانت را بقعه‏اى از بقعه‏ها بهشت قرار داده و خدا دل‏هائى را از آفریدگان و برگزیدگانش قرار داده که به سوى شما میل می‌کنند و درباره شما اذیت و آزارها را تحمل می‌کنند سپس قبرهاى شما را آباد می‌کنند بواسطه نزدیکى آنان بخداوند جل و علا و دوستى براى رسول خدا یا على اینان ویژگان و مخصوصین بشفاعت منند و اینان فردا در بهشت مرا زیارت می‌کنند.
به کار بردن تعبیر «بقعه» و «عمارت» بیانگر این است که رسول خدا وجود بنا و عمارت برای قبور ائمه را پیش بینی کرده بودند و از آن خبر داده بودند و نه تنها آن را شرک یا بدعت ندانستند بلکه فرمودند مشاهد شما بقعه‌های بهشت است.
سمهودی در «وفاء الوفاء» می‌نویسد که حجره قبر نبی از چوب نخل بود و اول کسی که آنرا با خشت ساخت عمر بن الخطاب بود.
بنا بر قبور انبیاء قبل از اسلام نیز مرسوم بوده و هرگز از سوی پیامبر نهی و ذمّی درباره آنها نرسیده است مانند مرقد حضرت دانیال درخوزستان و مراقد حضراتی چون هود و صالح و یونس و ذی الکفل در بیت المقدس و مرقد حضرت ابراهیم در شهر الخلیل و…
وصیت رسول مکرم اسلام برای دفن آن حضرت در حجره عایشه و نیز وصیت ابوبکر و عمر برای دفن در همان حجره. این امر بیانگر آن است که از دید رسول خدا و نیز امامان شما و سایر مسلمانان و صحابه بنا بر قبور بلا مانع بود. آقای جیزاوی آیا العیاذ بالله رسول خدا مشرک بوده است؟!!
قبور ائمه چهارگانه اهل سنت دارای بنا بوده است و قبر خود احمد بن حنبل دارای بنا بوده و این بناها نیز توسط پیروان آنان ساخته شده نه شیعیان؛ پس اگر این کار شرک است همه شما نیز مشرک هستید.
بنا بر این شواهد، روایتی که شما بدان استناد جسته‌اید هیچ تناقضی با ساختن بنا برای قبور ندارد و این کار را نفی نمی‌کند.
اما در حدیثی که امام صادق فرمودند: من مالک هیچ نفع و ضرری برای خود نیستم و… باید بگویم: آنچه ایشان فرمودند دلیلی برای ادعای شما نیست؛ زیرا امام فرمودند ما ائمه هم مخلوق خدا بوده و چیزی از خود بطور استقلال نداریم و اختیار نفع و ضرر ما به دست خداست. پس مراد امام این است که ما مستقل از خدا نیستیم و هر آنچه که از علم و قدرت در ما هست همه به عطای خدا و با ارث از رسول خداست.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.