انقلاب مشروطیت

دانلود پایان نامه

قیام سرو: یکی از اتفاقات مهم و شاید در سطحی تأثیر گذار بر روند زندگی ایشان؛
شیخ محمد خیابانى در 1299 ش. علیه استعمار شوم انگلیس قیام کرد و به شهادت رسید.
عبدالحسین، که چهارده سال داشت و با سخنان و اندیشه شیخ آشنا بود، چون دیگر دوستدارانش عزا گرفت و از پدر آموخت که پس از قیام و شهادت باید با مکتب دعا، فرهنگ سیاسى ـ اجتماعى اسلام را در جامعه نشر داد.
هجرت علامه‌ی امینی: سال 1342 هجرى بود. عبدالحسین بیست و دو سال در سایه رفتار و گفتار پدر با اسلام و قرآن آشنا شده، از محضر بزرگانى چون جناب حاج سید محمد، مؤلف «مصباح السالکین» مشهور به «مولانا» و جناب حاج سید مرتضى خسروشاهى، صاحب «اهداء الحقیر در معنى حدیث غدیر»، و جناب شیخ حسین، مؤلف «هدیه الانام» بهره‏هاى علمى برده بود.
عشق به امام على × و علاقه به تحصیلات عالى آتش اشتیاق به نجف را در جانش شعله‏ور ساخت. بنابر این هدفش را با پدر در میان نهاد. پدر بر قامت برومند فرزند نگریست و با دیدگانى اشک‏بار به وى پاسخ مثبت داد. میرزا احمد از نداى امام آگاه بود و از جاذبه على × حکایات فراوان به خاطر داشت. چگونه مى‏توانست عاشق را از معشوق دور نگاه دارد؟ پدر لذت دیدار و همنوایى با فرزند را از دل شست و وى را به امام على × و فرزندش امام حسین × بخشید. عبدالحسین هواخواه على × بود و خود مى‏دانست که على × او را به شهر خویش فرا خوانده است. از این رو ملامت سرزنشگران و کوردلان را به هیچ انگاشت و زیر لب چنین زمزمه کرد:
ملک در سجده آدم، زمین بوس تو نیت کرد
که در حسن تو لطفى دید بیش از حد انسانى
شهر نجف از عصر شیخ طوسى مهد علم و تقوا بود، دانشگاه بزرگ عالم تشیع به شمار مى‏آمد و براى تحصیل مناسب بود. عبدالحسین مى‏خواست با تحصیل در این پایگاه اهل بیت ^ به جهاد علمى پرداخته، عالمى فریادگر شود و مسیر حق را تداوم بخشد. از این رو در درس حضرات آیات: سید محمد فیروزآبادى (متوفى 1345 ﻫ. ق) و سید ابوتراب خوانسارى (متوفى 1346 ﻫ. ق) حاضر شد.
روزگار استاد: «علمدار غدیر» روزگارى به شهر على بن‏ابى‏طالب × وارد شد که امپراطورى عثمانى از هم پاشیده، عراق به دست انگلیسی‌هاى ناپاک افتاده بود. او که هنوز شهداى انقلاب مشروطیت را به خاطر داشت، در صدد برآمد تا با یاد شهیدان راه فضیلت امت متفرق اسلامى را به وحدت و اخوت اسلامى دعوت کند؛ چرا که خون شهیدان رایج‏ترین سکه تاریخ بشریت در راه آزادى و استقلال امت اسلامى است؛ این سکه طلایى نه در ضرابخانه‏هاى آزادیخواهان، بلکه در ضرابخانه‏هاى مستبدان به نفع امت اسلام زده شده است. علامه امینى زندگى شهداى راه حق و فضیلت را اولین تألیف خویش قرار داد تا با جمع‏آورى گل‌هاى بوستان فضیلت، امت اسلامى را به سمت آرمان بزرگ پیامبر رحمت ’ سوق دهد؛ آرمان والایى که براى تحقق آن رادمردان بسیارى وضوى خون ساخته، در محراب عشق به نماز ایستادند. علامه امینى در اولین تألیف خویش ابداع و ابتکارى به کار برد که پیش از آن کسى بدان دست نیافته بود. او با تألیف «شهداء الفضیله» گوى سبقت از همگان ربوده، و بر گذشتگان و معاصرانش برترى یافت. علامه براى نگارش این اثر، بار سفر بسته با رنج بسیار کتابخانه‏هاى ایران و عراق را مورد بررسى قرار داد و در کتاب‌هاى خطى کمیاب دنبال مردانى گشت که در راه حق شهید شده‏اند. او پس از سال‌ها تحقیق این اثر را به جامعه عرضه کرد و به عنوان مجاهدى نستوه زبانزد خاص و عام شد.
برخى از دانشمندان اسلامى که با تقریظ‌هاى خود این اثر جاودانه را ستودند، عبارت‌ند از:
1. بزرگ مرجع شیعه حضرت آیت‏الله سید ابوالحسن اصفهانى
2. حضرت آیت‏الله العظمى حاج آقا حسین طباطبایى قمى.
3. حضرت آیت‏الله شیخ محمد حسین غروى اصفهانى.
4. حضرت علامه محقق شیخ آقا بزرگ تهرانى.
علامه امینى، با «شهداء الفضیله» زندگینامه صد و سى تن از علماى دین و پیروان اهل بیت ^ را، از قرن چهارم تا چهاردهم، به رشته تحریر درآورد تا امت اسلامى همچنان سرفراز و استوار در مقابل فتنه‏هاى دشمنان ایستادگى کند.
زمانى که استعمارگران با به راه انداختن جنگ‌هاى جهانى در صدد برآمدند ملل اسلامى را مورد تجاوز قرار داده، مستعمره خویش سازند، امینى با تألیف شریف «شهدا الفضیله» بزرگ اسوه‏هاى شجاعت و ایثار را در مقابل دیدگان مردم غیور مسلمان قرار داد و آنان را به پایدارى و استقامت فرا خواند. معانى محدث، مفسر، فیلسوف، متکلم و فقیه امین شیعه پس از «شهداء الفضیله» به تحقیقات دامنه‏دارى دست زد. او بر آن بود فلسفه سیاسى اسلام را براى مردم کوچه و بازار هم قابل فهم کند، پس به کوشش فزونتر پرداخت و با تحقیق و تعلیق بر کتاب «کامل الزیارات» ابن قولویه قمى، که از مشایخ شیعه به شمار مى‏رود، معتبرترین متون زیارات را در اختیار امت اسلامى قرار داد. او همچنین با تألیف «أدب الزائر لمن یمم الحائر»، که شرح آداب زیارت حضرت امام حسین × است، فلسفه زیارت را بیان کرد. علاوه بر این شیخ مصلح عبدالحسین امینى، که سال‌ها در مکتب درس استادان بزرگ نشسته، فقه، اصول، فلسفه و کلام اسلامى را فرا گرفته بود، «ثمرات الاسفار» را در دو جلد فراهم آورد و بر «رسائل» و «مکاسب» شیخ اعظم انصارى حاشیه نوشت.
رساله‏اى در باره نیت، رساله‏اى در علم «درایه الحدیث» و «رساله‏اى در بیان حقیقت زیارت»، در پاسخ به برخى از علماى پاکستان از دیگر آثار علامه امینى در این دوره است. او با تألیفات گرانقدر خویش بنیه علمى خود را در برابر چشم معاصران قرار داد، از حضرات آیات عظام: سید ابوالحسن اصفهانى، میرزا محمد حسین نائینى، شیخ عبدالکریم حائرى و شیخ محمد حسین کمپانى اصفهانى، اجازه اجتهاد دریافت کرد و به زادگاهش تبریز بازگشت تا «امین الشرع» دیار خویش باشد. اما دلش دیگر بار آهنگ نجف کرد.
او در این دوره رو به قرآن کریم آورد تا راه سعادت بشر را از کتاب الهى استخراج کند. شاگرد مکتب وحى آیات 172 و 180 سوره اعراف، 7 واقعه و 11 مؤمن را برمى‏گزیند و به تفسیر آن پرداخت. آنگاه «العتره الطاهره فى الکتاب العزیز» را نگاشت و حق اولویت و مولویت خاندان رسالت را تبیین کرد.
مدینه‌ی فاضله ی غدیر: تألیف رسالات گوناگون جان شیفته امین شریعت را خشنود ساخت، پس تصمیم گرفت مدینه فاضله اسلامى را به امت اسلامى عرضه کند و داستان سال دهم هجرت رادر خاطره‏ها زنده سازد. زمانى که استعمارگران با حیله‏هاى خاص خود امپراطورى عثمانى را از بین بردند، او چنان اندیشید که هرگز نباید به دولت‏هاى غارتگر اجازه داد جایگزین دولت به ظاهر اسلامى عثمانى شوند در دیدگاه او بهتر آن بود که امت اسلام، پس از زوال دولت‏623 ساله عثمانى و چشیدن تلخى‏هاى بسیار، نظام مدینه فاضله اسلامى را ـ که در آن اصل بنیادى غدیر مطرح است. ـ تجربه کند، نظامى که پیامبر ’ جز به آن سفارش نفرموده است.
علامه امینى با تألیف «الغدیر» خاطرات عصر نبوى را تجدید کرد؛ عصرى که سرورى از آن امت قرآنى بود، رسول اکرم ’ رهبرى آن را بر عهده داشت و خود على بن‏ابى‏طالب × را جانشین خویش قرار داد.
امینى، احیاگر سنت نبوى، با «الغدیر» جلوه‏هاى شوکت و عظمت امت اسلامى را در خاطره‏ها زنده کرد و اصل اصیل و محور حکومت قرآنى، غدیر خم، را یادآور شد. دکتر سید جعفر شهیدى ـ که خود در نجف و تهران از یاران آن فرزانه بود، نقل مى‏کند که، روزى علامه امینى به من گفت: «براى تألیف “الغدیر” ده هزار جلد کتاب خوانده‏ام.» وى در ادامه مى‏گوید: «او مردى گزافه‏گو نبود. وقتى مى‏گفت کتابى را خوانده‏ام، بدرستى خوانده و در ذهن سپرده و از آن یادداشت برداشته بود.» احیاگر مدینه فاضله قرآنى، به یارى کتاب خدا، حدیث و شعر، مبانى فلسفه سیاسى اسلام را به جهانیان ابلاغ کرد. او نه تنها با رجوع به قرآن و سنت و رعایت موازین «سند شناسى» و «نقد حدیث» حقایق غیر قابل انکارى را در برابر چشم امت اسلامى قرار داد و مسأله اختلاف اهل یک کتاب و قبله را از میان برداشت، بلکه جهانیان را به این مسأله واقف ساخت که امامت و رهبرى از مبانى اصیل اسلامى است.
غواص غدیر با نقد آثار و تألیفات کسانى چون «ابن تمیمه»، «آلوسى»، «قصیمى» و «رشید رضا» در صدد برآمد نهال وحدت و اخوت اسلامى را در دل مسلمانان بکارد. وى در پى اسناد حدیث غدیر بیست و چهار کتاب تاریخى، بیست و هفت محدث، چهارده مفسر قرآن و هفت متکلم مسلمان را مى‏یابد که به نقل حدیث غدیر پرداخته‏اند. آنگاه گروهى از صحابه پیامبر ’ را، که راوى حدیث غدیر شمرده مى‏شوند، به ترتیب حروف الفبا ذکر مى‏کند. او در بخش راویان اولیه حدیث غدیر به نام حدود ده تن از اصحاب رسول خدا ’ و هشتاد و چهار «تابعى» اشاره مى‏کند. سپس طبقات دانشوران راوى حدیث غدیر را برمى‏شمارد. و از 360 دانشمند نام مى‏برد. البته «الغدیر» تنها گنجینه راویان غدیر نیست در این کتاب نورانى آیات الهى و متن روایات بسیار یافت مى‏شود؛ آیات و روایاتى که باید آنها را کلید ورود به شهر نیکبختى جاودان دانست.
متون هدایتگرى که آیات شریف تبلیغ اکمال دین و ولایت از سوره مائده، آیات سوره معارج، سوره هل أتى و روایات گرانقدر غدیر و ولایت، أخا، منزلت، ثقلین، تبلیغ، انذار العشیره، ردالشمس، سد الابواب، على مع الحق و ان علیا اول من اسلم … تنها بخشى از آن شمرده مى‏شود.
او براى نگارش این کتاب به دورترین سرزمین‌ها مسافرت کرد و کتاب‌هاى بسیارى را مورد بررسى قرار داد. نام بخشى از کتابخانه‏هایى که آن بزرگوار در تألیف الغدیر در آن‌ها به تحقیق پرداخته و تعداد کتاب‌هایشان چنین است:
کتابخانه ناصریه، 000/30 جلد کتاب، لکنهو
کتابخانه مدرسه الواعظین 000/20 جلد کتاب، لکنهو.
کتابخانه سلطان المدارس 000/5 جلد کتاب، لکنهو

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.