ایالات متحده

دانلود پایان نامه

طول حداکثر سالن = عرض پرده 6
پهنای نمایش معمولی باید معادل یک پنجم الی یک ششم طول سالن نمایش باشد. در ایالات متحده آمریکا این نسبت بین 1 به 65/4 و 1 به 85/5 متغیر می باشد.
حداکثر ارتفاع پرده سینما اسکوپ باید برابر طول سالن تقسیم بر5/3 باشد و پهنای پرده برابر طول سالن تقسیم بر 37/1 اختیار شود.
در هنگام طراحی سینماهای مدرن خوب (منظور پانورامیکمی باشد) به این نتیجه رسیدند که نوع سالن باید استادیو باشد و عرض تصویر در حدود نصف و در نسبت نباید کمتر از دو پنجم مساحت دید باشد . بنابراین طول باید مساوی یا کوچکتر از 5/2 برابر عرض و مقدار صندلی بین 1000-800 باشد .
بنابر توصیه کمپانی فوکس قرن بیستم ،‌سالن سینمایی که فیلم سینما اسکوپ نمایش می دهد ،‌ باید دارای این مشخصات باشد : 65/4 و 1 به 85/5 متغیر می باشد.
طول = ( 2 تا 5/2 برابر پهنای پرده سینما اسکوپ یا 5 تا 35/6 برابر ارتفاع سینما اسکوپ).
عرض سالن : عرض سالن نباید بیشتر از 5/3 برابر ارتفاع پرده یا 37/1 برابر طول پرده باشد.
طول سالن سینما تابع پرده نمایش می باشد. در سالن های معمولی (منظور سالن هایی است که فیلم های 16 و 35 نشان داده می شود) طول سالن سینما می تواند 5 الی 6 برابر دهانه (عرض) پرده باشد. در سالن هایی که پرده پانورامیک دارند ، ‌طول سالن می تواند 2 الی 5 برابر پهنای پرده باشد.
6-2-2-2- زوایای مطلوب برای سالن نمایش :
در طراحی سالن نمایش ،‌ فاصله اولین و آخرین ردیف صندلی ها از پرده حائز اهمیت بسیاری می باشد.
نکاتی که باید در سالن های نمایش مورد توجه قرار گیرند عبارتند از :
زاویه دید افقی چشم ، ‌هنگامی که چشم بی حرکت باشد ،‌ تقریباً‌40 درجه است.
زاویه دید افقی تماشاچی نسبت به محور سن ، اگر از 60 درجه بیشتر باشد باعث می شود اشیایی که بعد از خط پرده ، ‌جلوی سن قرار گرفته اند ،‌ طوری دیده شوند که تناسب درستی بین آن ها و قسمت عقب سن وجود نداشته باشد.
اگر تماشاچی در کنار سالن نشسته باشد به طوری که زاویه دید او نسبت به محور پرده سینما بیش از 60 درجه باشد تصویر روی پرده به طور غیر قابل تحملی تغییر شکل می دهد.
برای این که زیاد به عضلات چشم تماشاچی در هنگام تماشای فیلم پانورامیک فشار نیاید و چشمش زیاد به اطراف حرکت نکند باید زاویه دید عمودی تماشاچی برابر 45 درجه و زاویه دید افقی آن برابر 80 درجه باشد. پس نسبت پهنای پرده به ارتفاعش باید 8/1 باشد. ( احتمالاً در اینجا تماشاچی ردیف جلو منظور نظر می باشد).
طول سالن نمایش نباید آنقدر زیاد باشد که باعث شود تا تماشاچی آخرین ردیف (عقب سالن) پهنای پرده را با زاویه کمتر از 12 درجه ببیند تماشاچی که در وسط سالن نشسته باید پهنای پرده را با زاویه 35 درجه ببیند.
زاویه دید تماشاگری که حداکثر فاصله از پرده را دارد نباید از 12 درجه کمتر باشد. (این قاعده حداکثر طول سالن را تعیین می کند).
منظور از زاویه دید عبارتست از زاویه افقی خط دید تماشاچی به کنار لبه های پرده که در بعضی مواقع ممکن است کمتر از 20 درجه ( برای آخرین ردیف ) و بیشتر از 100 درجه ( برای جلوترین ردیف ) شود.
با تحقیق و آزمایشاتی که توسط محققین آمریکایی صورت گرفته زاویه افقی چشم تقریباً 40 درجه بوده و بهترین حالت دید آن بین 10 تا 15 درجه می باشد. به همین دلیل می توان سالن را از جهت زاویه دید تماشاچی به سه قسمت تقسیم نمود.
منطقه ای که در آن تماشاچی دهانه صحنه را با زاویه ای بزرگتر از 60 درجه می بیند.
منطقه ای که در آن تماشاچی دهانه صحنه را با زاویه ای بین 30 تا 60 درجه می بیند.
منطقه ای که در آن تماشاچی دهانه صحنه را با زاویه ای کمتر از 30 درجه می بیند.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.