ایجاد تغییر

دانلود پایان نامه

الف – شیب کم : این شیب می تواند از انتهای سالن شروع و به سمت پرده پایین رود (شیب مثبت) یا از سمت پرده شروع و به سمت عقب سالن پایین رود (شیب منفی) و یا ترکیبی از این دو باشد. (شیب مضاعف) شیب می تواند ثابت و یا متغیر باشد ولی هیچگاه نباید از 8 درصد بیشتر باشد.
ب- شیب متوسط و زیاد ، ‌پله ای (استادیومی) : پله ها با هم مساوی می باشند و تغییر در اندازه پله ها مجاز نیست.
ج – ترکیب مجموعه ای از شیب های کم ،‌ متوسط ، ‌زیاد و حتی سطوح صاف با یکدیگر در سالن نمایش بلامانع است. در سالن نمایش وجود شیب الزامی است. این شیب ممکن است کم ، متوسط طراحان در هنگام طراحی شکل کلی سالن نمایش باید در یک زمان به شیب سالن ، محدوده استقرار صندلی ها در جلو و عقب سالن ،‌ ارتفاع زیر پرده و اختلاف ارتفاع چشم تماشاگران توجه کنند. زیرا این عوامل به یکدیگر مرتبط می باشند.
توصیه : بهتر است در سالن های نمایش دارای بالکن برای احتراز از شیب بد و نامناسب بالکن ، ‌کف پایین سالن نمایش با شیب کم طراحی شود.
توصیه : بهتر است در سالن های نمایش دارای بالکن ،‌ محل اتاق پروژکتور از ابتدای امر ،‌ یعنی از هنگام انتخاب موقعیت مختلف کف ها (سالن پایین وبالکن) در نظر گرفته شود.
در سالن های نمایش دارای بالکن ، پیش آمدگی بالکن در سالن نمایش ، نباید به گونه ای باشد که دید افراد واقع در زیر سطح بالکن ، ‌مخصوصاً تماشاگران ردیف آخر ، ‌به بالای پرده سد گردد.
6-2-15- آکوستیک :
شکل 6-28- آکوستیک در سالن سینما. مآخذ: دی- چیرا 1990
مطالعه رفتار صوت در سالن نمایش از مسائل بسیار مهم و الزامی است . امواج صوتی در صورت برخورد با یک مانع ، ‌واکنش های متفاوتی از خود بروز می دهند. اولین بخش از امواج صوتی به داخل جداره مانع نفوذ می کند ، قسمتی از آن در خارج مانع استهلاک پیدا می کند ،‌ قسمتی دیگر از سوی دیگر خارج می شود و بخشی نیز منعکس می شود. جنس ، ساختار ،‌بافت ،‌ضخامت و وزن مخصوص مانع ، همگی در کیفیت و کمیت این تغییرات موثرند. آکوستیک یک سالن نمایش هر محصولی را که در آن به نمایش در آید تحت تاثیر قرار می دهد. به واسطه دشواری زیاد ایجاد تغییرات بنیادین در شرایط آکوستیک از طریق دادن تغییرات در خود ساختمان (غیر از برخی تغییرات اجتناب ناپذیر ناشی از (تعداد تماشاچی) ، ‌طراح باید از همان ابتدا درباره خصوصیات آکوستیک تصمیم بگیرد.)
آکوستیک بیشتر از آنکه علم باشد هنر است. طراحی فضاهای نظیر سالن های نمایش یک فرآیند دشوار است و به چیزی بیش از قابلیت صرف نیاز دارد. با استفاده از چند عدد و رقم نه چندان معتبر که از کتاب درسی آکوستیک بیرون کشیده شده باشد و یا کشیدن شکلی روی کاغذ برای خلق یک فضای سه بعدی با خصوصیات معماری نمی توان راه به جایی برد. هیچ فرمول ریاضی هم وجود ندارد که خود به خود مسایل آکوستیک را حل کند و بتواند پشت آن پنهان شد. هیچ جانشینی برای درک صحیح طراح از محیط اکوستیکی ،‌ که در طراحی و انتخاب مواد متجلی می شود ، ‌وجود ندارد تنها با مشاهده و تجربه می توان به این حس دست یافت. نکته مهم برای آرشیتکت این است که گوشهایش را درست به اندازه چشم هایش باز نگه دارد. (بندر نهاد ،‌شیرازی ، 1377)
شکل 6-29- نحوه انتشار صدا در سالن. ماخذ: آکوستیک در معماری
یک سالن نمایش باید در برابر ورود کلیه صداهای خارجی عایق باشد و دستگاه های مکانیکی آن طوری طراحی شده باشد (که سطح صدای پس زمینه از یک حد تجاوز نکند. هر سالن نمایش بزرگتری باشد ، ‌معیارها کم اهمیت تر می شود). همیشه بلندی صدا نیست که مشکل ایجاد می کند بلکه عنصر حواس پرتی آن است که اشکال تولید می کند ، ‌به طور مثال صدای حرکت دستگاه تهویه بیشتر از صدای هواپیمایی که از بالای سر‌آدم عبور می کند ،‌ باعث حواس پرتی می شود. عامل پریشانی حواس یک مفهوم ذهنی است که ظاهراً هرچه منبع نزدیک تر باشد ،‌ این عامل هم بزرگتر می شود و درب های ورودی به سالن های سینما از سالن انتظار باید صدابندی گردد. زیرا در غیر این صورت امکان نفود صدا از خارج به
داخل سالن زیاد می باشد. (بندر نهاد ،‌شیرازی ،‌1377)
بنا به گفته پروفسور Reichardi .W «بنای تئاتر با تالار کنسرت و همانند آن ها بدون بررسی و پژوهش با الگوی صوتی خیانت است ».
صدای مناسب در سینما صدایی است که مستقیماً از فیلم شنیده می شود و توسط هیچ سطحی انعکاس پیدا نکند. در واقع در یک سینمای خوب ، ضریب انعکاس باید معادل صفر باشد. یعنی از لحاظ آکوستیکی مرده البته در عمل غیر قابل دسترسی است ، ‌زیرا برای رساندن صدا ، ‌به همه نقاط سالن احتیاج به صوت فوق العاده ای می باشد که از یک طرف باعث ناراحتی افراد نزدیک به سرچشمه می گردد و از طرف دیگر احتیاج به بلندگوی متعددی دارد که بتواند صوت را در تمام جهات پخش نماید.
دو سیستم حسی مهم تماشاگران در سالن نمایش که نقش اصلی را ایفا می نماید ، ‌حس بینایی و حس شنوایی است. برای راحت بودن حس بینایی : تنظیم انعکاس ، ‌شدت ،‌پخش و شکست نور در سینما بسیار حائز اهمیت می باشد. برای حس شنوایی ،‌ شدت و انعکاس صدا که همان آکوستیک سالن می باشد بسیار مهم است. یک صدای مستقیم خوب ،‌ صدایی است که بدون برخورد با چیزی ،‌ مستقیم به گوش تماشاچی برسد. امواج صوتی در صورت برخورد با یک مانع واکنش های متفاوتی را از خود بروز می دهند. اولین بخش از امواج صوتی به داخل جداره مانع نفوذ می کند ، قسمتی از سوی دیگر خارج می شود و بخشی نیز منعکس می شود. جنس ، ‌ساختار ، ‌بافت ، ضخامت و وزن مخصوص مانع ،‌ همگی در کیفیت و کمیت این تغییرات موثرند. بازتاب صوت در صورتی که مانع محدب یا مقعر باشد ، ‌امواج بازتابنده شده واگرا یا همگرا می شوند. سطوح محدب و مقعر الزاماً اشکال ایجاد نمی کنند ،‌ مخصوصاً اگر کانون آن ها از گوش تماشاچیان دور باشد. باید مطمئن شد که از یک منبع صوتی صحنه مطلقا انعکاس های مستقیم و یا غیر مستقیم صوت از روی سطوح مسطح در هیچ جا هم سطح سر تماشاچیان متمرکز نخواهد شد. نقاط کانونی احتمالی باید در فضای وسط یا خارج از سالن نمایش قرار بگیرند. سطح مقعری که احتمال ایجاد اشکال داشته باشد ، در صورت اجتناب ناپذیر بودن وجود آن باید شدیداً جاذب صوت باشد. بررسی و حل مشکل با تغییر دادن شکل سطوح مشکوک ، میسر خواهد بود.
برای طراحی سالن سینما سه عامل اصلی را باید در نظر گرفت :
حجم
فرم
طنین (پژواک)
شکل سالن ،

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.