جانشینی پیامبر

دانلود پایان نامه

پاسخ می‌دهیم: اگر مقام عصمت برای اهل بیت ثابت شود، امامت هم همراه آن است؛ زیرا همان گونه که گذشت، امام، مطاعِ بی قید و شرط است و اطاعت از امام بدون هیچ قید و شرطی بر همه واجب است و اطاعت بی قید و شرط برای غیر معصوم ممکن نیست، پس امام باید معصوم باشد. از سوی دیگر اگر قرار شود امامی انتصاب یا انتخاب شود با وجود شخص معصوم نباید به سراغ غیر معصوم رفت. پس وقتی شخصی همچون علی بن ابیطالب موجود است و معصوم نیز می باشد دیگر روا نیست که امثال ابوبکر و عمر و عثمان، خلیفه و جانشین رسول خدا باشند
3-2-2-7- آیه تبلیغ
یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِین
شاخص ترین آیه ای که بر ولایت بلافصل علی بن ابیطالب صراحت کامل دارد آیه تبلیغ است. شیعه معتقد است در این آیه به پیغمبر اکرم دستور داده شده است که به مردم اعلام کند پس از او علی ولیّ امر آنها خواهد بود و برای این ادعای خود دلایل مستحکمی دارد که به قرار زیر است.
اولاً: آیه مورد بحث آیه 67 سوره مائده است و می‌دانیم که سوره مائده آخرین سوره یا از آخرین سورهایی است که بر پیامبر اکرم نازل گشته است یعنی این آیه در سال دهم بعثت، در آخرین سال زندگی آن حضرت و بعد از بیست و سه سال تبلیغ پیامبر اکرم نازل شده است.
سوال این است که چه چیزی پس از بیست و سه سال و تا آخرین سالهای عمر پیامبر هنوز بطور رسمی مطرح نشده بود؟ قطعاً نمی تواند اموری مانند نماز و روزه و حج و جهاد باشد زیرا بیش از بیست سال بود که مسلمانان نماز می‌خواندند، روزه نیز بعد از هجرت واجب شد و سیزده سال از تشریع آن می‌گذشت، جهاد نیز در سال دوم هجرت شروع شده بود، بنابراین آن مساله مربوط به هیچ یک از امور مذکور و یا مانند آن نیست.
ثانیاً: از آیه شریفه استفاده می شود که این ماموریتِ پیامبر بقدری مهم و خطیر است که همسنگ و همطراز نبوت بود؛ زیرا می گوید: «وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ»
ثالثاً: خداوند خطاب به پیامبرش فرمود: «وَاللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ» «واهمه نداشته باش ما تو را حفظ می کنیم» بنابراین باید امر مهمی بوده باشد که پیامبر را نگران کرده که نتیجتاً باعث شد تا خدواند متعال وی را دلداری داده و به وی اطمینان خاطر بدهد که از او محافظت می‌کند.
حال این امر بسیار مهم و حیاتی چه بود که همسنگ نبوت بود و پذیرش بیست و سه سال رسالت پیامبر منوط به ابلاغ آن شده بود؟! شیعه معتقد است چیزی جز امامت و رهبری جامعه و جانشینی پیامبر نمی‌تواند هم سنگ نبوت باشد زیرا همان طور که قبلاً بیان کردیم امامت ادامه نبوت است، با این تفاوت که بر امام وحی نمی‌شود. علاوه بر این پیامبر در طول عمر مبارکشان هیچگاه مسأله خلافت و جانشینیِ پس از خود را بطور رسمی در این مقیاس وسیع مطرح نکرده بودند و این مسأله تنها مسأله مهمی بود که تا آخرین سالهای عمر پیامبر زمین مانده بود.
3-2-2-7-1- شأن نزول
عده زیادی از محدثان صدر اسلام معتقدند که آیه فوق در شأن امیرمومنان علی نازل شده است. برخی روایات که بیانگر شأن نزول این آیه می‌باشد به قرار زیر است.
ابوهریره از پیامبر نقل می‌کند که فرمود: چون شب معراج مرا به آسمان‌ها بردند صدایی را از زیر عرش شنیدم که علی پرچم هدایت و دوست هر کسی است که به من ایمان دارد، ای محمد برسان. پس خداوند در باره علی نازل کرد: «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ…»
ابو سعیدخدری گفت: این آیه درباره علی بن ابی طالب نازل شده است:« یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ…»
ابن عباس گفت: آیه «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ…» درباره علی بن ابی طالب نازل شده است. پیامبر ماموریت یافت که این امر را درباره او ابلاغ کند، پس دست او را گرفت و گفت: هر کسی که من مولای اویم علی مولای اوست خدایا هر کس را که او را دوست بدارد دوست بدار و هرکس که او را دشمن بدارد دشمن بدار.
عبدالله بن ابی اوفی گفت: از پیامبر خدا شنیدم که در روز غدیر خم می‌گفت و این آیه را تلاوت می‌کرد: «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ…» سپس دستان خود را بلند کرد به گونه‌ای که سفیدی زیر بغل هایش دیده می‌شد آنگاه گفت آگاه باشید هر کس را که من مولای او هستم علی مولای اوست خدایا دوست بدار کسی را که او را دوست داشته باشد و دشمن بدار کسی را که او را دشمن بدارد سپس گفت: خداوندا گواه باش.
ابن عباس و جابر گفتند خداوند محمد را امر کرد که علی را برای مردم نصب کند تا ولایت او را به آنان خبر بدهد، پیامبر از این ترسید که مردم بگویند از پسر عموی خودش طرافداری کرده و در این موضوع طعنه بزنند، پس خداوند به او وحی کرد:« یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ…» پیامبر در غدیر خم ولایت او را اعلام کرد.
فخر رازی نیز در تفسیر خود پس از بیان نه احتمال در تفسیر آیه فوق، ولایت امیر مومنان را به عنوان دهمین احتمال مطرح می‌سازد. متن کلام وی به شرح زیر است:
«نزلت الایه فی فضل علی بن ابی‌طالب و لما نزلت هذه الایه اخذ بیده وقال: من کنت مولاه فعلی مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه، فلقیه عمر فقال: هنیا لک یا بن ابی طالب! اصبحت مولای و مولی کل مومن و مومنه…»
«این آیه در مورد علی بن ابیطالب نازل شده است. هنگامی که این آیه شریفه نازل شد ، پیامبر اکرم دست علی را گرفت و (بلند کرد) و فرمود: «هر کس که من مولای او هستم پس این علی هم مولا و رهبر اوست. پروردگارا کسانی که ولایت علی را پذیرفتند دوست بدار و کسانی که با او به دشمنی برخاسته اند، دشمن بدار!» سپس عمر با علی ملاقات کرد و به آن حضرت عرض کرد:«ای فرزند ابوطالب! این فضیلت و مقام بر تو مبارک باشد. تو از امروز مولا و رهبر من و همه مردان و زنان مسلمان شدی.!»
نتیجه این که، احادیث و روایات و گفتار صحابه و روات و نظریات مفسرین و دانشمندان همگی دلالت دارد که آیه تبلیغ پیرامون ولایت امیرالمومنین علی نازل شده است.
3-2-2-7-2- حدیث غدیر و ثقلین

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.