جمهوری آذربایجان

دانلود پایان نامه

شعرای قره باغ شامل : ملا پناه واقف ، شمس قره باغی ، صفی قلی قره باغ ،کاظم سالک، کاشف قراباغی ، عبدالله طوطی قراباغی، صفی قلی قره باغی ،شمس قره باغی، میرزا حمزه نگاری، محمد علی نجفی، میرزا علی اصغر نورس، فاطمه کمینه،اسکندر رستم بیگ اف ، آقا بابا، قاسم بیگ ذاکر، محمد علی مخفی، میرزا ابوالحسن شهید،حسن قره هادی از شعرای این منطقه هستند.
شعرای جنوب و مغان شامل : مجیر الدین بیلقانی ، ابوالمکارم مجیرالدین بیلقانی ، آشوب ( میرزا محمد دیلمقانی ) ابوالحسن واقف ، میرزا عیسی خیالی، حسین قلی شوری دیگر شعرای جنوب و مغان جمهوری آذربایجان می باشد.
شعرای شهر باکو: عهدی باکوئی ، محمد صالح باکویی ، رفیع (از شعرای قرن 13 و صاحب کتاب حدیقه الشعرا ) عباسقلی آقاقدسی( صاحب کتاب گلستان ارم در قرن 18) ، میرزا محمد علی بینوا ( قرن 19- باکو) میرزا عبدالخالق یوسف ( غزلسرای مشهور قرن 19) عبدالحمید مینا ( قرن 19- باکو) آقابابا هجری( قرن20– مشدآقای باکو) آذر امامعلی زاده ( قرن 19 و20 ، باکو) محمد علی شفایی(قرن 19 و20– مشدآقای با کو) ازدیگر شعرای این منطقه می باشد.
شاعران و مدیحه سرایان اهل بیت
بیشتر شاعران این منطقه شیعه بودند بطوریکه ارزشهای مذهبی شیعه 12 امامی با شعر و آثار نظمی این شاعران و نویسندگان آذری در هم آمیخته است. آثار نظمی شاعران جمهوری آذربایجان را تا قرن 19 نمی توان بدون تاثیر مذهب شیعه در آن تصور کرد. فقط در نیمه دوم قرن 20 بودکه بخاطر ترس و وحشت رژیم کمونیستی و تاثیر ایده های نوین ماتریالیستی در این کشور، آثار و نشانه های مذهبی از شعر آذری رخ بر بست.نام تعدادی از این شاعران عبارتند از:
خاقانی شروانی (افضل الدین ابراهیم بن بدیل بن علی )
خاقانی شروانی یکی دیگر از شعرای معروف و نامدار ایرانی می باشد که به حسان زمان معروف و سلطان الشعرا نیز لقب داده اند. مدفن وی در مقبره الشعرای شهر تبریز( مدفن صدها شاعر ایرانی و آذری می باشد) قرار دارد. تاریخ وفات وی در سال 595 ه.ق اتفاق افتاده است.
فضولی (1556-1494 م)
ملا محمد فضولی از دیگر شعرای مشهور آذربایجان می باشد . وی فیلسوف و حکیم بزرگی نیز بود و آثار خود را به سه زبان عربی ، فارسی و آذری نشگاشته بود. وی آثاز یادی در مدح ائمه اطهار داشت و آرامگاه وی در کنار بارگاه ملکوتی امام حسین (ع) می باشد.
نسیمی (1417- 1369م)
از شاعران برجسته و مشهور منطقه شاماخی جمهوری آذربایجان ، سید عماد الدین نسیمی می باشد. او نیز از شاعرانی بود که به سه زبان فارسی و عربی و ترکی آذری شعر گفته است. او از افکار صوفی گری فضل الله نعیمی تبریزی متاثر شد. با این حال او عاشق اهل بیت (ع) و شیعه 12 امامی به شمار می آمد که اشعار و نوشته های او شاهد بر این است . آثار و مدحیه وی در خصوص اهل بیت (ع) محتوای عالی عرفانی می باشند. به دستور بعضی از روحانی نما ها او را در شهر حلب زنده زنده پوست کندند.
عباس قلی باکی خان اف( 1847- 1794م)
عباس قلی یکی از شخصیت های برجسته و افتخارات این منطقه می باشد. آثار او در همه کتب درسی دبیرستان ها و دانشگاهها با احترام ویژه ای تدریس می شود. او یکی از فرماندهان س÷اه روسیه بود و در راه زیارت خانه خدا بین مکه و مدینه و در وادی فاطمیه از دنیا رفت و در آنجا نیز دفن شد. آثار او عبارتند از : 1- ریاضی القدس در باره وقایع اهل بیت (ع) 2- مشکات الانوار 3- تهذیب الاخلاق 4- اسرار ملکوت . لازم به ذکر است که دختری به نام صغری داشت که شاعره و عاشق اهل بیت به حساب می آمد.
قاسم بی ذاکر ( 1857-1784 م )
این شاعر که مثل عباس قلی یکی از مفاخر ادبی کشور به شمار می آمد در باره اهل بیت اشعار زیادی سروده است.
سید عظیم شروانی ( 1888-1835م)
ایشان عالم ،ادیب ، شاعر و متفکر بزرگ اذری است و می توان گفت شعرهای عرفانی او در نظم آذری کم نظیر است . وی در نجف تحصیل کرده بود و مذهب شیعه علوی علوی بود و شعرهای فلسفی، عرفانی و عقیدی که برای اهل بیت سروده است ، شاهد بر مدعاست.
خورشید بانو ناتوان(1897-1830م)
این عالمه و شاعره ، خان منطقه قره باغ بود. علاوه بر شعرهای دینی ، قطعه شعری در ماتم امام حسین (ع) از وی بر جای مانده است که کم نظیر می باشد.
محمد تقی قُمری دربندی (1891- 1819م)
این شاعر ، اشعار بسیاری در مدحی و مصیبت اهل بیت (ع) سروده است که کلیات آثار قُمری نام گرفته است.
شعر و شاعری در دوران حکومت کمونیستها دچار رکود شده و حکومت تلاش می کند صبغه دینی از اشعار شاعران حذف و صبغه ملی بگیرد و مخصوصاً در حسرت جدایی دو آذربایجان ؟! و به اصطلاح سرزمین مادری شعر سروده شود. افرادی همچون صمد ورغون و بختیار وهاب زاده در این راستا عمل می کنند اما بعد از فروپاشی شوروی سابق بار دیگر صبغه های دینی وارد اشعار شاعران هنرمند این سرزمین می شود اما از صبغه ملی نیز کاسته می شود. از مشهورترین شاعران دینی و ملی این سرزمین حاج مایل علی اف از منطقه نارداران بود که در سال 1379 به رحمت ایزدی پیوست.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.