جمهوری آذربایجان

دانلود پایان نامه

2- طلاب تحصیل کرده در حوزه های علمیه ایران ، نقش تعیین کننده ای در گسترش دینداری مردم جمهوری آذربایجان دارند.
3- توسعه سفرهای زیارتی به ایران و نیز گسترش رسانه های جمعی مذهبی می تواند در تغییر و توسعه وضعیت دینداری مردم نقش مهمی ایفا نماید .
4- دولت و جریانات وابسته غیر مذهبی ، مانع مهم بازدارنده در روند گسترش دینی جامعه محسوب می شوند.
5- به نظر می رسد رشد گرایشات شیعی در میان مردم جمهوری آذربایجان زمینه ساز منازعات قومی و مذهبی در این کشور نباشد.
6- تا دست یابی قدرت توسط شیعیان ، اسلام گرائی این کشور هنوز فاصله چشمگیری وجود دارد.
7. روشهای گرد آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات
در بررسی تحقیق حاضر از روشها و ابزار های مختلفی برای گرد آوری اخبار و اطلاعات لازم بهره جسته ایم که اصطلاح پرس و جو نامیده می شود که « متداولترین وسیله بررسی تجربی در جامعه شناسی است. در گروههای بزرگ هنگامیکه مقایسه نسبتاً دقیق رفتار گروهها با یکدیگر مطرح می شود. باید مقیاس های دقیق ، قابل اطمینان و یک شکلی برای مقایسه و سنجش آن تعداد زیاد از افراد بایکدیگر یافت که در مجموع روش پرس و جو به این هدف نزدیک تر است. در روش پرس و جو عموماً ترکیبی از روشهای دیگر نیز به چشم می خورد» یعنی نوع مطالعه ترکیبی از مطالعات میدانی و کتابخانه ای ، مشاهدات و معاینات محقق در سفرهای متعدد به این کشور و بالاخره تحلیل مصاحبه ها با طلاب علوم دینی و دانشجویان ، مسافرین و زائرین خواهد بود که به اختصار توضیح داده می شود:
7-1. مطالعات اسنادی
« مطالعات اسنادی یکی از مهمترین ابزار شناخت مطرح می گردد. هیچ تحقیقی بی نیاز از این روش نیست و استفاده از آن در جامعه شناسی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. کتب ، نشریات و اسناد و مدارک سه گروه قابل تقسیم در این روش هستند» گرد آوری اخبار و مطالب مورد نیاز از مقالات و کتب تدوین شده فارسی که توسط موسسات و اشخاص مختلفی چاپ و منتشر شده است و همچنین تعداد زیادی از کتابهای آذری می توانند در راستای تحقیق مورد بهره برداری قرار گیرند که بدلیل تسلط کافی نگارنده ، ترجمه شده و در تحقیـق حاضر مورد استفاده قرار گرفته است. مراجعه به پایگاههای اطلاع رسانی، نشریات،مطبوعات و رسانه های مختلف آذری و ترجمه آنها از دیگر اقدامات محقق برای جمع آوری مطالب مورد نیاز می باشد.
7-2. مطالعات میدانی
7-2-1. مصاحبه
بدلیل اینکه در استفاده از روشهای مشاهده ای، همه پدیده ها را نمی توان بررسی کرد، به ابزار مصاحبه تمسک می شود. در مصاحبه هایی که از روش مصاحبه نیمه باز استفاده می شود، پرسشگر و جوابگو ، محدودیتهایی احساس می کنند و موضوعاتی مطرح می شود در خصوص آن با کمال آزادی احساس و عقیده ابراز می شود. مصاحبه با کارشناسان و دانشجویان آذری، مسافرین به شهرهای مرزی جمهوری اسلامی ایران و زائرین مشهد مقدس و شهر قم و همچنین زائرین عتبات عالیات که از ایران عبور می کنند ، جزو برنامه های تحقیقاتی بوده است که با روش نیمه باز انجام شده است.
* لازم به ذکر است بدلیل حساسیت حکومت نسبت به طلاب و دانشجویان و احتمال ایجاد مشکلات امنیتی و … از بیان اسامی آنها در متن تحقیق امتناع شده و با عنوان مصاحبه با طلاب بسنده خواهد شد.
7-2-2. مشاهدات و معاینات محقق
مشاهده شامل مجموع عملیاتی است که طی آنها مدل تحلیلی با واقعیتهای عینی بازبینی شده و با داده های قابل مشاهده مقابله داده می شود و مرحله واسطه ای میان ساختن مفاهیم و فرضیه ها و تحلیل اطلاعات گرد آوری شده برای آزمون آنها می باشد. نگارنده در طول دو دهه گذشته مسافرتهای مختلف و متعددی به این کشور داشته و دارد. مشاهدات نگارنده و یا همکارانی که از طرف محقق این سطور برای بررسی موضوعات درخواستی مساعدت خواهند نمود، از دیگر ابزارهای جمع آوری و بررسی اخبار و اطلاعات مورد نیاز خواهد بود.
فصل دوم:
تاریخچه تشیع در جمهوری آذربایجان
1. حغرافیای تاریخی :
کشوری که امروزه جمهوری آذربایجان نامیده می شود ، در روزگاری نه چندان دور در ترکیب سرزمین کهن ایران قرار داشت که بعد از جنگهای ایران و روس و طی عهدنامه های ننگین گلستان (1813.م) و ترکمنچای(1828.م) به روسیه تزار ملحق کردند. اسم آن ابتدا آلبانیا (آلبانیای قفقاز) و سپس آران بود و با نام ولایاتی همچون گنجه ، شاماخی، شیروان و… شناخته می شد که در سال 1918 با نیات سیاسی و هدفمند توسط حزب مساواتِ پان ترکیست که وابستگی آشکاری به امپراطوری عثمانی و ارتباطات پنهانی با استعمار انگلیس داشت، نام اصلی آن را تغییر وسپس در جهت جواب گویی به خلاء هویتی موجود و نیل به اهداف سیاسی خود، با نام جمهوری آذربایجان اعلام موجودیت نمود. اسناد، مدارک و متون شناخته شده در دوره های مختلف تاریخی حاکی از عدم تسمیه این منطقه با نام آذربایجان می باشد.
استرابو( 24-64م ) مورخ و جغرافی نگارمشهور مسیحی درباره آلبانیا وآران نوشته است « مرزهای سرزمین آنان در مشرق، دریای کاسپین و در مغرب، سرزمین ایبریایی{ گرجی ها}هاست. مرزهای شمالی آن را کوههای قفقاز پاسداری می کند … مرزهای جنوبی آنان را ارمنیه که در کنار آن است، فرا گرفته است» در کتیبه سه زبانه شاپور اوّل (241 – 273 م) که مناطق تحت فرمان وی درج شده است، می نویسد« عربستان و ارمنستان و آذربایجان و گرجستان وماخلونی و آران و بلاشکان ( برسجان، در شمال آذربایجان ایران ) و پتیشخوارگر ( بخش کوهستانی مازندران )» که در آن بوضوح آذربایجان از آران جدا آمده است.
ابن خردادبه نویسنده کتاب المسالک و الممالک (250 ه.ق) در توصیف شهرهای آذربایجان فقط به شهرهایی اشاره می کند که هم اکنون در ترکیب استانهای آذربایجان شرقی، غربی، اردبیل و کردستان قرار دارند و در آن هیچ اشاره ای به شهرهای مشهور آن سوی رود ارس نمی کند چرا که در این زمان نام این منطقه آران بود و بلاذری از جغرافی‌نگاران قرن سوم (متوفی 279ه.ق) در فتوح‌البلدان زمانی که به ذکر خبر فتح آذربایجان می‌پردازد از شهر‌هایی نام برده است که در جنوب رود ارس قرار دارند و هیچ نامی از شهر‌های واقع آن سوی ارس به میان نیاورده است که می‌توان آن را نشانه‌تفکیک بین دو قسمت ارس دانست. یعقوبی از مورخان همین قرن در کتاب البلدان خود، از شهر‌هایی نام می‌برد که در جنوب ارس واقع‌اند و ذکری از شهر‌های شمالی ارس به میان نیاورده است. وی شهر‌های اردبیل، برزند، ورثان، بردعی، شیز، سراه (سراب)، مرند، تبریز، میانه، ارومیه، خوی و سلماس را جزء شهر‌های آذربایجان نام برده است.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.