جمهوری آذربایجان

دانلود پایان نامه

بعد از استقلال جمهوری آذربایجان و بروز بحران و جنگ میان این کشور و ارمنستان ، آذریهای منطقه قره باغ اخراج و در سایر مناطق اسکان یافتند و ارامنه ساکن در مناطق آذری نشین نیز به ارمنستان و قره باغ کوچانده شدند. جنگ گسترش یافت و بیش از 20 درصد از اراضی جمهوری آذربایجان به اشغال ارامنه در آمد و 7 شهر اطراف این منطقه بصورت آواره به سایر نقاط آذربایجان مهاجرت کردند. در حالیکه در طول تاریخ اکثریت منطقه قره باغ از آن مسلمانان بود ، بعد از حکومت کمونیستها با کوچهای اجباری و سیاستهای نژادی تلاش شد این ترکیب به هم بخورد مثلاً در شهر شوشا حدودا 1048 خانوار آذری و 474 خانوار ارمنی زندگی می کردند. در روستاهای قره باغ نیز تعداد نفوس ارامنه 12902 نفر و جمعیت مسلمانان43311 نفر بود (بهراد، 1372،ص 118) بعد از این تاریخ است که سیاست حکومت تزار مبنی بر برهم زدن ترکیب جمعیتی قره باغ شکل گرفته و ازنواحی مختلف داخل حکومت تزار و یا خارج از آن، ارامنه مهاجر به قره باغ کوچانده شده است و با سرگیری بحران قره باغ ترکیب جمعیتی به هم خورده و بیش از1 میلیون نفرآذری آواره شدند.
اشکال شماره (2) نقشه و نشان ملی
2-3. پرچم ملی
پرچم جمهوری آذربایجان متشکل از سه نوار افقی مساوی از رنگهای آبی(فوقانی)، قرمز (میانی) و سبز (تحتانی) است. علامت سفید رنگ هلال ماه و ستاره هشت پر در قسمت میانی قرار دارد. رنگ آبی نشان اصلیت ترک مردم آذربایجان است. رنگ سرخ پرچم به نشانه پیشرفت و حرکت بسوی دمکراسی و مدرنیته است. رنگ سبز علامت مدنیت و تاریخ اسلامی است. این پرچم در اواخر دهه ۱۹۱۰ تا ضمیمه شدن آذربایجان در اتحاد جماهیر شوروی استفاده می‌‌شد. در9 نوامبر ۱۹۱۸ دولت جمهوری دمکراتیک آذربایجان طرح پرچم سه رنگ را به تصویب رسانید. این پرچم بعد از انضمام جمهوری آذربایجان در شوروی لغو گردید. در 5 فوریه ۱۹۹۱، شورای عالی جمهوری شوروی آذربایجان پیشنهاد فبول پرچم سه رنگ را تصویب نمود.
فصل چهارم:
جمعیت
1. مقدمه
شناخت ویژگیهای جمعیتی هرکشوری پایه و اساس هرگونه برنامه ریزیهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی می باشد و تا زمانی که سرشماریها و مطالعات آماری علمی انجام نشود امکان هرگونه تصمیم گیری برای مسئولین کشوری و حتی لشگری سلب می شود و محققان علوم اجتماعی نیز امکان بررسیهای دقیق را نخواهند داشت. یکی از معضلات اجتماعی کشورهای جهان سوم از جمله جمهوری آذربایجان، نبود آمارهای دقیق بر پایه اصول علمی شناخته شده در محافل علمی و دانشگاهی می باشد. سرشماریهای منظم صورت نمی گیرد و آمارها بر اساس خواست و سیاستهای حکومتها دستکاری می شوند و مطابق با سلایق و اهداف سیاسی – امنیتی خود توصیف ، تحلیل و تفسیر می گردند. جمهوری آذربایجان نیز که تا دو دهه قبل در ترکیب اتحاد جماهیر شوروی قرار داشت و بر اساس ماهیت این رژیمها، اطلاعات آماری دقیقی در اختیار ارگانهای مختلف حکومتی این کشور قرار داشت اما در انتشار دقیق آمارمربوط به مذاهب، قومیتهاو…ملاحظات مختلفی در نظرگرفته می شد. با توجه به این مطالب در بررسی متغیرهای جمعیتی این کشور با مشکلات و مسائل مختلفی وجود دارد، اما با مقایسه اسناد در دسترس ، مشاهدات و بررسیهای نگارنده در طول دو دهه گذشته، بررسی مراکز مطالعاتی و تحقیقاتی داخلی و بین المللی می توان به شناخت واقعی دست یافت. برخی از مسائل جمعیتی این کشور عبارتند از:
1- جمعیت شیعیان،اهل سنت وسایر مذاهب اسلامی و غیراسلامی بصورت شفاف ودقیق بیان نمی شود بلکه با ملاحظات سیاسی- امنیتی و سیاسی طرح می گردد . ارگانهای حکومتی تلاش می کنند تا درصد شیعیان را پائین و درصد اهل سنت را بالا اعلام کنند. ضمن اینکه فعالیتهای مسیونرهای مسیحی، سلفی های اعراب و نورچیهای ترکیه در ترکیب جمعیتی ادیان مختلف تاثیر گذاشته است.
2- ترکیب قومیتی این کشور با توجه به متکثر بودن اقوام و با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی– امنیتی غیر واقعی نشان داده می شود. به عنوان نمونه در حالیکه جمعیت تالش جمهوری آذربایجان بیش از 10 درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهد، در آمارهای رسمی گنجانده نمی شود و یا خیلی پائین (حدود2%) اعلام می گردد و بحران قره باغ نیز باعث بهم خوردن ترکیب جمعیتی شده و مردم این منطقه به سایر شهرها بخصوص شهر باکو مهاجرت اجباری نموده اند. بدلیل مشکلات اقتصادی تعداد زیادی از مردم این کشور به کشورهای همسایه بخصوص روسیه و ترکیه مهاجرت نموده اند.برخی ازآمارهای غیررسمی ازحضور تقریبی 2 میلیون نفر در این کشورها حکایت دارد
2. آمارهای جمعیتی
آخرین سرشماری جامع و رسمی که در جمهوری آذربایجان انجام گرفته ، سرشماری 27 ژانویه 1999 می باشد و آمار بقیه سالها بر اساس این سرشماری بصورت برآورد بیان می شود. بر این اساس کل جمعیت این کشور 400/953/7 نفر بود . از این تعداد 300/064/4 نفر ( 51.1٪ ) در شهرها و 100/889/3 نفر ( 48.9٪ ) در روستاها زندگی می کردند.
مطابق با برآورد مرکز آمار این کشور این تعداد در سال 2008 به 8629900 نفر رسیده است که 4464800 نفر( 51.7 ٪ ) در شهرها و 4165100 نفر (48.3٪ )در روستاها زندگی می کرده اند. مطابق با این ارقام، جمعیت این کشور در طول 8 سال گذشته دارای رشد 16/1٪ بوده است. نمودار ذیر سیر رشد جمعیت این کشور را در یک سده گذشته نشان می دهد.
نمودار شماره (1) سیر رشد جمعیت جمهوری آذربایجان در یک سده گذشته

مرکز آمار جمهوری آذربایجان در ابتدای سال 2009.م نیز آخرین آمار جمعیتی خود را به شرح ذیل منتشر نمود . بر این اساس در سال 2008 جمعیت این کشور با افزایش حدود 100 هزار نفری و با 1.2% رشد جمعیت به 000/730/8 نفر در اوایل سال 2009 رسیده است . بنا براین گزارش کمیسیون ویژه پراکندگی جمعیت در کشور 101 نفر در یک کیلومتر مربع می باشد. 51.7%ساکن شهرها و 48.3%ساکن روستا ها می باشند. 49% اهالی را مردان و 51% را زنان تشکیل می دهند . نسبت جنسی در مقابل هر 1000 نفر مرد، 1027 نفر زن می باشد. یعنی 53.9% متولدین پسر و 46.1% متولدین را دختران تشکیل می دهند. 23% جمعیت در گروه سنی 14-0 ساله، 70% جمعیت در گروه سنی 64-14 ساله و 7% در گروه سنی 65 سال به بالا تشکیل می دهند. جمعیت گروه سنی 29-14 ساله 31.2% جمعیت را تشکیل می دهد.
جدول شماره (1 ) توزیع جمعیت گروههای سنی – 2008 الی 2005
نسبت زنان به مردان درصد تعداد جمعیت ( در هزار) ——
2008 2007 2006 2008 2007 2006 2008 2007 2006 سال
1026.7 1029.2 1031.8 100 100 100 8629.9 8532.7 8436.4 کل جمعیت

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.