حضرت موسی

دانلود پایان نامه

اولاً وقتی ائمه در امت‌های گذشته نبودند تکلیف از آن امت‌ها ساقط است و توحید برای آنان با همان ایمان آوردن به انبیاء و اوصیای خودشان محقق می‌شد و ملاک بودن ایمان به ائمه برای نجات و رستگاری مخصوص امت رسول مکرم اسلام می‌باشد.
ثانیاً نور ائمه و نصرت ایشان همواره همراه جمیع انبیاء گذشته و اوصیای ایشان بوده است چنان که آمده است:
عن الرضا علیه السلام أنه قال: لَمَّا أَشْرَفَ نُوحٌ عَلَى الْغَرَقِ دَعَا اللَّهَ بِحَقِّنَا فَدَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ الْغَرَقَ وَ لَمَّا رُمِیَ إِبْرَاهِیمُ فِی النَّارِ دَعَا اللَّهَ بِحَقِّنَا فَجَعَلَ اللَّهُ النَّارَ عَلَیْهِ بَرْداً وَ سَلَاماً وَ إِنَّ مُوسَى لَمَّا ضَرَبَ طَرِیقاً فِی الْبَحْرِ دَعَا اللَّهَ بِحَقِّنَا فَجَعَلَهُ یَبَساً وَ إِنَّ عِیسَى لَمَّا أَرَادَ الْیَهُودُ قَتْلَهُ دَعَا اللَّهَ بِحَقِّنَا فَنَجَّاهُ مِنَ الْقَتْلِ وَ رَفَعَهُ إِلَیْهِ
همانطور که بارها گفته‌ایم رسول خدا و اهل بیت مکرم ایشان اول ما خلق الله هستند و فیض از ایشان به سایر خلق می‌رسد؛ بنابراین تمام فیض‌ها که از آن جمله آگاهی از مرادات خداوند متعال است توسط ایشان به انبیا رسیده و به مردم ابلاغ گردیده است؛ پس آن عده از مردمان امت‌های گذشته که به پیامبران خود و اوصیای ایشان ایمان آوردند و از آنها اطاعت کردند در حقیقت به رسول خدا و ائمه ایمان آورده‌ و ایشان را اطاعت کرده‌اند و هر کس ایشان را اطاعت کند خدا را اطاعت کرده و هر کس خدا را اطاعت کند موحد بوده و با توحید از دنیا رفته است. بدین ترتیب آن عده از مردمان امت‌های گذشته که با ایمان به پیامبران خود از دنیا رفتند همه با ولایت ائمه از دنیا رفته و همه موحد بودند.
ثالثاً: مسلمان زمانی اهل ایمان است که به انبیاء گذشته ایمان داشته باشد چنان که می‌فرماید: والَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَبِالآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ ؛ بنابراین اگر کسی به رسول خدا ایمان بیاورد لکن انبیاء گذشته را انکار نماید اهل ایمان نیست. همین قاعده درباره امت‌های گذشته نیز صادق بود، یعنی اگر آنها به انبیاء و اوصیای امت‌های بعد از خود ایمان نمی‌آورند ایمان آنها نیز مورد قبول واقع نمی‌شد و از گروه مومنان به شمار نیامده همه با کفر از دنیا می‌رفتند، البته ایمان آنها قاعدتاً باید ایمان قلبی باشد نه ایمان عملی چرا که انبیاء آینده هنوز نیامده بودند و شریعت خود را عرضه نکرده بودند.
انبیا امتهای خویش را از آمدن پیامبر آخر زمان با خبر ساختند و آنها را به ایمان به او دعوت کردند. انبیاء همه آمدند که مقدمه‌ای باشند برای آمدن حضرت محمد و در کتابهای خود خبر از آمدن او داده‌اند چنان که می‌فرماید: الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوبًا عِندَهُمْ فِی التَّوْرَاهِ وَالإِنْجِیلِ ؛ پس انبیاء همگی به حضرت محمد و اوصیاء ایشان ایمان داشتند و بی‌شک پیروان خود را به ایمان به او فرا خوانده‌اند و اگر کسی به آن بزرگواران می‌گفت: به خودتان ایمان داریم لکن به انبیاء آینده و اوصیاء آنان ایمان نخواهیم آورد یقین کنید که انبیاء آنها را از خود می‌راندند و هرگز ایمان آنها را نمی‌پذیرفتند چنان که خداوند متعال در کلام خود ایمان کسانی را که انبیاء گذشته را انکار کنند نمی‌‌پذیرد. به هر حال اگر کسی از امت‌های گذشته حقیقتاً ادعای محبت و ایمان به حضرت عیسی و موسی و ابراهیم و نوح و یا هر نبی دیگر را داشت قطعاً حضرت محمد و اوصیای او را که آن انبیا دوستش داشتند و او را آقا و امام خود می‌دانستند، دوست می‌داشت و با زبان و قلب خود به او ایمان می‌آورد اگر چه پیامبر و اوصیای مکرم ایشان بعد از مرگ آنان مبعوث می‌شد.
4-10- شبهه دهم و پاسخ به آن: هدایت انبیاء به واسطه پذیرش ولایت ائمه
4-10-1- اقوال آقای جیزاوی
وی عنوان شبهه دهم از فصل ششم کتاب خود را چنین قرار داده است: قول الرافضه: (لا هدایه للأنبیاء إلا بولایه الأئمه، و ما استأهل خلقٌ النظر إلیه إلا بالعبودیه للأئمه)!! نعوذ بالله، آنگاه می‌نویسد:
زعموا أن أبا عبدالله رضی الله عنه قال: مَا اسْتَوْجَبَ‏ آدَمُ أَنْ یَخْلُقَهُ اللَّهُ بِیَدِهِ وَ یَنْفُخَ فِیهِ مِنْ رُوحِهِ إِلَّا بِوَلَایَهِ عَلِیٍّ وَ مَا کَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَکْلِیماً إِلَّا بِوَلَایَهِ عَلِیٍّ وَ لَا أَقَامَ اللَّهُ عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ آیَهً لِلْعَالَمِینَ إِلَّا بِالْخُضُوعِ لِعَلِیٍّ ثُمَّ قَالَ اجْمَلِ الْأَمْرَ مَا اسْتَأْهَلَ خَلْقٌ مِنَ اللَّهِ النَّظَرَ إِلَیْهِ إِلَّا بِالْعُبُودِیَّهِ لَنَا.
رافضیان گمان می‌کنند که ابی عبدالله () رضی الله عنه گفته (فرموده): لازم نبود که خداوند متعال آدم را به دست خویش خلق نماید و از روح خود در او بدمد مگر به ولایت علی بن ابیطالب، و نیز خداوند متعال با حضرت موسی تکلم نکرد مگر به ولایت علی، و قرار نداد حضرت عیسی را آیتی برای جهانیان مگر بخاطر خضوعی در برابر علیّ، سپس فرمود: خلاصه آن که خلق لایق آن نبودند که از جانب خداوند متعال به آنان نظر شود مگر با عبادت ما اهل بیت
4-10-2- پاسخ به شبهه و اقوال آقای جیزاوی
همانطور که قبلاً هم اشاره کردیم از مسلّمات شیعه و اهل سنت است که رسول خدا اول ما خلق الله است چنان که در عجلونی در کتاب خود آورده:
رواه عبد الرزاق بسنده عن جابر بن عبد الله بلفظ قال قلت : یا رسول الله ، بأبی أنت وأمی ، أخبرنی عن أول شئ خلقه الله قبل الأشیاء . قال : یا جابر ، إن الله تعالى خلق قبل الأشیاء نور نبیک من نوره…
نیز به ادلّه فراوانی از احادیث ائمه رسیده، اهل بیت پیامبر با پیامبر از یک روح و نور و طینت خلق شده‌اند و لذا به همراه او نخستین خلق خداوند متعال هستند.
…ثُمَّ قَالَ خَلَقَنِیَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى وَ أَهْلَ بَیْتِی مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ آدَمَ بِسَبْعَهِ آلَافِ عَام‏…
…فأنا الأعلى و هو علیّ، یا محمّد إنّی خلقت علیّا و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمّه من نور واحد، ثمّ عرضت ولایتهم على الملائکه…
… من اعلایم و او على است؛ اى محمد من على و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریدم، سپس ولایت آنها را بر ملائکه عرضه داشتم‏…
… ثُمَّ قَالَ النَّبِیُّ ص یَا عَلِیُّ فَمَنْ ذَا یَلِجُ بَیْنِی وَ بَیْنَکَ وَ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ وَ طِینَهٍ وَاحِدَه…
… أَنَا عَلِیٌّ وَ عَلِیٌّ أَنَا وَ کُلُّنَا وَاحِدٌ مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ وَ رُوحُنَا مِنْ أَمْرِ اللَّهِ أَوَّلُنَا مُحَمَّدٌ وَ أَوْسَطُنَا مُحَمَّدٌ وَ آخِرُنَا مُحَمَّدٌ وَ کُلُّنَا مُحَمَّدٌ…
بدون شک طفره در عالم محال است و فیض از مشیت خداوند متعال با تدرّج و تدریج نازل می‌شود، یعنی فیض ابتدا به خلق اول می‌رسد؛ سپس از او به سایر مخلوقات بر حسب درجه و مرتبه. حال با توجه به این مطلب همه فیض‌ها و انوار خدا ابتدا به ائمه رسیده؛ سپس از ایشان به سایر خلق از انبیاء و غیر آنان می‌رسد، البته همانطور که گفتیم با حفظ سلسه مراتب.
ابن عساکر در کتاب «تاریخ دمشق» در حدیثی از رسول خدا آورده است:
…عن عبد الله قال: قال النبی ( صلى الله علیه وسلم ) یا عبد الله أتانی ملک فقال یا محمد واسأل من أرسلنا قبلک من رسلنا على ما بعثوا قال قلت على ما بعثوا قال على ولایتک وولایه علی بن أبی طالب»
«در معراج فرشته‌ای به سوی من آمد و گفت: ای محمد از پیامبرانی که پیش از تو فرستادیم بپرس بر چه چیزی مبعوث شدند؟ من پرسیدم و آنان گفتند: بر ولایت تو و ولایت علی بن ابیطالب مبعوث شدیم.
ابن عساکر سپس سخن حاکم را درباره این حدیث چنین آورده است:

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.