داده

دانلود پایان نامه

.(1996 ﻫﺎﯾﺰ و ﮔﺎﻧﺖ(1992)5 ﻣﻄﺮح ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ آﻣﻮزشﻫﺎی روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﺎ ﻓﺮاﻫﻢﺳﺎزی ﮐﻨﺘـﺮل و ﺗﺴﻠﻂ ﺑﺮ ﺧﻮد۶، ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺸﮑلات و ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎریﻫﺎی روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺎﻋﺚ اﻣﯿﺪواری ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮد زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ. ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی آﻣﻮزش ﮔﺮوﻫﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮای ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧـﺪﮔﯽ ﺑﯿﻤﺎران و اﻓﺮاد داوﻃﻠﺐ ﻏﯿﺮ ﺑﯿﻤﺎر ﺳﻮدﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ (ﻣﯿﭽﺎلاک، ﯾﺎﺗﺎن، وان، لام٧، .(2005 در زﻣﯿﻨﻪ ﮐﺎرﺑﺮد اﯾـﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺪاﺧﻠﻪﻫﺎ ﺑﺮای ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ اﻓﺰود ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی آﻣﻮزﺷﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی درﻣﺎن آﺳﯿﺐﻫـﺎی روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻓﺮدی، ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺻﺪد ﺑﻬﺒﻮد رواﺑﻂ زوﺟـﯿﻦ و اﻓـﺰاﯾﺶ رﺿـﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷـﻮﯾﯽ ﻫـﺴﺘﻨﺪ. در زﻣﯿﻨـﻪ
1-Dowrick, Dunn, Ayuso, Dalgard, Page, Lehtinen 2-Shin & Lukens 3-Lam 4-Penn & Mueser
5-Hayes & Gantt 6-Self-mastery 7-Michalak, Yathan , Wan & Lam
٢١
Create PDF files without this message by purchasing novaPDF printer (http://www.novapdf.com)
ﮐﺎرﺑﺮد ﻣﺪاﺧﻠﻪﻫﺎی آﻣﻮزش ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﺮای ﺑﻬﺒﻮد و اﻓﺰاﯾﺶ رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زوﺟﯿﻦ، ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﻮرد ﻧﻈﯿﺮ، ارزﯾﺎﺑﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﺑﺮای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﺗﺄﺛﯿﺮات ﻣﻨﻔﯽ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ (ﻓﯿﺮﮐﻠﻮت و ﮐـﻮﻣﯿﻨﮕﺰ،(2008، ﮐـﺎرﺑﺮد ﺑﺮﻧﺎﻣـﻪ آﻣـﻮزش ﻣﺆﻟﻔـﻪﻫـﺎی ﻫـﻮش ﻫﯿﺠـﺎﻧﯽ ﺑـﺮ ﮐـﺎﻫﺶ ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎری زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ(ﺗﯿﺮﮔﺮی،(1383، ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎی ﺣﻞ ﻣـﺴﺄﻟﻪ در ارﺗﻘـﺎء ﺳـلاﻣﺖ روان زوﺟﯿﻦ دارای ﻣﺸﮑلات زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ (ﯾﻮﺳﻔﯽ و ادﻫﻤﯿﺎن،(1387، ﺗﺎﺛﯿﺮ آﻣﻮزشﻫﺎی ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ- رﻓﺘﺎری ﺑـﺮ ﻣﯿﺰان رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زوﺟﯿﻦ (رﻓﯿﻌﯽﺑﻨﺪری، ﻧﻮراﻧﯽﭘﻮر، (1384، ﺑﺮرﺳـﯽ ﺗـﺄﺛﯿﺮ آﻣـﻮزشﻫـﺎی ﺷـﻨﺎﺧﺘﯽ-
رﻓﺘﺎری ﺑﺮ ﺗﻌﺪﯾﻞ اﻧﺘﻈﺎرات ﻏﯿﺮﻣﻨﻄﻘﯽ و ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷـﻮﯾﯽ زوﺟـﯿﻦ (ﻣﻬـﯿﻦﺗﺮاﺑـﯽ، ﻣﻈـﺎﻫﺮی، ﻣﻮﺳـﻮی و ﺻﺎﺣﺒﯽ،(1387 و ﻧﻘﺶ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎی زﻧﺪﮔﯽ در اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﺎزﮔﺎری زﻧﺎﺷـﻮﯾﯽ (ﺟلاﻟـﯽ،(1387 اﺷـﺎره ﮐﺮد.
ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﺎس اﻣﺮوزه ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎ و ﺑﺴﺘﻪﻫﺎی آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس روﯾﮑﺮدﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﻗﺒﯿـﻞ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ، رﻓﺘﺎری و ﻏﯿﺮه، در دﺳﺘﺮس اﺳﺖ. از ﺳﻮی دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ و ﮔﺮاﻧﯽ درﻣﺎنﻫﺎی ﻓـﺮدی، ﻣﺪاﺧﻠﻪﻫﺎی آﻣﻮزﺷﯽ از ﺣﯿﺚ ارزان و آﺳﺎن ﺑﻮدن، ﻣﻮرد ﻋلاﻗﻪ و اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺿﻤﻦ آن ﮐﻪ اﺟـﺮای آﻧﻬـﺎ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ آن دﺳﺘﻪ از ﺗﺨﺼﺺﻫﺎ و ﻣﻬﺎرتﻫﺎ ﮐﻪ در درﻣﺎنﻫﺎی اﻧﻔﺮادی ﻣﻬﻢ اﺳﺖ، ﻧﻤﯽﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣـﯽ-
ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻮﺳﻂ اﻓﺮادی ﮐﻪ ﻟﺰوﻣﺎً دورهﻫﺎی ﮐﺎرورزی ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ را ﺳﭙﺮی ﻧﮑﺮدهاﻧﺪ، ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷـﻮﻧﺪ. از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎی ﻃﺮحوارهدرﻣﺎﻧﯽ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﭘﺎﺋﯽ ﻗﺮار دارد، ادﺑﯿﺎت ﭼﻨﺪاﻧﯽ در ﻣـﻮرد ﮐـﺎرﺑﺮد ﮔﺮوﻫـﯽ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻃﺮحوارهﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت آﻣﻮزش در دﺳﺘﺮس ﻧﯿﺴﺖ. ﺣﺎل اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ ﮐـﻪ آﯾـﺎ ﻣـﯽﺗـﻮان ﺑـﺎ آﻣﻮزش ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﺪل ﻃﺮحوارهﻫﺎی ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ در ﻣﻮرد ﻣﺎﻫﯿﺖ و ﻧﺤﻮه ﮐﻨﺶ ﻃﺮحوارهﻫـﺎی زﯾﺮﺑﻨـﺎﯾﯽ، ﮐﯿﻔﯿﺖ رواﺑﻂ زوﺟﯿﻦ دارای ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ را ﺑﻬﺒﻮد ﺑﺨﺸﯿﺪه و ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ آﻧﻬﺎ ﮐﻤـﮏ ﮐﺮد؟ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ آﯾﺎ آﻣﻮزش ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻪ زوﺟﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ روﯾﮑﺮد ﻃﺮحواره ﻣﺤﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ، ﺑﻪ ﻋﻨـﻮان ﺑﺮﻧﺎﻣﻪای ﺳﻮدﻣﻨﺪ و راﻫﺒﺮدی اﺛﺮﺑﺨﺶ در ﺟﻬﺖ اﻓﺰاﯾﺶ رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زوﺟﯿﻦ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد.
روﯾﮑﺮد ﻃﺮحوارهﻣﺤﻮر در ﭘﯽ ﺑﻦﺑﺴﺖﻫﺎی ﭘﯿﺶ رویﺑﮏ و روﯾﮑﺮد ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ-رﻓﺘﺎری، ﺗﻮﺳﻂ ﯾﺎﻧﮓ ﻣﻄﺮح ﺷﺪ. ﺑﺨﺶ ﻣﻬﻤﯽ از ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻃﺮحوارهﻫﺎ، ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ روانﭘﻮﯾﺸﯽ در ﻓﺮد ﺗﻮﺟـﻪ دارد. ﺑـﻪ ﻋﺒـﺎرت دﯾﮕـﺮ ﯾﺎﻧﮓ ﺑﺎ ﭘﯿﻮﻧﺪ روﯾﮑﺮد ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ-رﻓﺘﺎری ﺳﻨﺘﯽﺑﮏ ﺑﺎ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ و آﻣﻮزهﻫﺎی روانﭘﻮﯾﺸﯽ، ﻣﺪل ﻃﺮحوارهﻣﺤﻮر
٢٢
Create PDF files without this message by purchasing novaPDF printer (http://www.novapdf.com)
را ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاری ﮐﺮد. ﯾﺎﻧﮓ و ﻫﻤﮑﺎران (2003) اذﻋﺎن ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ در ﺗﺪوﯾﻦ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻃـﺮحوارهﻫـﺎی ﻧﺎﺳـﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ از ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ رواﻧﮑﺎوی، رواﺑﻂ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ و دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﯾﺎﻧﮓ دﯾﺪﮔﺎه ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ از ﺷﻨﺎﺧﺘﯽﻧﮕﺮی ﻣﺤﺾ ﺑﻪ روانﭘﻮﯾﺎﯾﯽﻧﮕﺮی ﺑﻨﺎ ﻧﻬﺎده اﺳـﺖ. از ﺳـﻮی دﯾﮕـﺮ در ﭘﯿـﺸﯿﻨﻪ ﭘﺎراداﯾﻢ روانﭘﻮﯾﺎﯾﯽ، آدﻟﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ در ﭘﯽ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﻧﻘـﺶ ﻣـﻦ1 و ﺟﻨﺒـﻪﻫـﺎی ﭘﺪﯾﺪارﺷـﻨﺎﺧﺘﯽ ﻧﻈﺮﯾـﻪ ﻓﺮوﯾﺪ، روﯾﮑﺮد روانﺷﻨﺎﺳﯽ ﻓﺮدی را ﺑﻨﯿﺎن ﻧﻬﺎد. اﯾﻦ اﻗﺪام آدﻟﺮ ﮐﻪ ﺗﺄﮐﯿﺪ وی را ﺑﺮﺧلاف ﻓﺮوﯾﺪ، از ﻧﻬـﺎد ﺑـﻪ ﻣﻦ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد، ﻧﻮﻋﯽ ﺣﺮﮐﺖ از روانﭘﻮﯾﺸﯽﻧﮕﺮی ﻧﻬﺎدﻣﺤﻮر ﺑﻪ ﺳﻮی ﺷﻨﺎﺧﺘﯽﻧﮕﺮی ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑـﺮ ﻣـﻦ ﺑـﻮد.
آدﻟﺮ ﺑﺎ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻧﻘﺶ ﻣﻦ در ﺳﺎﻣﺎندﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺎورﻫﺎی ﺑﻨﯿﺎدﯾﻦ اوﻟﯿﻪ و ﻣﻬﻢﺗﺮ از آن ﺑـﻪ ﺳـﺒﮏ زﻧـﺪﮔﯽ ﻓﺮد، ﺟﻨﺒﻪﻫﺎی ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ اﯾﻦ ﭘﺎراداﯾﻢ را ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎﺧﺖ؛ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺻﻄلاح ﻃـﺮحواره را اوﻟـﯿﻦ ﺑـﺎر آدﻟـﺮ
1929)، ﺑﻪ ﻧﻘﻞ از آﻧﺰﺑﺎﺧﺮ؛(1992 ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮده اﺳﺖ. ﺑﺮای ﻣﺜﺎل آدﻟﺮ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور ﺑﻮد آﻧﭽﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻧـﺴﺎن ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪای از ﺗﻌﺎﻣلات و ﻣﺒﺎدلات اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ، ﭘﺲ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﻧﯿﺰ ﻣـﯽﺗﻮاﻧـﺪ ﻧﺎﺷـﯽ از ﺗلاﻗﯽ ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮدی زوﺟﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ. در ﻫﻤﯿﻦ راﺳﺘﺎ، ﯾﺎﻧﮓ و ﮔﻠﻮﺳـﮑﯽ (1997) ﻣﻄـﺮح ﻣـﯽﮐﻨﻨـﺪ ﮐـﻪ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺣﺎﺻﻞ ﺗﺼﺎدم ﻃﺮحوارهﻫﺎی ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ ﻫﺮ ﯾﮏ از زوﺟﯿﻦ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ، در ﺟﺮﯾﺎن ﯾﮏ راﺑﻄﻪ ﻧﺰدﯾﮏ از ﻧﻮع زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻫﺮ ﮐﺪام از ﻃﺮحوارهﻫﺎی ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ، ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ وﯾﮋه-
ای را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽآورﻧﺪ. اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﻮﺿﻊ در دﯾﺪﮔﺎهﻫﺎی آدﻟﺮ و ﯾﺎﻧﮓ و ﺗﺼﻮر ﻧﻮﻋﯽ ﺗﻮازی در ﺧﻄﻮط اﺻﻠﯽ آﻧﻬﺎ، دﻟﯿﻞ ﻋﻤﺪه ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻧﻬﺎدن اﯾﻦ دو روﯾﮑﺮد در ﻣﺼﺎف ﺑﺎ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ اﺳﺖ.
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺘﻌﺪدی ﺑﺮ اﺳﺎس روﯾﮑﺮد آدﻟﺮ ﺗﻬﯿﻪ و ﺗﺪوﯾﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ روﯾﮑﺮد آدﻟﺮ در اﻓﺰاﯾﺶ رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﻫﻤﺴﺮان ﺟﺎﻧﺒﺎزان ﻣﺒﺘلا ﺑﻪ اﺧﺘلال اﺳﺘﺮس ﭘـﺲ از ﺿﺮﺑﻪ (ﻋﻠﯿﺰاده و ﻫﺎﺷﻤﯽ،(1387 و ﺗﻌﯿﯿﻦ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آﻣﻮزش ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺳـﺒﮏ زﻧـﺪﮔﯽ ﺑـﻪ ﺷـﯿﻮه ﮔﺮوﻫـﯽ ﺑـﺮ اﻓﺰاﯾﺶ رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زوﺟﯿﻦ (ﻗﺮﺑﺎﻧﻌﻠﯽﭘﻮر و ﻫﻤﮑﺎران،(1387 اﺷﺎره ﮐﺮد.
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ روش اﺳﺘﺎﻧﺪارد، ﺑﺮای ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﺪاﺧﻠﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﻃﺮحواره ﻣﺤﻮر ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد و ﻫﺪف اﯾﻦ ﻧﻮع ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﺑﯿﻨﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ و ﺗﻌـﺪﯾﻞ آن اﺳﺖ. آدﻟﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﯾـﺪ در ﺑﺮﮔﯿﺮﻧـﺪه آﻣـﻮزش اﻋـﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻪ وﯾﮋه زوﺟﯿﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ. وی ﺑﺎور داﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زﻣﺎﻧﯽ رخ ﻣـﯽدﻫـﺪ ﮐـﻪ ﻫـﺮ ﯾـﮏ از
1-Ego
٢٣
Create PDF files without this message by purchasing novaPDF printer (http://www.novapdf.com)
ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﺪد دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ اﻫﺪاف و ﻋلاﺋﻖ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﺪ و ﭼﻨﯿﻦ ﻓﺮدی زﻧﺪﮔﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ را ﺟﻌﺒﻪ ای ﭘـﺮ از ﮐﺎلا ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ. ﮐﺎﻧﻮن ﺗﻮﺟﻪ اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ زﻧـﺪﮔﯽ زﻧﺎﺷـﻮﯾﯽ ﭼـﻪ دﺳـﺘﺎوردﻫﺎﯾﯽ ﺑـﺮای او ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ. آدﻟﺮ ﺑﺎور داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای رﻓﻊ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻋلاﻗﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ زوﺟﯿﻦ را ﺗﻮﺳـﻌﻪ داد ﺗﺎ ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻋلاﺋﻖ دﯾﮕﺮان را ﻧﯿﺰ در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ. ﺳﻬﻞﺗﺮﯾﻦ راه ﺑﺮای دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﺪف آﻣﻮزش زوﺟﯿﻦ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ آﻧﻬﺎﺳﺖ (دﯾﻨﮑﻤﯿﺮ و ﮐﺎرﻟﺴﻮن،.(1989 ﻋلاوه ﺑﺮ اﯾﻦ، ﭘـﺮ واﺿـﺢ اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺪاﺧﻠﻪﻫﺎی روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ اﺛﺮﺑﺨﺶ، ﺑﺮ اﻓﺮادی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان آزﻣﻮدﻧﯽ ﻣﻄﺮح ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣـﯽﮔﺬارﻧـﺪ، وﻟﯽ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﻬﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪﻣﺪاﺧﻠﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ آﻣﻮزش ﮔﺮوﻫﯽ واﻗﻌـﺎً در ﭼـﻪ ﺳـﻄﺤﯽ از ﺳـﺎﺧﺘﺎر ذﻫﻨـﯽ و ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻓﺮد اﺛﺮ ﻣﯽﮔﺬارد. ﺑﺮای ﭘﺎﺳﺦﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺆال ﮐﻪ آﻣﻮزشﻫﺎی ﻃﺮحواره ﻣﺤﻮر و ﺳﺒﮏ زﻧـﺪﮔﯽ-

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.