دانلود پایان نامه درمورد شرکت های هواپیمایی، بازاریابی

دانلود پایان نامه

در مقایسه با استاندارد A350-900، هواپیماهای ULR دارای ۲۴۰۰۰ لیتر سوخت بیشتر واسه انجام مأموریت ۲۰ ساعته ی خود هستن. این هواپیماها معمولا دارای بال های مشابهی هستن که شامل یه مخزن سوخت مرکزی با اندازه ی معمولیه.

ماریسا لوکاس-یوجنا، رئیس تیم بازاریابی A350 این جوری توضیح می دهد:

همه ی کاری که در ULR انجام می بدیم اینه که از تموم حجم مخزن مرکزی به کار گیری می کنیم که کمی بیشتر از مصرفیه که واسه مدل A350-1000 داشتیم. چند لوله و لوازم دیگه به اون اضافه کرده ایم تا بتونیم از کل حجم اون به کار گیری کنیم. در A350-900 استاندارد، امکان به کار گیری کل فضای موجود رو نداشتیم.

سوخت اضافی نامبرده در حدود ۹ تنه و مثل هر هواپیمای دیگه، اپراتورهای هواپیمای ULR هم باید تعادلی بین دامنه و ظرفیت اون برقرار کنن. واسه پرواز طولانی تر، باید سوخت بیشتری رو با خود حمل کنین. سوخت بیشتر باعث زیاد شدن وزن می شه، پس باید از بار هواپیما کم کنین. یه سازنده ی هواپیما می تونه بیشترین حد وزن تیک-آف (MTOW) هواپیما رو زیاد کنه، شرکت های هواپیمایی هم باید بتونن تعداد مسافرین یا اندازه بار حمل شده رو محدود کنن یا این که هر دو مورد رو به گونه ای با هم ترکیب کنن. ایرباس، بیشترین حد MTOW رو در ULR تا ۲۸۰ تن زیاد کرده که ۵ تن بیشتر از هواپیماهای استاندارده.

شرکت هواپیمایی سنگاپور جزئیات داخلی هواپیماهای ULR خود رو به زودی اعلام می کنه، اما انتظار می رود که تعداد صندلی های اون خیلی کمتر از ۲۵۳ صندلی در A350-900 استاندارد این هواپیمایی باشه و شاید کابین تجاری اون، بزرگ تر باشه.

علاوه بر تغییراتی که در سیستم سوخت این هواپیما انجام شده، چند آپدیت آیرودینامیکی شامل باله های طولانی تر نسبت به نسخه ی ظریف A350 هم در اون دید شده.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.