دیوان عالی کشور

دانلود پایان نامه

از سویی ایالت‌های هند بطور قابل توجهی از لحاظ قومیت، زبان و فرهنگ متفاوت هستند، شکی نیست که این عوامل بر کار پلیس تاثیر می گذارند، به هر حال ایجاد متغیر‌هایی که بتوانند این عوامل را کنترل کنند مشکل بوده و تنها می‌توان تجزیه و تحلیل تطبیقی را برای به حساب آوردن متغیرهایی که در تمام بخش ها مشترک هستند بکار برد و این به عنوان محدودیتی در کاربرد (DEA) قابل پذیرش است.
برای سال 1997، اطلاعات ذیل درباره فعالیت های پلیس برای25ایالت در هندگردآوری شده است:
هزینه کل به میلیون روپیه
تعداد افسران پلیس
تعداد افسران بازپرس
تعداد کل پرونده‌های تحقیق شده
تعداد افراد بازداشت شده
تعداد افراد جریمه شده
تعداد افراد محکوم شده
تعداد افراد محاکمه شده
محقیقن بر این باورند که این متغیرها اطلاعات اساسی درباره سازمان پلیس هند فراهم کرده و می‌تواند به مقایسه کارایی نسبی واحدهای پلیس کمک کند.
چهارمقیاس اول به عنوان ورودی و چهار مقیاس دوم به عنوان خروجی‌ها در نظر گرفته شده است.
هدف از ایجاد این متغیرهای ورودی و خروجی تعیین مجموعه‌ای از وزنها، خلق یک ورودی مجازی و یک خروجی مجازی و محاسبه نسبتشان به عنوان کارایی مشترک شده آن بخش است.
نوآوری اصلی دراین تحقیق این است که برای هر بخش، این وزنها به گونه‌ای می‌توانند انتخاب شوند تا آن بخش را به بالاترین حد خود رسانند. از این رو هر ایالت می‌بایست برای برنامه ریزی خطی که وزنهای بهینه را تعیین می‌کند انتخاب شود، برای تجزیه و تحلیل از نرم افزاری به نام DEA-frontien استفاده شده است. قدرت و سودمندی DEA زمانی آشکار می‌شود که چندین متغیر(چهار ورودی وچهارخروجی) همزمان آنالیز می‌شود.
کارایی هر ایالت از تقسیم مجموع ورودی و خروجی‌ها به مجموع وزنی تمام ورودی‌ها بدست می‌آید. ارزیابی کارایی محدودیبه قرار گرفتن در صفر و 100 درصد می‌باشد و وزنها برای پیشینه سازی کارایی ایالت تحت بررسی انتخاب می‌شوند.
آنالیز DEA برخی نتایج غیر منتظره را نشان می‌هد ایالت های بیهار، گوجرات، اوریسا تصویر ضعیفی از پلیس در کشور دارند گوجرات بعد از دهه هفتاد میلادی ایالت بی ثباتی بوده است و در بعضی زمان ها انبوه خشونت در آن غوغا می‌کرد.
پلیس در برابر جنگهاس چریکی و در تحت پیگرد قرار دادن مجرمین نیز دچار مشکل بود زیرا از جانب دیوان عالی کشور مورد انتقاد قرار می گرفت، بیهار نیز یکی از بی ثبات قانون‌ترین ایالتها بود که خشونت در برابر اقشار ضعیف ادامه داشته و کم نشده است.
برای این نتایج دو تفسیر می‌تواند وجود داشته باشد، استدلال اول اینکه در دوره‌های مقایسه ای نسبت های ورودی – خروجی بین تمام ایالت ها، سه ایالت استوار ماندند. بر خلاف عقیده مردم و گزارشات رسانه‌ای این ایالت ها قادرند تا عملکرد کارا، بیشتر از ورودی های پرسنل و هزینه‌های خود را ارائه دهند.
این ایالتها از نظر متغیرهای ورودی – خروجی با دیگر ایالت ها متفاوت هستند و ایالت های مرجعی وجود ندارد تا با آنها مقایسه شود.
تکنیک DEA در آشکار ساختن ارتباط درونی متغیرهای ورودی – خروجی و قدرت و ضعف واحدهای مختلف پلیس ثمر بخش می باشد.
برخی ایالت ها نظیر آتاراپرداش و تامیل نارو با وضعیت فعالیت خوب شناخته شدند. سه ایالت کارناتاکا، آنده راپرادش و تامیل نادو به جهت انجام بازجویی ها، بازداشت‌ها و برگ جریمه‌های متخلفین در رتبه‌های بالا قرار گرفتند.
در بالاترین رتبه، کارناتاکا، 131/5 افسران تحقیق با کمترین نسبت به ایالت های دیگر و بیهار واورسیا ، تعداد موارد کمتری را ثبت نموده اند (شاید به علت مسأله کم انگاری جرائم). اما در مقایسه با سایر ایالت ها تعداد بازداشتی های بیشتری داشته و نسبت بیشتری از جرائم انجام شده است. گوجرات در زمینه تعداد افسران تحقیق رتبه پانزدهم را دارد اما از نظر بازداشتی ها پرکردن اوراق جرم، و محکوم کردن متخلفین رتبه نهم را بدست آورده است. ایالت سیکیم کمترین موارد رسیدگی شده، بازداشت ها و برگه های جریمه را با تعداد نسبتا بیشتری افسر تحقیق داشته است جای تعجب نیست که این ایالت کمترین میزان کارایی را دارد.
به هر حال این تکنیک قادر به پیشنهاد ارائه روش های برای بهبود کارایی نسبی است برای مثال پنجاب می‌بایست نیروهای پلیس را از 67746 نفر به 12519 نفر کاهش دهد، در حالی که سیکسم می‌بایست تنها 71 افسر تحقیق در برابر 248 افسر تحقیق فعلی داشته باشد تا کارایی بیشتری بدست آورند . این پیشنهاد تنها به آن معنا است که این ایالت ها در زمینه کارکنان خروجی‌های کمی نسبت به ورودی‌هایشان دارند. این ایالت ها می باید این نیروها را با روش کارآتری بکارگیرند همه ایالت ها می‌بایست عملکرد متناسب را با مشاهده اینکه ایالت های با عملکرد خوب، چگونه ورودیهایشان را به خروجی‌هایشان تبدیل می‌کنند فراگیرند.
ارزیابی ایالت های کارا نشان می‌دهد که چه نوع ورودی‌ها و خروجی هایی این ایالت ها را کارا نموده است این تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که یک واحد پلیس با مدیریت بهتر متغیر‌های ورودی – خروجی در سازمان عملکرد بهتری خواهد داشت (ارویند ورما، 2007: 123).

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.