مشکل گشایی[1]

مشکل گشایی زمانی به کار می رود که موقعیت ناراحت کننده­ای وجود داشته باشد.  در مشکل­گشایی، رهبر یا درمانگر مهارت­های R. E  را مستقیماً و شخصاً با شرکت کنندگان بکار می­گیرد. برای مثال زمانی که یک شرکت کننده نتواند به استفاده از مهارتها  ادامه دهد، منجر به احساسات شدید می­شود و همسرش به اندازه ی کافی برای مداخله و تغییر موقعیت مهارت ندارد. در این حالت درمانگر  با تمام توان به شرکت­کننده پاسخ می­دهد، تا اینکه احساسات شرکت کننده­ها به اندازه­ی کافی ابرازگشته و آزاد شود و بتوانند خودشان به استفاده از مهارت ها ادامه دهند. مورد دیگر می تواند این باشد که شرکت کننده  تمایلی به ادامه ی فرایند R. E نداشته باشد. در این صورت  رهبر به صحبت­های شرکت­کننده گوش می­دهد و پاسخ های همدلانه می­دهد تا زمانی که روشن شود که شرکت کننده می­خواهد دیدگاه رهبر را گوش کند. در این هنگام رهبر از مهارت ابرازگری برای انتقال دیدگاهش در مورد مسئله استفاده می کند و سپس مجدداً به شنیدن و همدلی با مراجع می­پردازد. این مکالمه تا زمانی بدین روش ادامه می یابد که تعارض حل شده و رضایت هر دو طرف جلب شود(سوکا، 2005).

2-4-10-3- شستشو دادن

شستشو دادن روش پیچیده ای  است که زمانی  که اطلاعات  دریافتی پاسخ های  همدلانه  به هر دو زوج نشان  داد که هر دو بی مهارت هستند درمانگر با هر دو مستمر اً از«شدن» استفاده می کند.  در جایی که درمانگر  با فرد «الف» صحبت می کند و مخاطب فرد «ب»  قرار می­گیرد. در این حالت درمانگر به عنوان شریک «الف» یعنی «ب» در نظر گرفته شده و مخاطب قرار می گیرد و برعکس . این بسیار  متفاوت از سایر روشهای R. E  است و برای حل سریع مسائل مشکلات عاطفی شدید در زمان کوتاه به کار می­رود و روش اصلی حل مسئله وحل بحران، از طریق R. E  می­باشد(سیندر، 1996؛ به نقل از سیندر ، 2000). 

2-4-11- جمعیت مناسب

  1. E به صورت موفقیت آمیزی برای جمعیت­های گوناگون به کار رفته است. برای زوجین نامزد مفید بوده است(گنیزبرگ و اگلسنگ[3]،1977؛ به نقل از برگر و کاودو، 1999). برای یک زوج یا یک گروه زوج درمانی در مرکز بهداشت اجتماعی(راس، باکر و جورنی[4]، 1985)، برای شرکت­کنندگانی با مسائل مختلف مثل  بیماران  روانپزشکی  و خانواده هایشان( واگلسنگ، جورنی و جورنی[5]، 1983، زیسنر و فالک[6]،1993)، مراکز اسکان توانابخشی و اجتماعی(اکوردینو و جورنی، 1994؛ اکوردینو و هربرت[7]،1997) و برای الکی­ها(متر و مک الیستر و جورنی[8]، 1984؛ والدو و جورنی[9]، 1983)، درمان افسردگی(گینزبرگ،1981، به نقل از جورنی و کاودو،1999)، برای مراجعین مرزی(والدو و هارمن[10]، 1993)، برای مراجعین خودشیفته(سیندر،1994)، برای بزهکاران شدیداً مختل(ولش[11]، 1982؛ به نقل از جورنی و کاودو،1999)، و در زمینه­ی توانبخشی معتادان(کادیگن[12]،1980) نیز اثربخش بوده است. تجارب نشان داده که R. E برای زوج های آفریقایی، آمریکایی رویکرد موثری بوده است و به عنوان درمان موثر و حساس به فرهنگ برای این فرهنگ معرفی شده است(موری[13]، 1997). همچنین R. E  به عنوان پایه ای برای بسته های طراحی شده برای مشاوره­های زوجی بین فرهنگی مورد استفاده قرار گرفته است (ابراهیم و اسکرودر[14]،1990). همچنین در پذیرش و توجه  به حساسیت­های جنسیتی نیز فوق العاده به نظر می­رسد(سیندر، 1992). روش­ها و مهارت­های R. E به صورت موثری برای آموزش و تربیت افراد غیر متخصص نیز به کار رفته است (اوری[15]، 1978؛ کادیگن،1980). برنامه­های پیشگیری از مشکل و غنی­سازی و درمان R. E  با خانواده های دارای فرزندان پیش نوجوانی و نوجوان قابل اجرا می­باشند.

یک فرمت نیز برای خانواده درمانی افرادی که سایر اعضای خانواده آنها متمایل به شرکت در درمان نیستند، ایجاد شده است. این شکل خانواده درمانی R. E یک بعدی نامیده می شود. این روش می تواند به وسیله ی یک نفر به کار رود. در این موارد، در این موارد افراد نماینده و عامل درمانی هستند و سیستم خانواده را تغییر می­دهند و سازگاری و رفتار اعضای  خانواده را ماند خود می­نمایند. دراین حالت تاکید زیاد بر تمارین و رفتارهای نقش بازی کردن، می تواند باعث تغییرات سیستمی و روانشناسی در خانواده گردد. این شیوه  برای افرادی که مایل به بهبود تونایی­هایشان برای ایجاد و حفظ روابط عاشقانه هستند، نیز به کار رود. همچنین نوعی درمان وجود دارد که درگیر خانواده نمی­شوند که درمان فردی(یا شخصی)R. E نامیده می­شود (گریفین وجورنی، 2001). این روش متمرکز بر مسائلی است که در آن اعضای خانواده درگیر نیستند.  برای بیشتر روشن شدن موضوع می توان گفت که R. E  درمانی می تواند با شیوه های مختلفی با خانواده درگیر شود. به عنوان شریک یا همسر مراجعان، نماینده یا عوامل روان درمانگر برای مراجع، به عنوان ابزاری برای ایجاد تغییرات در سایر اعضای خانواده و نظام خانوادگی. R. E درمانی فردی، درگیر این روش­ها نمی­شود. مهارت­های بین فردی همواره نقش مهمی را هم در داخل جلسات و هم در خارج ایفا می­کنند. گرچه رفتارهای سایر افراد نسبت به مراجع نیز می­تواند از طریق تلاش های مراجع تغییر کند، ولی هدف اصلی خود تغییری است. برنامه های R. E  از  انواع درمانهایی هستند که برای جامعه ستیزها و افرادی که دروغگویی جزء سبک زندگی آنها است کاربرد ندارد، البته ا نکار جزء این ها تلقی نمی­شود(جورنی و سیندر، 1977).

[1] – troubleshooting

[2] – laundering

[3] – Guerney, B. G., Jr., & Vogelsong, E

[4] – Ross, E. R., Baker, S. B., & Guerney, B. G., Jr

[5] – Vogelsong, E., Guerney B. G., Jr., & Guerney L

[6] – Zahniser, J. H., & Falk, D. R

[7] – Accordino, M. P., & Herbert, J. T.

[8] – Matter, M., McAllister, W., & Guerney, B. G., Jr

[9] – Waldo, M., & Guerney, B. G., Jr

[10] – Waldo, M., & Harman, M. J

[11] – Welsh, J. T

[12] – Cadigan, J. D

[13] – Moore, C. D

[14] – Ibrahim, F. A., & Schroeder, D. G

[15] – Avery, A. W

Written by