شاخص برازندگی تطبیقی

دانلود پایان نامه

3. شاخص برازندگی تطبیقی (CFI): ارزش این شاخص بین صفر و 1 است و ارزش‎های نزدیک‎تر به 1 مبین برازش مناسب‎اند. کلاین (2006، نقل از شوارتز و دیگران، 2009) معیار 9/0≤ CFI را مبین برازش کافی الگو می‎داند. امروزه این شاخص در کلیه برنامه‎های الگویابی معادله ساختاری گنجانده شده و یکی از رایج‎ترین شاخص‎های برازندگی است که گزارش می‎شود؛ به دلیل اینکه کمترین تأثیر را از حجم نمونه می‎گیرد (فان4، تامپسون5 و ونگ6، 1999).
4. ریشه دوم واریانس پس‎ماند7 (RMR) و ریشه دوم واریانس پس‎ماند استاندارد شده8 ((SRMR: این دو شاخص، جذر تفاوت بین پس‎ماندهای ماتریس کوواریانس نمونه و الگوی کوواریانس مفروض ـ
اند. دامنه RMR بر مبنای مقیاس‎های هر نشانگر محاسبه می‎شود؛ بنابر این، اگر یک پرسشنامه مشتمل بر سؤالاتی با سطوح متفاوت باشد (برخی سؤالات دامنه 1 تا 5 داشته باشند و برخی دیگر دامنه 1 تا 7) تفسیر RMR دشوار می‎شود. RMR استاندارد شده ((SRMR این مشکل را حل می‎کند و بنابراین، تفسیر آن معنادارتر است. دامنه ارزش‎های SRMR از صفر تا 1 هستند که الگوهای به‎خوبی برازش‎یافته ارزش‎های کمتر از 05/0 دارند. در مورد این شاخص‎ها ارزش‎های تا 08/0 قابل قبول‎اند (نقل از هوپر و دیگران، 2008).
5. شاخص برازندگی هنجار شده اقتصادی (PNFI) و شاخص برازش اقتصادی (PGFI): داشتن یک الگوی تقریباً اشباع‎شده و پیچیده به این معناست که فرایند برآورد به داده‎های نمونه بستگی دارد. این به الگوی نظری کمتر موشکافانه‎ای که به‎طور متناقضی شاخص‎های برازش بهتر ایجاد می‎کند، منجر می‎گردد. به منظور غلبه بر این مشکل، مولیک9 و همکاران (1989، نقل از هوپر و دیگران، 2008) دو شاخص برازندگی صرفه جویی، یعنی، شاخص برازندگی هنجار شده اقتصادی (PNFI) و شاخص برازش اقتصادی (PGFI) را تدوین کرده‎اند. PNFI مبتنی بر شاخص برازندگی هنجار شده ((NFI است که از نظر درجات آزادی تعدیل‎یافته و PGFI نیز مبتنی بر شاخص برازش10( (GFIاست که از نظر درجات آزادی تعدیل‎یافته است. اگرچه برای این شاخص‎ها هیچ آستانه‎ای توصیه نشده، مولیک و همکاران اشاره می‎‎کنند که ممکن است شاخص‎های برازندگی اقتصادی را در محدوده 5/0 به‎ دست آورد؛ در حالی که شاخص‎های دیگر برازش به ارزش‎های بالای 9/0 برسند. این پژوهشگران به شدت توصیه می‎کنند که از شاخص‎های برازندگی اقتصادی همراه با دیگر شاخص‎های نیکویی برازش استفاده شود. از آنجا که هیچ سطح آستانه‎ای برای این آماره‎ها گزارش نشده، تفسیر آنها دشوارتر است.
هوپر و دیگران (2008) در مورد این که چه شاخص‎هایی باید گزارش و تفسیر شوند، بر اساس دستورالعمل‎های مؤلفان متفاوت (برای مثال، کلاین، 2005؛ هیداک، 2007) و بازنگری‎ای که انجام داده‎اند، نتیجه‎گیری می‎کنند که آماره مجذور خی، درجه آزادی و ارزش p آن، RMSEA و فاصله اطمینان مربوط به آن، SRMR، CFI و یکی از شاخص‎های برازندگی اقتصادی در گزارش شاخص‎های برازندگی قید شوند.
در مورد کاربرد شاخص‎های برازندگی، صاحب‎نظران عقایدی را مطرح کرده‎اند. مارش2، ها3و ون4(2004) از پژوهشگران می‎‎خواهند که بر مطلق بودن نقاط برش شاخص‎های برازندگی تأکید نکنند بلکه بر اساسِ الگو متمرکز شوند. شوارتز و دیگران (2009) از ردّ الگویی که به نقطه برش شاخص برازندگی نزدیک شده ولی از آن نگذشته است، حمایت نمی‎کنند. همان‎طور که در مورد معیار 05/0 > p صادق است، نقاط برش شاخص‎های برازندگی، دستورالعمل محسوب می‎شوند، نه معیاری مطلق (وندنبرگ5، 2006، نقل از شوارتز و دیگران، 2009).
2ـ2ـ3 الگو‎یابی معادله ساختاری: اندازه‎گیری اثر واسطه‎گر
روابط ساختاری بین متغیرهای پنهان در الگویابی معادله ساختاری به شکل کوواریانس، اثرات مستقیم و اثرات غیر مستقیم می‎توانند باشند. کوواریانس قابل قیاس با همبستگی است؛ از این حیث که به منزله روابط غیر جهت‎دار6 بین متغیرهای مستقل تعریف می‎شود که با کمان‎های دو سویه7 نشان داده می‎شوند. اثرات مستقیم، روابط بین متغیرهای اندازه‎گیری‎شده و نهفته هستند که با کمان‎های یک سویه8 نشان داده می‎شوند. خاطر نشان می‎سازد که اگرچه کمان‎ها متضمن جهت مسیرند اما نباید روابط بین متغیرهای نهفته را علّی تفسیر کرد؛ مگر آنکه داده‎های آنها بر اساس مطالعات طولی یا آزمایشی باشند (وستون وگور، 2005).
اثر غیر مستقیم، رابطه بین یک متغیر نهفته مستقل و متغیر نهفته وابسته است که از طریق یک یا چند متغیر نهفته واسطه‎گری می‎شود. واسطه‎گری ممکن است کامل9 یا نسبی10 باشد. اگر روابط مفروض مشتمل
بر اثرات مستقیم و غیر مستقیم بـاشد، واسطـه‎گری نسبی است و اگر صرفاً اثـرات غیر مستقیم فرض شوند،
واسطه‎گری کامل است (همان منبع).
پیش از بیان شیوه‎های اندازه‎گیری اثر واسطه‎گر، اشاره می‎کنیم که هر چند معمولاً اثر غیر مستقیم و واسطه‎گر معادل هم درنظرگرفته شده‎اند، برخی مؤلفان (برای مثال، هولم بک،1997) بر این باورند که در بهره‎گیری از الگویابی معادله ساختاری برای آزمون اثرهای واسطه‎گر مهم است که بین اثرهای غیر مستقیم و واسطه‎گر تمایز قائل شد؛ به این معنا که ممکن است اثر غیر مستقیم معنادار باشد ولی معیارهای اثر واسطه‎گر وجود نداشته باشد.
روشی که به‎طور گسترده برای سنجش واسطه‎گری مورد استفاده قرار گرفته، روش گام‎های علّی است که در آثار کلاسیک بارون وکنی (بارون و کنی، 1986؛ کنی و دیگران، 1998؛ جود و کنی، 1981الف، 1981ب، نقل از مک کینون و دیگران، 2007) نشان داده شده است. طبق این روش، چهار گام وجود دارد که با سه معادله رگرسیون انجام می‎شود و بر اساس آن تعیین می‎گردد که یک متغیر (برای مثال، حمایت اجتماعی) رابطه بین یک متغیر پیش‎بینی‎کننده (برای مثال، شرایط مشاوره) و یک پیامد (برای مثال، بهزیستی) را واسطه‎گری می‎کند (شکل‎های 1ـ3 الف و 1ـ3 ب) (نقل از فریژر4، تیکس5و بارون6، 2004).
مسیر پ
متغیر پیش‎بینی‎کننده
(شرایط مشاوره)
متغیر پیامد
(بهزیستی)
شکل 1ـ3 الف
متغیر واسطه‎گر
(حمایت اجتماعی)
متغیر پیش‎بینی‎کننده

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.