شرایط اقتصادی

دانلود پایان نامه

ردیف
اعتقادات رفتاری قالبی در خصوص لزوم حضور زنان در بیرون از منزل
کدهای باز
1
وقتی آدم کار واجبی دارد خوب است ولی بعضی زنان ولگردی می کنند و به بهانه یک سوزن می روند بیرون خوب می توانی در طول هفته 1 روز بروی و همه چیز را بخری و می‌توانی بگویی شوهرت و پسرت بخرند و ضرورتی ندارد هر روز با بقال و چقال سر و کله بزنی ولی می دانم بعضی از بیکاری اینکار را می کنند(مورد شماره 39، 30 ساله، چادری،خانه‌دار)
به شرط اینکه نحوۀ تعامل و پوششان طوری باشد که مشکلی پیش نیاید و یا فرد شاغل باشد آره لازم است وگرنه لزومی برای حضور گاه و بی گاه زنان نمی بینم(مورد شماره 28، مانتویی، آرایش کمرنگ، پژوهشگر موقت)
حضورزنان درجامعه به صورت مشروط
2
من اگر مرد بودم به شخصه نمیگذاشتم همسرم بیرون کار کنه. سخت گیر بودم ولی ذاتا میگن زن سر کار نره بهتره.ولی خودم هم شرایط اقتصادی و هم شرایط اجتماعی یه جورایی منو مجبور میکنه. به نظر من زن باید تو خانه بنشیند(مورد شماره 16،42 ساله، مانتویی با آرایش کم، پرستار)
من به اجازه شوهر برای بیرون رفتن خیلی مقیدم. اجازه شوهر بی جهت دستور داده نشده لازم است تا به موقع بتواند حمایت کند و ازطرفی زن‌ها احساساتی هستند ممکن است دچار مشکل شوند. مگر اینکه واقعاً کار واجبی باشد و یا خطری تحدید کند در این شرایط می‌شود نادیده گرفت(مورد شماره 29، 38 ساله، محجبه، مدرس قرآن در دارالقرآن)
ترجیح و الزام حضور زن در خانه
3
باید ظاهر شوند چون 50% جامعه را تشکیل می‏دهند و باید در جامعه حضور فعال داشته باشند(مورد شماره 15، 40 ساله، مانتویی با آرایش، پزشک).
چه لزومی دارد مرد برود بیرون همان اندازه که ضرورت دارد مرد برای زندگی‏اش تلاش بکند. همان اندازه هم ضرورت دارد زن برود بیرون تفاوتی نمی‏بینم(مورد شماره 18، 20 ساله، دانشجو، مانتویی با آرایش غلیظ).
خیلی زیاد. از آنجا که قرآن هم گفته این دو جنس باهم فرق ندارند وزنان هم توانایی کار دارند خوب خیلی خوب است که زنان هم خودی نشان دهند و باشند(مورد شماره 32، 21 ساله، دانشجو، مانتویی با آرایش)
حضور زنان در جامعه کاملاً ضروری است.
اعتقادات رفتاری قالبی در خصوص قصور زنان در قربانی‌شدنشان
در خصوص نظر زنان در مورد نقش زنان در قربانی‌شدن خودشان باید گفت با اینکه اکثر زنان معتقدند که حضور زنان در جامعه ضروری و لازم است اما از طرفی زنان با یکنوع خودسرزنشی درگیرند؛ به این معنا که گاهی برای بعضی از مسائل تصور می‌کنند که آن‌ها در قربانی‌شدن خود مقصر بوده‌اند.
به طور مثال صحبتهای خانم 45 ساله، پرستار، مانتویی بدون آرایش در این مورد جالب توجه است: من یک کار دادگاهی داشتم. با یک قاضی که مریضمان بود، هماهنگ کرده بودم که کارهام رو انجام بدهد. با این که میدانست من متأهلم رفتارهایی داشت که یک جوری بود. به من زنگ زد که بروم منزلش برای برسی پرونده ولی من گفتم بیاید منزل ما و با پسرم و شوهرم هم آشنا بشود و کار رو هم انجام بدهد…. همش با خودم فکر می‌کردم من چه رفتاری انجام داده‌ام که به خودش اجازه داده به من چنین پیشنهادی بدهد…..
به نظر شما در مشکلاتی که برای زنان پیش می‌آید چه کسی مقصر است؟ تو مشکلاتی که برای زنان پیش می‌آید زن‌ها صد در صد مقصرند زن تا نخ ندهد هیچ اتفاقی نمی‌افتد(مورد شماره 17).
خانم 40 ساله، خانه‌دار، چادری بدون آرایش و بسیار مذهبی: دخترها مقصرند. اگر اینطوری لباس نپوشند و یا رفتارهای زننده نکنند که این اتفاقها برایشان نمی افتد. دختره هر کاری دلش خواست می‌کند، دوست پسر دارد، همه جور ماشینی سوار می‌شود و دست آخر انتظار دارد هیچ کس نگوید بالای چشمت ابروست(مورد شماره 33)

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.