علامه طباطبایی

دانلود پایان نامه

جیکبز، لوییس، الاهیات یهودی، ترجمه بهروز حدادی، فصلنامه هفت آسمان، شماره 38، 1387.
حسینی، سید حسین، «بررسی مرگ و معاد در دین یهود»، مجله علمی پژوهشی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، شماره 24 و 25، 1380.
خواص، امیر، «اندیشههای دینی موسی بن میمون با تأکید بر کتاب دلاله الحائرین»، معرفت ادیان، شماره اول، 1389.
رسول زاده، عباس، «آخرالزمان و حیات اخروی در یهودیت و مسیحیت»، معرفت ادیان، شماره دوم، 1389.
شرباک، دن کوهن، «فلسفه یهودی در قرون وسطی»، مترجم: علیرضا نقدعلی، مرکز مطالعات ادیان و مذاهب، 1383.
عدالت نژاد، سعید، «سعدیا گائون و رویکرد معتزلی او در تفسیر کلام»، پژوهشهای فلسفی، شماره 14، 1387.
کاشفی، محمدرضا، «ماهیت صفات خدا از دیدگاه ابن میمون و مقایسه آن با آراء علامه طباطبایی»، مجله قبسات، شماره 25، 1381.
کریمینیا، محمدمهدی، «انتظار موعود در آیین یهود»، رواق اندیشه، شماره 27، 1382.
کوئن، آبراهام، گنجینهای از تلمود، مترجم: امیر فریدون گرگانی، چاپ زیبا، 1350.
گرینستون، جولیوس، انتظار مسیحا در آیین یهود، ترجمه: حسین توفیقی، مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب، 1377.
کتاب مقدس، ترجمه هزاره نو، انتشارات ایلام، سال 2005.
بنیوسف، سعدیا، «الامانات و الاعتقادات»، انتشارات لایدن بریل، 1880.
مجتهدی، کریم، فلسفه در قرون وسطی، تهران، انتشارات امیرکبیر، 1379.
Heschel, A.J., God in Search for Man: A Philosophy of Judaism, Farrar, Straus and Giroux, 1976.
Pessin, Sarah, “Saadya [Saadiah]”, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (fall 2008 Edition), Edward N. Zalta (Ed.).
Seeskin, Kenneth, “Maimonides”, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Summer 2013 Edition), Edward N. Zalta (Ed.).
Wolfson, Harry Austryn. “The Kalam Arguments for Creation in Saadia, Averroes, Maimonides and St. Thomas,” reprinted in Saadia Anniversary Volume (American Academy for Jewish Research), pp. 198 – 245. New York, 1943.
بخش دوم
ترجمه بخش دوم کتاب الاهیات یهودی معاصر

تأملات معاصر در باب مضامین سنتی
از آن‌جا که کار الاهیدان آن است که معنای ایمان دینی مشترک میان جماعتی را شرح دهد، الاهیدانان یهودی نیز ضرورتاً دلمشغول جنبههای تمایزبخش تجربه دینی یهودی هستند. از روزگار کتاب مقدس به این سو شالوده و مبنای ایمان یهودی را اعتقاد به خدایی متعال تشکیل میدهد که نظام طبیعت را آفریده، قوم اسرائیل را برگزیده تا حامل مخصوص وحی الاهی باشند، مهار تاریخ بشر در دست او است و سرانجام جهان را از شروری که زندگانی و وجود بشری را احاطه کردهاند رهایی خواهد داد. این چارچوب باورهای دینی در مورد رابطه خدا با جهان باعث شکل‌گیری فهم یهودیان از خود به عنوان «قوم برگزیده» شد، که از طریق عهد خاصی با خدا پیوند خوردهاند و بنابراین مکلف‌اند که شریعت الاهی (تورات) را در تمامی اعصار رعایت کنند. این مایه‌ها و مضامین – خلقت، وحی، رستگاری، برگزیدگی، عهد و شریعت – همانند تم‌های یک قطعه موسیقی هستند که در سراسر سنت راه خود را ادامه داده‌ و به این صورت به آن انسجام میبخشند. طی قرنهای متمادی، شرح و تفسیرهای متنوعی درباب آنها عرضه دشده و الاهیدانان به این مفاهیم به طور یکسانی توجه نکردهاند. با‌ این حال، هنوز هم این مفاهیم در کنار هم، نمایانگر مقولههای اصلی زندگی و افکار یهودی هستند، موضوعاتی که هیچ الاهیدان یهودی نمی‌تواند آنها را نادیده بگیرد.
در این بخش مروری بر تأملات معاصر در باب این مضامین سنتی خواهیم داشت. نخست با مفهوم خدا شروع می‌کنیم که منطقاً اولین موضوعی پژوهش‌های الاهیاتی است. لوئیس جیکبز از فهم سنتی توحید خدا در مقابل چالش‌های مطرح از سوی الحاد، لاادریگری، و طبیعت‌گرایی دینی دفاع می‌کند. در عین حال، قویاً خود را در سنت کسانی جای می‌دهد که درباب مدعیاتشان درباب معرفت به خدا بسیار متواضع بودند. الیوت دورف بر راههای متعددی متمرکز می‌شود که از طریق آنها میتوانیم خدا را بشناسیم – از طریق تفکر و تأمل، عمل، وحی از سوی خدا، عبادت، و رعایت شریعت یهود. تنها با توسل به تمام این وسایل و راه‌ها میتوانیم به کامل‌ترین شناخت ممکن از خدا برسیم. هَرولد شولوایز میگوید ما لازم است توجه خود را از خدا به عنوان موضوع خداشناسی به عنوان محمول تغییر دهیم. وی که از سنت طبیعتگرایی کاپلان پیروی میکند، معتقد است که آنچه را ما خدا تلقی میکنیم در واقع مجموعهای از کیفیاتی است که در جنبه‌های خاصی از تجربه خود با آن مواجه میشویم. مارشا فالک فهم سنتی از خدا به عنوان موجودی مذکر و رابطه خدا/انسان را به مثابه رابطه‌ای سلسله مراتبی و حتی رابطه‌ای شخصی به چالش میکشد. در اینجا، وی راههای بدیلی برای درک خدا پیش می‌نهد، نظیر «سرچشمه حیات» یا «نفس تمام موجودات زنده؛» تصاویری که (از لحاظ گرامری) مؤنث یا خنثی است. الن اومانسکی خلاصهای از مهم‌ترین جنبههای الاهیات فمینیستی یهودی را که در سال‌های اخیر پرورش یافته، و نیز سهم آن را در شکل‌دهی به تفکر دینی یهودی معاصر به طور عام ارائه می‌دهد. وی الاهیات فمنیستی را اساساً نسبتی و تجربه‌ای، دارای واکنش خودآگاهانه نسبت به بافت تاریخی و متوجه به وضعیت شخصی زنان الاهیدان می‌داند.
در چند دهه اخیر، تحقیقهای علمی، خصوصاً در حوزه فیزیک و زیست‌شناسی، به طور فزایندهای بر حیات عقلی در عرصههای مختلف سلطه یافته است. دیدگاههای یهودی راجع به خلقت تأثیر آن تحقیقات را نشان می‌دهند. دیوید وایس، تعارض مفروض میان دیدگاههای علمی و درک سنتی یهودی از خلقت الاهی را بررسی می‌کند. وی، به عنوان یک دانشمند، علم و یهودیت را دارای تفسیرهای مکمل، نه متضاد، از واقعیت میداند. آرتر گرین با استفاده از سنت عرفانی یهود، خلقت را به عنوان تجلی خداوند تفسیر میکند و میگوید واحد، طی فرایندی که در گذر زمان است، کثیر می‌شود. چنین نیست که این دیدگاه رویکردهای علمی به جهان را، مثلاً با با نادیده گرفتن آنها، نفی نمی‌کند، در عوض به دنبال اسطورهای در مورد الوهیت ذاتی در جهان هستی است.
از منظر یهودیان، مفهوم وحی تورات به بنی اسرائیل از سوی خدا همواره برای یکی از ارکان ایمان بوده است. ایمانوئل لویناس، فیلسوف فرانسوی پست‌مدرن یهودی، مقوله وحی را به‌گونهای می‌کاود که متضمن نوعی امکان «نقض نظام بسته کلیت» و چالشی در برابر خودبسندگی عقل است. با جود این، وی استدلال میکند که در آیین یهود، وحی شکل فرمان به خود گرفته است، مخصوصاً فرمانهای اخلاقی که بر مسئولیت نامحدود در قبال دیگران دلالت میکند. همچنین، وحی ورود ناگهانی از یک نظام واقعیت دیگر به این نظام نیست، بلکه ناشی از گشودگی به آن دیگر نامتناهی متعال است که نه ناقض عقل بلکه دگرگون‌کننده آن است. نیل گیلمن دیدگاه سنتی به وحی را مورد بررسی قرار داده و آن را نوعی اسطوره میداند که نه تأییدپذیر است و نه به سادگی ابطال‌پذیر. چنین اسطورههایی، همانند تفاسیر کلاسیک کتاب مقدس یهودی، راههایی برای «خوانش» یا فهم دنیای پیرامون ما است که ادراکات ما را شکل میدهد و تجربه ما را میسازد.
موضوع رستگاری، رابطه بین ازلی (خدا) و فانی (تاریخ بشر) را رقم میزند. زندگی و عمل در تاریخ چه معنایی خواهد داشت هنگامی که فرد عقیده داشته باشد که خود تاریخ توسط خدا و با انتخاب وی به نقطه اوج آن خواهد رسید؟ از دیدگاه آرتر کوئن، این امر، اهمیت الاهی زندگی بشر را تضمین میکند، چون «زمان وسیله و تاریخ جوهر فعلیت الاهی است.» بنابراین، تاریخ صرفاً تسلسل رویدادها و وقایع نیست، بلکه وسیلهای است که با آن «امکان‌های الاهی» در جهان «تحقق مییابد». استیون اشوارتس شیلت بر دو جفت متمرکز می‌شود: مسیح موعود و رستاخیز مردگان. وی در این اصول و عقاید سنتی یهود، رخنه‌ای اخلاقی را مشاهده میکند؛ اینکه طبق هر دو ما خوانده شدهایم تا هم در این دنیا زندگی کنیم و هم به خاطر دنیای آینده زندگی کنیم؛ در نهایت ما باید این دو جهان را به دنیایی واحد تبدیل کنیم. بنابراین آخرت‌شناسی سنگ‌بنای اخلاق است، زیرا وقتی تصویری از جهانی کامل را در پیش روی ما نمایان می‌شود، از ما خواسته میشود تا نقص اساسی این جهان دربند را به رسمیت بشناسیم.
ما قصد داشتیم که مفاهیم برگزیدگی و عهد را در یک بخش مجزا بررسی کنیم، چون در الاهیات سنتی یهودی این دو مفهوم دارای ارتباط تنگاتنگی هستند – بنی اسرائیل به وسیله خداوند برگزیده شد تا به عهد ارتباط پایبند بماند. در حقیقت، اگر آن دو را با هم لحاظ کنیم، می‌توان گفت که انتخاب بنی اسرائیل بوسیله خدا و عهد آنها با وی مضمون اصلی در تمام الاهیات یهودی است. استفاده از عهد به عنوان استعارهای برای رابطه خدا با بنی اسرائیل، از کتب مقدس عبری سرچشمه گرفته است و از آغاز جزئی از الاهیات یهودی بوده است. با وجود این، در سالهای اخیر توجه به عهد رشد چشمگیری داشته است، شاید چون این مفهوم میتواند راهی جهت دستیابی به کیفیت دیالکتیکی رابطه اله – انسان باشد.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.