علی بن الحسین

دانلود پایان نامه

رافضیان در مواردی که جز خداوند کسی توانایی انجام آنها را ندارد، به ائمه و قبور آنها پناه می‌آورند
وی سپس در اثبات این عمل، احادیثی را از کتاب بحار نقل کرده است که به قرار زیر می‌باشد.
جاء فی (البحار الانوار) ما نصه: «… و اما ابو الحسن : فإنه ینتقم لک ممن ظلمک… و اما علی بن الحسین: فلنجاه من السلاطین و نفث الشیاطین… و اما موسی بن جعفر: فالتمس به العافیه من الله عزوجل و اما علی بن موسی: فاطلب به السلامهفی البراری و البحار و اما محمد بن علی: فاستنزل به الرزق من الله تعالی…» ،
در بحار چنین متنی آمده است: «… واما ابوالحسن: ایشان از کسی که به تو ستم کرده، انتقام می‌گیرد. اما علی بن الحسین: برای نجات از پادشاهان و طرد شیاطین… و اما موسی بن جعفر: به وسیله او عافیت را از خدای عز و جل طلب کن!! و اما از علی بن موسی: سلامت در بیابانها و دریاها را بطلب و اما به وسیله محمد بن علی رزق را از خداوند متعال فرود آر… و…»
و جا فی ادعیتهم الشرکیه: «… فما شیء منا إلا و انتم له السبب و إلیه السبیل… فلا نجاه و لا مفزع إلا انتم» ،
همچنین در ادعیه شرک‌آلود آنها آمده است: «… پس هیچ چیز نیست جز آن که شما سبب آن و راه رسیدن به آن باشید… پس هیچ نجات و گریزگاهی جز شما نیست»
وی سپس می‌گوید:
و هذا النص و غیره فیه تألیه الائمه حیث جعلهم سبباَ لکل شیء، و هذا اکبر و اعظم من شرک العرب فی الجاهلیه
این متن و جز آن ائمه را به مرتبه الوهیت می‌رساند، بدین گونه که آنها را سبب هر چیز دانسته که این امر از شرک عرب در جاهلیت بزرگتر و فراتر است.
و باز به حدیثی دیگر از بحار اشاره می‌نماید و می‌گوید:
و جاء ایضاً فی (بحار الانوار) ما نصه: «اذا کان لک حاجه الی الله عزوجل فکتب رقعه علی برکه الله، و اطرحها علی قبر من القبور الائمه إن شئت…»
همچنین در بحار الانوار آمده است: «هر گاه حاجتی نزد خدای عز و جلّ داشتی، به برکت خداوند بر رقعه‌ای حاجتت را بنویس و اگر خواستی آن را بر قبری از قبور ائمه بیافکن»
وی پس از بحث درباره زیارت قبور به مسأله‌ قبله قرار دادن قبور و نماز خواندن بر آنها و قربانی کردن برای آنها پرداخته است و روایاتی را در این باب آورده است، البته قبله قرار دادن قبور توسط شیعیان و نماز بر آنها حاصل برداشتهای غلط خودش بوده و توهمات خود را به شیعیان نسبت داده و بدون آنکه به شیعیان رجوع نموده و فهم این احادیث را جویا شود از سر عناد چنین تهمت‌های را به شیعیان نسبت داده است. وی می‌گوید:
و لم یکتف الرافضه بذالک، بل إنهم یطوفون بأضرحه الموتی من الائمه، و یصلون عندها، ولو لم یکن الی القبله، ویجوزون اتخاذها قبله
رافضیان به این بسنده نکرده بلکه به طواف گرد ضریح ائمه مرده می‌پردازند و بر آن نماز می‌گزارند حتی اگر به سوی قبله نباشد چرا که قبله گرفتن این قبور را جایز می شمارند.
و این سخن مجلسی را برای گفته‌ی خود شاهد می‌آورد:
ان استقبال القبر امر لازم و ان لم یکن موافقاً للقبله، و استقبال القبر للزائر بمنزله استقبال القبله
به سوی قبر بودن امری لازم است هر چند همسوی قبله نباشد و رو به قبر بودن برای زائر به منزله رو به قبله بودن است
سپس چون سخن مجلسی را نفهمیده یا شاید فهمیده لکن به دلیل عنادی که با شیعیان دارد این گونه نتیجه گرفته است که شیعیان قبور را پرستش می‌کنند.
فالرواض یعبدون قبور أئمتهم، فیذبحون عندها، وینذرون لها…یسجدون و یرکعون عندها…
بنابراین رافضیها قبور ائمه خود را پرستش می‌کنند و برایشان قربانی می‌کنند… و نزد آنها نماز می‌خوانند

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.