فرهنگ ایرانی – اسلامی

دانلود پایان نامه

3-3-1-8- تکنولوژی عقب افتاده :
امکانات و وسایل فنی تولید و نمایش طی یکصد سالی که از عمر این هنر – صنعت در دنیا می گذرد همواره در حالی تحول و تکامل بوده و بخصوص در بیست سال گذشه روند آن از سرعت و تنوع شگرفی برخوردار شده است ، سالن ها و مجتمع های سینمایی جدید در دنیا از نظر تکنلوژی صوتی و تصویری ، شکل معماری و تأسیساتی بنا و نیز متعلقات جانبی به گونه ایست که حضور مخاطبان در آن ها توأم با تجربه هایی خوشایند بعضاً شگفت انگیز است.
تکنولوژی تولید فیلم نیز آن چنان پیشرفت کرده است که به قول یکی از صاحب نظران این عرصه در پرداخت مضامین و سوژه های خلاقانه تنها محدودیت موجود قوه تخیل فیلم ساز است. معنای چنین حرفی این است که نویسندگان سینمایی و کارگردانان برای تبدیل تخیلات و مضامین مورد نظر خود به تصاویر متحرک قابل نمایش بر پرده سینما ، هیچ محدودیتی از نظر تکنولوژیک ندارند. مجموعه این تحولات در عرصه تولید و نمایش سینمای جدید را به عنوان یکی ازجذاب ترین و تأثیر گذار ترین پدیده های زمان ما در آورده و تماشای فیلم های روز دنیا را در سالن های مجهز و مطلوب برای خیل عظیم تماشاگران نه تنها قابل تحمل که لذت بخش و منحصر به فرد ساخته است.
امروزه از طریق خلق جلوه های صوتی و بصری ، گاهی صحنه های خارق العاده ای از موضوعات تاریخی، علمی و تخیلی و بعضاً مذهبی بر پرده سینماها جلوه می کند که با تکنولوژی های پیشین آنگونه که هنوز هم در سینمای ما به صورت خاص رایج است هرگز تصور نمی شد. در شرایط فعلی شاید بتوان ادعا کرد که استاندارد تکنولوژی تولید ، عرضه و نمایش محصولات سینمایی درایران در مقایسه با دیگر کشورهای دارای صنعت سینما ، حداقل دو و در برخی موارد حتی چندین نسل عقب مانده تر به نظر می رسد. کیفیت تجهیزاتی سالن های سینمایی اغلب متعلق به نیم قرن پیش بوده و موجب افت کیفیت صوتی و تصویری فیلم ها در هنگام نمایش می شوند.
کمبود تجهیزات کافی و پیشرفته برای تولید آثار برتر سینمایی ، موجب افت کیفی محصولات ، تنگ شدن دایره مضامین قابل ساخت و محدود شدن گسترده ابتکار و خلاقیت فیلم سازان شده و تأثیر خود را در جهت افت کیفی اکثر فیلم های ایرانی و عدم جذابیت آن ها در مقابل خیل عظیم محصولات خارجی که امروزه به اشکال بسیار رایج و درعین حال برخوردار از کیفیت صوتی و تصویری فوق العاده بالا در دسترس عموم است ، گذاشته است. در این صورت شاید بتوان نظر آن ها که دوران حیات سینما را تمام شده تلقی می کنند و با پیدایش تکنولوژی ماهواره ، اینترنت و سیستم های سمعی و بصری پیشرفته ، همچون dvd که امروزه تحت عنوان سینماهای خانگی معروف و رایج شده اند ادعای این دارند که عمر سینما به سر رسیده است ، در شرایط کشور ما چندان بی ربط نباشد. حال آنکه در سایر کشورهای دارای صنعت سینما ، علی رغم وجود همه این امکانات ، حتی با شرایط سهل تر ، سینما همچنین با اقتدار روز افزون و تأثیر گذار زیادی به راه خود ادامه می دهد.
3-3-1-9- ظرفیت و توان محدود :
در یک نگاه کلی می توان نتیجه گرفت که به علت مشکلات و موانع زیر بنایی ، سینمای ایران در وضعیتی ایستا قرار گرفته است ، که تقریباً امکان هرگونه تحرک و رشد بیشتر از آن سلب گردیده و ناچار در محدوده ای تنگ و بی رونق آخرین نفس های حیات خود را می کشد دور ماندن از تحولات و پیشرفت های تکنولوژیک از سویی افت کیفیت تکنیکی فیلم ها و محدودیت مضمون و سوژه ودر نتیجه عدم جذابیت لازم برای تماشاگران را بوجود آورده و کمبود و نامناسب بودن سالن های نمایش به نو به خود ، مخاطبان را از سینما فراری داده است. مشخصه های بارز بحران ، یعنی ضعف تولید ، کمی شمار مخاطب و محدودیت فضا و امکان نمایش باعث ضعف مفرط و کاهش فعالیت ها در صنعت سینمای ایران شده و آن را به صورتی صنعتی با ظرفیت بسیار پایین از نظر امکان سرمایه گذاری ، گسترده تأثیر گذاری و قابلیت رقابت در آورده است. در مقابل ، تولیدات سینمای هالیوود ، که امروزه در سرتاسر جهان و تا عمق مناطق بومی و روستایی کشورهای فقیر و غنی نفوذ کرده است و در کشور ما نیز علیرغم همه تحریم ها ، ادعاها و تلاش ها حضوری گسترده و همه جانبه و حتی عیان دارد ، از جمله در برنامه های متعدد تلویزیونی ، نمایش های رسمی و غیر رسمی عمومی در مراکز آموزشی ، فرهنگی وغیره ، متأسفانه به علت عدم وجود ظرفیت لازم برای رشد دایره حضور و تأثیر گذاری محصولات سینمایی ایران ، چه در داخل و چه در خارج از کشور ، بسیار ضعیف و محدود است.
شاید اعراق نباشد اگر بگوییم حجم سرمایه گذاری برای تولید تنها یک فیلم سینمایی متعارف در کشورهای صاحب سینمای اروپا ، معادل مجموع سرمایه در گردش سالانه سینمای ایران و بودجه تنها یک فیلم کمپانی های بزرگ آمریکا برابر با ، مجموعه سرمایه گذاری های انجام شده در بیست سال گذشته در ایران است. ابعاد این مقایسه زمانی واقعی تر به نظر می رسد ، که در نظر آوریم که سرمایه گذاری و درآمد و سود حاصل از سینما در آمریکا ، امروز با صنایع بزرگ و استراتژیک همچون صنایع دفاع ، هواپیما سازی ، اتومبیل سازی و حتی صنایع رایانه ای ، برابری کرده و در برخی موارد از آن ها پیشی می گیرد.
3-3-1-10- ضرورت توجه و اقدام عاجل برای خروج سینمای ایران از بحران :
امکانات ، منابع و سرمایه ها و قابلیت های مادی و معنوی مربوط به هر جامعه را در ارتباط و مقایسه با سایر جوامع ، اصطلاحاً مزیت های نسبی و رقابتی آن جامعه می گویند و در دنیای امروز ، همه کشورها به نحوی برای تعیین و ارتقاء نقش و جایگاه خود در معادلات بین المللی ، به تثبیت و تقویت مزیت های رقابتی خویش همت می کنند. برخی مزیت ها در بین جوامع ، حالت انحصاری و ویژه دارند. یعنی مختص تنها برخی از جوامع و کشورها هستند و سایر جوامع یا از آن یکی محروم بوده و خواهند بود و یا برای دست یابی به آن ، وقت و انرژی و سرمایه گذاری دراز مدت و هنگفتی را صرف کرده و می کنند.
امروزه حفظ و حراست از منابع و سرمایه های ملی ، که حکم مزیتهای رقابتی در عرصه های فرهنگی ، علمی ، تولیدی و صنعتی را دارند و وجه به توسعه و تقویت آن ها ، بیشتر از توجه و سرمایه گذاری برای دستیابی به منابع و مزیت های رقابتی جدید از اهمیت استراتژیک برخوردار است ، زیرا معمولاً با سهولت بیشتر و سرمایه گذاری کمتر ممکن می شود و مقدمات و زمینه اولیه مناسب و لازم را از قبل مهیا دارد. از سوی دیگر ، غفلت از ارزش و اهمیت وجود مزیت های رقابتی در شکل منابع ، تولیدات ، دانش و سابقه فعالیت در برخی از زمینه های استراتژیک و تأثیر گذار ، که نتیجه آن زوال و فرسودگی آن ها در یک جامعه است ، گاهی موجب خسارت های غیر قابل بازگشتی می شود ، که نامی جز خسران نمی توان بر آن گذاشت. گزارش حاضر بر آن است که صنعت سینما و فیلم سازی در عصر کنونی ، از جمله مزیت های رقابتی استراتژیک به حساب می آید که تنها کشورهای معدودی صاحب آن هستند. و از این طریق می توانند از عواید و منافع فرهنگی ، اجتماعی و اقتصادی منحصر به فردی بهره مند شوند. دامنه منافع حاصل از این صنعت ، تنها در درون مرزهای داخلی محدود نمی شود ودر بسیاری موارد ، تا متن جوامع و ممالک دیگر گسترش می یابد. ضرورت مذکور ، وجوه مختلفی را شامل می شود که عمده آن ها را در زیر یادآوری می شود :
الف) وجه فرهنگی :
از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران ، به طور کلی سینما یک صنعت فرهنگی و هنری است. بعد هنری سینما از این نظر غیر قابل انکار است که از جنبه های خلاقانه بسیاری از هنرهای دیگر (نمایش ، نقاشی ، موسیقی ، معماری و…) برخوردار بوده و شالوده ای واحد که دارای زیبایی شناسی ویژه خود است را می سازد. برخی حتی سینما را متکامل ترین هنرها می شناسد و قابلیت زیبایی شناسانه و تأثیر گذاری حسی آن را غیر قابل قیاس با سایر هنرها می دانند. هنرمندان سینما اگر چه غالب و مضامین سینمایی را متأثر از فضا و شرایط فرهنگی و اجتماعی برمی گزینند ، ولی سینما نیز به علت تأثیر گذاری حسی قوی بر مخاطبین فرهنگ جامعه و تفکر و رفتار فردی و اجتماعی ، افراد را تحت تأثیر قرار می دهد.
از این رو سینما در عین حالی که موجب آگهی و ارتباط فرهنگی می شود ، به نوعی می توان آن را پدیده ای فرهنگ ساز و موثر درگسترش فرهنگ دانست.
در کشور ما نیز افول سینمای ملی در درجه اول به معنای باز کردن میدان برای حضور گسترده و همه جانبه محصولات سینمایی بیگانه و تأثیر گذاری فرهنگی آن هاست. در حالی که تقویت و توسعه صنعت سینمای ملی نه تنها قابلیت جایگزین شدن بخش اعظمی از عرصه توجه و علاقه مردم ونسل جوان به سینما را دارد، بلکه حتی می تواند در فراسوی مرز ها نیز در گسترش بینش و فرهنگ ایرانی – اسلامی به جای فرهنگ آمریکایی و غربی نقش بزرگ و غیر قابل انکاری را به عهده بگیرد.
ب) وجه اجتماعی :
وجوه فرهنگی و اجتماعی سینما را نمی توان به صورت دقیق از یکدیگر تفکیک کرد ، زیرا بنا به تعریف ، هر آنچه فرهنگی محسوب می شود ، به نوعی اجتماعی نیز هست واین به مفهوم فرهنگ بازگشت دارد که بنا به اعتقاد بسیاری از صاحب نظران اصولاض امری اجتماعی است.
با این حال ، در این جا به مواردی از تعاملات و تأثیرات سینما اشاره می شود که با زندگی اجتماعی مردم در جامعه ارتباط دارند و ضرورت توجه و پرداختن به آن را از وجه اجتماعی توجیه می کنند. وجه مشخصه سینما نسبت به سایر امکانات فیلم ، دیدن جمعی و اجتماعی بودن آن است. دیدن یک فیلم خوب و تأثیر گذار در سالن سینما برای افراد تجربه حسی مشترکی به وجود می آورد ، که تأثیرات آن در به وجود آمدن تفکر و شناخت مشترک از مقولاتی که به نحوی در مضمون فیلم مطرح شده غیر قابل انکار است. امروزه از این خاصیت سینما در به وجود آمدن وفاق اجتماعی و ترویج و تنظیم روابط و رفتارهای جمعی و اجتماعی به خوبی استفاده می شود. در صورتی که فیلم سینمایی از غنای فرهنگی و کیفیت تکنیکی بالایی برخوردار باشد ، دیدن آن به صورت جمعی در سالن سینما در صورتی که سالن نیز از کیفیت مناسب برخوردار باشد در ساختن و یا گسترش ارزش های مشترک ، هنجارهای مشترک ، علایق مشترک و مفاهیم مشترک ، می تواند مؤثر باشد.
حضور در سالن سینما برای دیدن فیلم و درک و دریافت تجربه ای از زندگی در حالت جسمی نیازمند رغابت اصول و قبول ضوابطی است که به اجتماعی شدن افراد کمک می کند. چنین حضوری در نقطه مقابل انزوای اجتماعی قرار می گیرد و مثلاً فرد را ملزم می سازد تا رعایت حال و حقوق دیگران را در محدوده سالن سینما بنماید ، به نظم و انضباط توجه کند ، قواعدی همچنین تنظیم برنامه و وقت مشخص و همراهی و همدلی با همراهان را فرا گیرد و از اعمال برخی حرکات و رفتارهای مخل نظم اجتماعی بپرهیزد. قابلیت سرگرم کنندگی سینما در کنار تأثیرات فرهنگی و اجتماعی دیدن فیلم در سالن به صورت جمعی ، یکی از عوامل تقویت روحیه نشاط و طراوت در جامعه است که نقش بزرگی در پر کردن اوقات فراغت سالم و دوری از گزیدن از خودخوری ها و افسردگی ها دارد. افراد و خانواده ها معمولاً برای دیدن فیلم در سالن سینما مقدمات و مراحلی را طی می کنندکه آن ها را برای ساعاتی از زندگی کاری و روز مره دور ساخته و فرصت تنفس از غرق شدن در گرفتاری ها و فشارهای زندگی رابه آن ها می دهد.
با توجه به نیاز مردم و جامعه به چنین تنفس و فرصت هایی ، سینما می تواند جایگزین برخی دیگر از انواع ناسالم تر و احیاناً مضر و مخرب گذران اوقات فراغت ، که در انزوای بیشتر و در محافل خصوصی تر اتفاق می افتد ، گردیده و در نهایت به سلامت روانی جامعه کمک نماید. نبود و یا کمبود سینما در یک جامعه ، ضرورتاً به این معنا نیست که افراد و خانواده ها به امور دیگری که از نظر ما آموزنده تر ، سالم تر و یا مقید تر است بپردازند. در صورتی که وجود سینمای سالم و مردمی ، به علت خاصیت اجتماعی و نزدیکی ماهوی آن به مقولات فرهنگی و هنری ، می تواند حتی در شکل سرگرمی و تفریح ، بازدارنده اشاعه بسیاری از منکرات و مفاسد اجتماعی باشد.
ج) وجه اقتصادی :
رونق صنعتی سینمای ملی به همراه خود زنجیره ای از فعالیت های حرفه ای گوناگون در حوزه های مختلف را به وجود می آورد ، که گستره و ابعاد وسیعی داشته و نقش مهمی در ایجاد اشتغال ، توسعه تکنولوژی و داد و ستد بر محور اقتصاد فرهنگ و هنر در ابعاد ملی ، منطقه ای و بین المللی را شامل می شود. بررسی های انجام شده نشان می دهد که معمولاً در کشورهایی که صنعت سینمای قوی و پر رونق دارند ، ضمن برخورداری از گردش قابل توجه و سود آور سرمایه در بخش سینما ، صنایع فرهنگی ، آموزشی ، بخصوص در بخش سمعی و بصری از پیشرفت و رونق قابل توجهی برخوردار بوده و حجم تولید و اشتغال در این بخش ها نیز با رشد زیادی روبرو بوده است. مثلا ً در کشور آمریکا که درآمد سینمای آن سالانه بالغ بر 9 تا 12 میلیارد دلار است ، کمپانی ها ، مراکز تجاری ، کارگاه ها و کارخانه های زیادی در زمینه های تولید و عرضه محصولات وتجهیزات فرهنگی ، هنری و سمعی و بصری با کاربردهای مختلف سرگرمی ، آموزشی و پژوهشی شکل گرفته اند که درتعامل با عرصه فیلم و سینما ، اکنون کمپانی های تولید نرم افزار و سخت افزار دیجیتالی و کامپیوتری ، تحت تأثیر تولید جلوه های صوتی و تصویری سینما ، مشغول تولید و ارائه خدمات در سایر شاخه های علمی ، آموزشی و تفریحی هستند و محصولات خود را به اقصا نقاط دنیا صادر می کنند.
طی ده سال اخیر در کشوره فرانسه ، سینما پس از یک دوره افول با سیاست گذاری و حمایت صحیح از این صنعت رونق دوباره یافت و به طبع آن برخی از فعالیت های دیگر نظیر تولید تجهیزات پیشرفته سمعی و بصری ، تکنولوژی تلوزیون ، نمایش های خانگی ، ماهواره و خدمات فنی و تکنیکی نیز رشد و توسعه خود را در رقابت با سایر کشورها آغاز کردند و اکنون در سطح اروپا و آسیا فعالیت های خود را گسترش داده اند ، کمپانی های معظمی که ساخت سالن های جدید سینما را در این کشور به عهده گرفتند ، اکنون دامنه فعالیت های خود را هم در زمینه معماری سالن و هم تأمین و ساخت تجهیزات فنی مربوطه به سایر کشورها از جمله کشورهای آسیایی کشانده و از این راه در آمد و سود قابل توجهی و رو به افزایشی را نصیب اقتصاد فرانسه می کنند.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.