ر نیاز است، ابزارهای مشاهده و مصاحبه (حضوری و تلفنی) به کار گرفته می شوند. برای مراحل بعدی تکمیل این پژوهش نیز از ابزار پرسشنامه، چه به صورت نوشتاری و چه به صورت الکترونیک، استفاده می گردد.

۵-۵-۱ روش های تحلیل داده ها
در تحلیل داده های به دست آمده، از روش تحلیل نقطه سربه سر و یا به عبارتی از نمودار هزینه- منفعت جهت تحلیل اقتصادی این پروژه استفاده می گردد. همچنین از آزمون کلموگروف – اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن توزیع داده های پژوهش و از آزمون t تک نمونه ای برای تعیین معنی‌داری اختلاف بین میانگین یک متغیر با مقدار آزمون استفاده شده است.

موانع ومحدودیتهای تحقیق
پیشبرد این پژوهش با دشواری هایی نیز همراه بود که ذکر آن ها خالی از لطف نیست. از جمله محدودیت های این پژوهش می توان به دشواری دسترسی به منابع اطلاعاتی، کمبود سوابق مطالعاتی تحقیق و کمبود زمان در اختیار اشاره کرد. بنابراین در این تحقیق، بیشتر از گزینه مصاحبه و کمک گرفتن از خبرگان آگاه به مسائل پیست اسکی و فعال در صنعت گردشگری و ورزش های زمستانی استفاده می گردد.

چارچوب کلان نظری تحقیق

شکل ۱-۱: چارچوب کلان نظری تحقیق

نقشه راه
در ابتدا به بررسی ادبیات تحقیق پرداخته می شود و سپس امکان سنجی صورت می گیرد. با توجه به اینکه امکان سنجی دارای زیر مجموعه هایی است، این زیر مجموعه ها برای منطقه گاماسیاب و یا به عبارتی کوه گرین مورد بررسی قرار می گیرد و در نهایت طرحی برای احداث پیست اسکی در جهت توسعه این منطقه و در نهایت توسعه گردشگری ارائه می گردد. این طرح با خبرگان در میان گزارده می شود و در صورت وجود ایرادات، اصلاحات لازم صورت می گیرد. در صورت تأیید نهایی خبرگان، این طرح به عنوان پایان نامه ارائه می گردد.

پیشینه تحقیق
در بسیاری از مناطق پر برف جهان مردم برای رفت و آمد بر روی برف به ویژه برای شکار حیوانات در زمستان مجبور بودند وسیله ای اختراع کنند تا بتوانند بدون فرو رفتن در برف حرکت نمایند. در ایران نیز نمونه هایی از این اختراعات دیده شده است. گزنفون مورخ معروف، به تخته هایی اشاره می کند که کف آنها را از روکشی از پوست حیوانات کشیده بودند و ساکنان قفقاز در۲۰۰۰ سال پیش از مسیح برای عبور از روی برف به پای خود می بستند. زبانشناسان اصل کلمه اسکی را مربوط به زبان آریایی می دانند و همانطور که پیش از این هم اشاره کردیم بسیاری از مورخان نیز معتقدند که اسکی از شرق به غرب و به ممالک اسکاندیناوی رفته است (سایت فدراسیون اسکی جمهوری اسلامی ایران).
با گذشت زمان، این فعالیت تبدیل به یک ورزش مفرح گشت. از جمله مکان هایی که برای این ورزش مفرح در نظر گرفته شد، مجموعه پیست بین المللی اسکی دیزین می باشد. این مجموعه در سال های ۱۳۴۱ و ۱۳۴۲ توسط یک گروه خارجی که به دنبال اکتشاف معدن در بخش البرز مرکزی بودند، به سرپرستی آقای کاظم گیلانپور قهرمان و مربی اسکی وقت، شناسایی شد. این منطقه برای اسکی مناسب تشخیص داده شد و در سال ۱۳۴۳ با نصب یک دستگاه تله اسکی سیار در گردنه دیزین به عنوان محل تمرین خارج از فصل برای تیم ملی وقت به کار گرفته شد. نصب و راه اندازی تله سی یژ برقی شمشک با بازدید رئیس فدراسیون اسکی وقت، در سال ۱۳۴۴ از منطقه دیزین و طرح این مورد در هیئت دولت وقت، این منطقه به عنوان یک مجموعه اسکی تعریف و کارهای زیر بنایی آن از جمله احداث جاده از سمت معدن زغال سنگ آرسین آغاز گردید و بالاخره در سال ۱۳۴۶ رسماً عملیات اجرایی آن که شامل نصب یک خط تله سی یژ به طول ۲۴۰۰ متر در قسمت دره تا پارکینگ بالا و ورود اولین تله کابین به ایران ( تله کابین شاله) هم زمان با ایجاد رستوران شاله و نصب تله اسکی مبتدی و راه اندازی آن بود، شکل گرفت و تا سال ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ به طول انجامید. پیرو این فعالیت ها، نصب تله کابین قله انجام شد و این مجموعه در سال ۱۳۵۱ پایان یافت و این منطقه اسکی برای اسکی بازان آماده شد. ایجاد راه دسترسی از شمشک به پارکینگ بالا درسال ۱۳۵۱ پایان یافت. توسعه مجموعه درسال ۱۳۵۲ با تبدیل تله سی یژ دره به تله کابین و نصب تله سی یژ قله و نصب تله اسکی گوزنی و سی چال و نصب تله اسکی دوپل مایر و مسابقه این مجموعه تا سال ۱۳۵۳ تکمیل گردید. پس از آن در سال ۱۳۵۵، نصب تله سی یژ چمن و ساخت رستوران چمن به اتمام رسیده و در سال ۶- ۱۳۵۵ تمامی این مجموعه به مرحله بهره برداری رسید. یک خط تله کابین دیگر، جهت پیست چمن (تله کابین چهارم) وارد به منطقه جمع شد که آن مهم متأسفانه نصب نگردید و در زمان پیروزی انقلاب با ترک کشور توسط شرکت سازنده (پوما) توسعه وساخت وساز متوقف گردید. درسال ۱۳۸۵ بعد ازگذشت نزدیک به ۳ دهه، مجدداً با سرمایه گذاری بخش خصوصی توسعه دیزین از سر گرفته شده است (سایت پیست اسکی دیزین).
شرح واژه ها و اصطلاحات تحقیق
مطالعه امکان سنجی: هدف از مطالعه امکان سنجی آن است که تعیین شود آیا فرصت کسب و کار امکان پذیر، عملی و ماندگار است یا خیر (هوگلند و ویلیامسون، ۲۰۰۲).
تحلیل هزینه- فایده: تحلیل هزینه- فایده روشی برای ارزیابی مزیت نسبی پروژه های سرمایه گذاری بر حسب تخصیص بهینه و کارآمد منابع است. هدف تحلیل هزینه- فایده بهبود کارایی منابع در جهت رفاه اقتصادی است. به عبارتی دیگر، هدف از ارزیابی، کمک کردن به انتخاب بهترین نوع تصمیم گیری در جهت استفاده بهینه و مطلوب از منابع است (لط
فعلی پور و اسلامی گیسکی، ۱۳۸۶).
گردشگری زمستانی: گردشگری زمستانی یکی از اشکال فصلی گردشگری است که در گذشته طبقات ممتاز اجتماعی می توانستند از آن استفاده کنند، ولی امروزه به علت رونق گردشگری و وجود تسهیلات ارزان قیمت و عمومی شدن جریان های گردشگری مورد توجه دیگر اقشار مردمی نیز واقع شده است (شمس و همکاران، ۱۳۹۰).
اسکی: اسکی، یک تفریح، ورزش و نوعی حمل و نقل محسوب می شود که شامل حرکت روی برف با استفاده از یک جفت رونده بلند و مسطح به نام اسکی می باشد که به کفش یا چکمه متصل می گردند (برگرفته از سایت http://www.britannica.com).

فصل دوم

پیشینه تحقیق

مقدمه
در این فصل به گردشگری و اثرات آن به عنوان یکی از بزرگترین فعالیت های اقتصادی پرداخته می شود. از آنجا که گردشگری سبب ارز آوری، اشتغال زایی، افزایش درآمد دولت و خانوارها، بهبود زیرساخت ها و ایجاد ارتباط میان سایر بخش های اقتصادی مانند کشاورزی، صنعت و … می شود، اثرات اقتصادی آن مورد توجه بسیاری از دولت ها می باشد.
سپس به اشکال عمده گردشگری از دیدگاه صاحب نظران مختلف پرداخته می شود. از اشکال گردشگری می توان به گردشگری ورزشی و زمستانی اشاره کرد. فعالیت های زیادی مشمول این دو نوع گردشگری می شوند. ورزش اسکی از جمله فعالیت هایی است که در هر دو شکل گردشگری جای می گیرد.
ورزش اسکی نیازمند مکان و شرایطی خاص می باشد. در ایران، مکان های مستعد و مناسبی برای پیست اسکی وجود دارند.
استان لرستان با دارا بودن کوه های برف گیر، شرایط خوبی را برای پیست اسکی فراهم می کند. کوه گرین از کوه های رشته کوه زاگرس در سه استان لرستان، همدان و کرمانشاه می باشد. بخشی از این کوه که مرز میان دو استان همدان و لرستان به حساب می آید، برای پیست اسکی در نظر گرفته شده است. جهت تشخیص مناسب بودن این کوه، انجام مطالعات امکان سنجی ضرورت می یابد. بر همین اساس در انتهای این فصل به تفصیل به امکان سنجی و مؤلفه های آن پرداخته می شود.

گردشگری و اثرات آن
گردشگری، یکی از فعالیت های اقتصادی با رشد بسیار سریع در دهه های اخیر بوده است (مستر و همکاران۹، ۲۰۰۸). صنعت گردشگری در دنیا یکی از منابع مهم درآمد و از عوامل مؤثر در تبادلات فرهنگی بین کشورهاست و به عنوان گسترده ترین صنعت خدماتی جهان جایگاه ویژه ای دارد (بنسبردی و همکاران، ۱۳۹۲).
تعاریف بسیار زیادی از گردشگری ارائه شده است، اما تعریفی جامع از آن، به شرح ذیل می باشد:
گردشگری، سیستمی شامل سفر اختیاری و اقامت موقت افراد به دور از محل زندگی معمول خود برای یک یا چند شب می باشد که البته شامل تورهایی با هدف کسب دستمزد نمی باشد (للپر۱۰، ۱۹۷۹).
بنابراین، گردشگران کسانی هستند که به صورت موقت به مقاصدی خارج از مکان های عادی کار و زندگی خود می روند. هدف آن ها از بازدیدشان می تواند تجارت، فراغت، دیدار دوستان یا ترکیبی از این انگیزه ها باشد (اتگار۱۱، ۲۰۱۰).
یک تعریف غالباً قراردادی توسط سازمان جهانی جهانگردی (۱۹۹۵) ارائه شده که گردشگران را افرادی تعریف می کند که از محیط معمول زندگی خود دور می شوند تا حداقل یک شب، اما نه بیشتر از یک سال، را در مقصد، بدون توجه به علت بازدیدشان (تجارت، علم آموزی، فراغت، دیدار دوستان و غیره) بگذرانند (اتگار، ۲۰۱۰).
گردشگری بین المللی از دهه ۱۹۷۰ تا به امروز، به سرعت در مقیاس جهانی توسعه یافته است. بر اساس آمار سال ۲۰۰۹ سازمان جهانی گردشگری (UNWTO)، ورود گردشگران بین المللی از ۲۵ میلیون در سال ۱۹۵۰ به ۲۷۷ میلیون در سال ۱۹۸۰، ۴۳۹ میلیون در سال ۱۹۹۰، ۶۸۴ میلیون در سال ۲۰۰۰ و ۹۲۲ میلیون در سال ۲۰۰۸ افزایش یافته است. درآمد گردشگری در سال ۲۰۰۸ به ۹۴۴ میلیارد دلار رسید (آکمیک۱۲، ۲۰۱۲).
گردشگری بین المللی یک محرک اساسی جهانی است که منجر به پیشرفت اقتصادی- اجتماعی می شود (تراوگر۱۳، ۲۰۱۴). درواقع می توان گفت که گردشگری به دلیل اثرات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و اثری که بر روابط بین المللی دارد، فعالیتی حیاتی برای تمامی ملت ها به حساب می آید (ال مامون و میترا۱۴، ۲۰۱۲). توسعه سریع گردشگری بین المللی، علاقه پژوهشگران زیادی را از دهه ۱۹۸۰ به خود جذب کرده است و مطالعاتی نیز انجام شده تا میزان اثر گردشگری بر اقتصاد کشورهای مختلف را تعیین کند (آکمیک، ۲۰۱۲).
گردشگری بنا به چند دلیل بر رشد اقتصادی، اثری مثبت می گذارد: ۱) گردشگری، ارز خارجی به همراه دارد که می تواند برای واردات کالاهای مصرفی و کالاهای سرمایه ای مورد استفاده قرار گیرد۱۵. ۲) گردشگری، استفاده از موهبت های طبیعی یک کشور را آسان می سازد. ۳) گردشگری موجب ایجاد فرصت های شغلی برای نیروهای کار در اقتصاد می شود (مادست۱۶، ۱۹۹۴). این فرصت های شغلی، هم در بخش های گردشگری و هم در بخش های تأمین کالا و خدمات گردشگری ایجاد می شوند (سوپرادیست۱۷، ۲۰۰۴). ۴) گردشگری سبب بهبود زیرساخت های کشور- مانند سیستم حمل و نقل، مخابرات، برق، تأمین آب، خدمات عمومی همچون بانک ها، اداره پست و … (سوپرادیست، ۲۰۰۴)- می شود که نه تنها گردشگران بلکه مردم آن کشور را نیز منتفع می سازد. ۵) گردشگری کمک به انتقال فناوری جدید و مهارت های جدید مدیریتی به اقتصاد کشور می کند. ۶) و در نهایت گردشگری دارای پتانسیل لازم برای ایجاد ا
رتباط مثبت میان سایر بخش های اقتصاد همچون کشاورزی، تولید و دیگر صنایع خدماتی می باشد (مادست، ۱۹۹۴؛ سوپرادیست، ۲۰۰۴). یعنی رشد در بخش گردشگری منجر به رشد در سایر بخش های اقتصاد مانند کشاورزی، تولید و دیگر صنایع خدماتی می شود (مادست، ۱۹۹۴). ۷) صنعت گردشگری باعث افزایش درآمد دولت ها می گردد و می تواند باعث افزایش درآمد سرانه خانواده ها و ارتقای سطح استانداردهای زندگی گردد (اسدی، ۱۳۹۰). ۸) این صنعت، باعث به وجود آمدن فرصت های شغلی برای افراد کم مهارت و زنان نیز می شود (سوپرادیست، ۲۰۰۴).
بعد اقتصادی گردشگری، بیشتر از سایر ابعاد آن مورد توجه قرار می گیرد. از لحاظ سرمایه گذاری نیز این صنعت برخلاف سرمایه گذاری های دیربازده، با بازده سریع به سرمایه گذاری پاسخ می دهد (حسن پور، ۱۳۷۸).
به علاوه، گردشگری دارای آثار و منافع اجتماعی و سیاسی نیز می باشد. درواقع:
کارشناسان علوم سیاسی و اجتماعی معتقدند افزایش ارتباطات میان مردم جهان و تماس بیشتر بین ملت ها می تواند به کاهش تشنجات سیاسی و ارتقای سطح روابط سیاسی بین کشورها بینجامد. همچنین توسعه صنعت گردشگری راهی مناسب برای دستیابی به صلح، افزایش شناخت و آگاهی بین المللی، تقویت و ایجاد حس نوع دوستی و احترام متقابل بین کشورها می باشد.
جاذبه های فرهنگی، آداب و رسوم، افکار و عقاید اقوام و ملت ها چنانچه به نحوی مناسب معرفی شوند، می توانند منجر به وسعت بخشیدن به دید و نظر سایر ملت ها و غنی نمودن فرهنگ آن ها گردند.
گردشگری سبب ایجاد تحرک و پویایی اجتماعی می گردد.
زمینه مناسب برای حفظ بسیاری از هنرهای در معرض نابودی را فراهم می سازد.
از جاذبه های طبیعی و آثار تاریخی و باستانی حفاظت می کند.
سبب احیای سنت ها، فرهنگ ها، معماری و سایر ویژگی های فرهنگی می گردد (اسدی، ۱۳۹۰).
بر اساس بیانات صاحب نظرانی چون برایدن، دِکات، بول و دیگر صاحب نظران، “نظریه رشد بر پایه گردشگری” متضمن آن است که گردشگری بین المللی به عنوان عامل بالقوه استراتژیک برای رشد اقتصادی محسوب می گردد (بریدا۱۸، ۲۰۰۸). همین محتوا در مقاله نوشته شده توسط بالاگر و کانتاویا جوردا۱۹ (۲۰۰۰) نیز آورده شده است. بنا به نوشته فاییسا و همکارانش۲۰، برا۲۱، لانزا۲۲ و پیگلیارو۲۳ (۲۰۰۳) بیان می کنند که با مقایسه رشد نسبی عملکرد ۱۴ “کشور گردشگری” به عنوان نمونه ای از ۱۴۳ کشور، کشورهای گردشگری نسبت به کشورهای دیگر (با مثلاً صادرات نفت و …) سریع تر رشد می کنند. بنابراین بسیاری از کشورهای درحال توسعه، گردشگری را به عنوان بخش مهمی از استراتژی رشد و توسعه اقتصاد به حساب می آورند (فاییسا و همکاران، ۲۰۰۷).
سازمان جهانی گردشگری در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که سهم گردشگری

Written by 

دیدگاهتان را بنویسید