محمدتقی جعفری

دانلود پایان نامه

کتابخانه ممتاز العلماء، 000/18 جلد کتاب، لکنهو
کتابخانه فرنگى محل، 000/9 جلد کتاب، لکهنو
کتابخانه ندوه العلماء، 000/60 جلد کتاب، لکنهو
کتابخانه امیرالدوله 000/110 جلد کتاب لکنهو
کتابخانه دانشگاه اسلامى علیگره، 000/500 جلد کتاب، علیگره
کتابخانه عمومى رظلا، ـ، رامپور
کتابخانه خدابخش، 000/50 جلد کتاب، پتنه
کتابخانه عمومى دانشگاه عثمانى، 000/111 جلدکتاب، حیدرآباد
کتابخانه عمومى آصفیه، 000/125 جلد کتاب، حیدرآباد
کتابخانه سالار جنگ 000/52 جلد کتاب حیدرآباد
علامه نستوه پس از بررسى اسناد حدیث غدیر و اثبات این واقعه مهم عصر نبوى، شاعران چهارده قرن را، که از سفره قرآن توشه برداشته‏اند، به شهادت آورد تا هم از نام‏آوران و مبارزان مکتب ارجمند علوى یاد کرده باشد و هم فضایل امام على ×، وصى حضرت رسول اکرم ’، را به اثبات رساند. وى ادبیات متعهد شیعى را یکى دیگر از حجت‌هاى واقعه غدیر دانست و براى فراهم آوردن شعر بزرگ‏مردان فضیلت سال‌ها تلاش کرد تا علاوه بر گردآورى شعر حماسه‏سرایان غدیر، اشتباهات عمدى محققین مغرض را بر ملا سازد. در سال 1324 ش چاپ اول کتاب الغدیر در نجف آغاز شد و تا نه جلد آن به چاپ رسیده، و در سراسر جهان منتشر شد. با انتشار کتاب گرانمایه «الغدیر» سیل نامه‏ها و ستایش‌هاى دانشمندان بزرگ مسلمان و برخى از حکام کشورهاى اسلامى به سوى دانشمند فرزانه به حرکت درآمد. نکته مهمى که در تمام ستایش‌ها به چشم مى‏خورد، پذیرش غدیر به عنوان محور حرکت اسلامى و بنیان حکومت اسلامى بود. پادشاهان فرصت‏طلب در صدد بودند از این جنبش دینى به نفع خود بهره گیرند، ولى دانشمندان از جایگاهى بى‏غرضانه به مسأله مى‏اندیشیدند و در حقیقت، بعد از قرن‌ها به راهنمایى مصلح بزرگ حضرت علامه امینى، زنجیر متصل به وحى را یافته بودند. شیخ محمد سعید دحدوح از دانشمندان محقق و امام جمعه و جماعت «اریحا»، منقطه‏اى در نواحى حلب در نامه ادیبانه‏اش به مؤلف «الغدیر» چنین نوشت: «آقاى من! کتاب «الغدیر» را دریافت کردم و آن را مورد مطالعه قرار دادم … قبل از آن‌که در امواج انبوه معانى آن وارد شوم نیروى فکر و اندیشه‏ام در آن شناور گشت و شمه‏اى از آن را با ذائقه روحى خویش چشیدم. احساس نمودم که این همان یگانه سرچشمه و منبع آب گواراییست که هرگز دگرگون نشود. این منبع جوشان معانى از آب باران صاف‏تر و گواراتر و از مشک خوشبوتر است …».
صاحب الغدیر در سال 1373 هجرى قمرى، هشت سال پس از انتشار نخستین جلد الغدیر، کتابخانه‏اى بنیاد نهاد، آن را «مکتبه الامام امیرالمؤمنین ×» نامید و در روز عید غدیر افتتاح کرد. فعالیت این کتابخانه با 42000 جلد کتاب خطى و چاپى آغاز شد. براى غنى ساختن این کتابخانه نسخه‏هاى خطى بسیار از کتابخانه‏هاى معتبر جهان تهیه شد.
بایسته‌‏هاى جهان تشیع: علامه مصلح با جهان تشیع و تاریخ پرفراز و نشیب آن آشنایى کامل داشت. او به مقدار هر حرفى از کتاب الغدیر تجربه اندوخته بود و نانوشته‏هایى داشت که باید در جامعه پیاده مى‏شد، تا نظام اجتماعى، نظام الهى شود. زمانى که علامه امینى از دفتر تبلیغات اسلامى قم ـ دارالتبلیغ ـ دیدن کرد و برنامه‏هاى آن مؤسسه در اختیارش قرار گرفت، فرمود: «باید درسى تحت عنوان “ولایت” غیر از آنچه که در درس علم کلام و اعتقادات مطرح مى‏شود، به طلاب آموزش داده شود.» این سخن، ژرف‏نگرى آن مصلح اجتماعى را نشان مى‏دهد. علامه امینى براى احیاى فلسفه سیاسى اسلام تدریس «ولایت» را امرى ضرورى مى‏دانست و آموزش آن در محدوده کتب کلامى را کافى نمى‏دید. او با مشکلات تألیف و نشر کتاب آشنا بود و در این اندیشه بود تا با تأسیس «دار التألیف» (خانه نویسندگان) رفاه مورد نیاز محققین را فراهم آورد تا نویسندگان بى هیچ آشفتگى خیال به تحقیق و تألیف مشغول شوند. ایشان همچنین هنگام تألیف الغدیر نشریات بسیارى دیده بود که در باره اسلام سخن گفته بودند. حجم گسترده این نشریات او را در این اندیشه فرو برد که با تأسیس مجمعى این نشریات را گردآورى کرده، مورد ارزیابى قرار دهد.
حضرت علامه امینى با بحث‌هاى عمیق علمى و کاوشگرانه پیرامون امامت و ولایت از نخستین متفکران اسلامى بود که به «ولایت فقیه» در عصر غیبت رسید و بحث و درس اختصاصى پیرامون آن را امرى لازم و ضرورى دانست. او حکومت را از آن ولى فقیه به شمار مى‏آورد و مى‏گفت:
«دیگران غاصبند و این مقام، حق مسلم آن فریادگر [امام خمینى ـ &ـ] است.»
و در جاى دیگر به صراحت بنیانگذار جمهورى اسلامى را ستود و گفت:
«الامام الخمینى ذخیره الله للشیعه.»
«امام خمینى ذخیره خدا براى جهان تشیع است.»
او از طلوع فجر صادق خبر داشت و از رسالتى که بر دوش مجدد قرن نهاده شده بود آگاه بود؛ از این رو شاگردى چون حضرت نواب صفوى را تربیت کرد تا حکومت علوى را فریاد زند و پایه‏هاى حکومت غاصبان را به لرزه افکند.
دقایق آخرین روزگار نورانی: تلاش بى‏پایان، معمار مدینه غدیر را در بیمارى فرو برد؛ بیمارى و ضعفى که بتدریج فزونى یافت و او را از کوشش علمى باز داشت. بیمارى و بسترى شدن علامه حدود دو سال به طول انجامید و حتى درمان‌هاى خارج از کشور نیز مفید واقع نشد. سرانجام در نیمروز جمعه 12 تیرماه 1349 برابر 28 ربیع الثانى 1390 ق، آیتى از آیات الهى و عاشقى از عاشقان ولایت، جهان خاکى را بدرود گفت. وى، که همواره در نماز بود و جز به عبادت خداى کعبه و خدمت به مولود آن نمى‏اندیشید، در شصت و هشت‏سالگى از دنیا رفت و جهانى را در غم ارتحال خویش فرو برد. و به راستى الغدیر وى، چراغ خانه دل‌ها و مشعل هدایت امت اسلامى فروزان باقى ماند.
9. 12. 2. 1. آیت الله علامه محمدتقى جعفرى & (1304- 1377)
آیت الله محمدتقی جعفری در سال 1304، در تبریز به دنیا آمد، وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان اعتماد آغاز کرد، اما در کلاس پنجم به دلیل فقر مالی ناگزیر مدرسه را رها کرد و برای امرار معاش به کار مشغول شد.
پس از مدتی نیمی از روز را به کار پرداخت و نیمی دیگر را به تحصیل در مدرسه طالبیه مشغول شد. او سپس برای ادامه تحصیل عازم تهران شد و از درس آیت‌الله شیخ محمدرضا تنکابنی و همچنین میرزا مهدی آشتیانی که در مدرسه‌ی تشکیل می‌‌شد، بهره‌ برد.
محمدتقی جعفری پس از تحصیل در تهران به قم رفت و بعد از یکسال و نیم اقامت در این شهر در سال 1327 رهسپار نجف شد. در این شهر وارد مدرسه صدر شد و درس خارج را شروع کرد.
وی از محضر آیات عظام شیخ محمدکاظم شیرازی، سیدابوالقاسم خوئی، سید محمود شاهرودی، سید محسن طباطبائی حکیم، سیدعبدالهادی شیرازی، سیدهادی میلانی و سیدجمال گلپایگانی بهره‌های فراوان برد.
او دروس فلسفی و عرفانی را نزد شیخ صدرای قفقازی و شیخ مرتضی طالقانی فراگرفت و همزمان به مطالعه کتب علوم انسانی پرداخت و با اندیشه‌ها و معارف شرق و غرب آشنا شد. پس از طی مراحل فوق به تدریس درس خارج و فقه و اصول به ویژه کتاب‌های مکاسب و کفایه پرداخت و قسمت‌هایی از تقریرات درسی آیت ‌الله خوئی و آیت‌ الله سید عبدالهادی شیرازی را به رشته تحریر در‌آورد.
بعد از 10 سال اقامت در نجف در سال 1337 عازم ایران شد و به خدمت آیت‌ الله بروجردی رسید. آیت ‌الله بروجردی از وی خواست در قم بماند و به تدریس ادامه دهد اما آب شور قم به مزاج علامه سازگار نبود و وی ناچار شد قم را به سوی مشهد ترک کند.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.