مدیریت و ارزیابی عملکرد

دانلود پایان نامه

شکل2-1 ) الگوی موجود ارزیابی عملکرد در ناجا
فصل دوم
مبانی نظری تحقیق
مقدمه:
در عصرکنونی، محیط ناپایدار و پیچیده، رقابت فزاینده، تغییر و تحولات سریع و توسعه روزافزون ارتباطات. از سویی و تحولات شگرف دانش مدیریت از سوی دیگر، وجود نظام ارزیابی را اجتناب‌ناپذیر نموده است (شیخ‌زاده، 1388: 20).
وجود ارزیابی عملکرد در ابعاد مختلف سازمان اعم از ارزیابی استفاده از منابع و امکانات، کارکنان، اهداف و راهبرد‎ها، به عنوان یکی از علائم پویایی، استمرار و سازگاری سازمان قلمداد می‎شود. هر سازمان به منظور آگاهی از عملکرد خود بالاخص در محیط‎های پیچیده پویا، نیاز مبرم به نظام ارزیابی دارد (آلن ،2004: 154). از سوی دیگر فقدان وجود نظام ارزیابی در یک سیستم به معنای عدم برقراری ارتباط با محیط درون و برون سازمانی تلقی می‎گردد که مشکلات زیادی را برای سازمان بوجود خواهد آورد. بنابراین، همه ی سازمان ها به نوعی درگیر مقوله ارزیابی عملکرد سازمانی هستند، اماعدم توافق ها بر سر چارچوب ها، روش ها و فرایندهاست (لوستائوس،آدرین و آندرسون ، 2006 : 210).
در بیشتر سازمان های متوسط و عظیم، ارزیابی برنامه های استرتژیک، صرفاً یک وظیفه ذهنی نیست. در واقع بیشتر موسسات به ندرت به ارزیابی استراتژی رسمی و مشخص می پردازند. حال آنکه، ارزیابی عملکرد برنامه های استراتژیک موجود یک فرایند مستمر است و به سختی می توان آن را از برنامه ریزی، گزارش دهی، کنترل و نظام های پرداخت مستمر مؤسسه تفکیک کرد. از این نقطه نظر، ارزیابی برنامه های استراتژیک، بیشتر یک فرایند سازمانی است تا یک عمل ذهنی (براین، مینتز برگ، جیمز، 1997: 54).
لازمه ی بهبود عملکرد سازمان ها، ارزیابی مستمر و منظم فعالیت های آنها است. ارزیابی عملکرد این امکان را فراهم می سازد تا سازمان ها بتوانند به صورت شفاف، نقاط قوت و زمینه های بهبود خود را شناسایی نمایند، سپس برنامه هایی برای بهبود در عملکرد خود تدوین نمایند و از این طریق برای پیشرفت و ترقی سازمان گام بردارند (رحمانی، 1384: 12).
در بسیاری از سازمان ها رویکرد نظام مندی برای طراحی و پیاده سازی سیستم های ارزیابی عملکرد وجود ندارد. در نتیجه موفقیت یا شکست بسیاری از برنامه های مدیریت، بدرستی قابل ارزیابی نیست. فقدان یا نادرستی کارکرد یک سیستم ارزیابی در یک سیستم به مفهوم عدم امکان ارتباط مناسب با محیط و درون سازمان بوده ودر دنیای امروز که تغییرات وسیعی در محیط رخ می دهد به معنای مرگ سازمان است. بنابراین ارزیابی عملکرد پایه و اساس تمامی نظام های مدیریت شناخته شده است (دراکر، 1995: 178).
طبیعی است که مشارکت همه ذینفعان سازمان در فرآیند ارزیابی عملکرد ضروری می باشد. باید توجه نمود که ارزیابی عملکرد صرفاً جمع آوری داده نیست بلکه اندازه گیری و تحلیل نظام مند همه جنبه های یک سازمان می باشد و ‏در این صورت است که نتایج ارزیابی در شناخت بهتر، کنترل مؤثرتر و بهبود سازمان مؤثر می باشد (لوتانز، 2004: 310).
‏بطور کلاسیک شاخص های ارزیابی عملکرد می تواند در یک سازمان شامل شاخص های اثر بخشی، کارایی، کیفیت، بهره وری و… باشد. شاخص های ایده آل، تعادل بین نیاز، انتظارات و ترجیهات ذینفعان سازمان را معلوم می کند و پایه و اساس اصول مورد توافق برای تصمیم گیری را معین می کند این شاخص ها باید با قابلیت بکار گیری گسترده، سازگاری با ابزارهای اندازه گیری، امکان فهم ساده و در عین حال دقیق را داشته و منعکس کننده جنبه های گوناگون یک سازمان باشد (آدرین ، 2002: 140).
در یک سیستم ارزیابی عملکرد شاخص ها ارتباط معین و روشنی با یکدیگر دارند و رفتار سازمان را بخوبی توصیف و تبیین می نمایند و اولویت بعضی از آنها نسبت به بعضی دیگر بر مبنای انتظارات سازمان تعیین می شود، به کمک چنین سیستمی می توان میزان برآورده شدن انتظارات را اندازه گیری نمود و امکان تجزیه و تحلیل فرایندها و ساختارها فراهم می آید. با تجزیه و تحلیل علل و معلولی به ریشه و به عبارت بهتر ریشه های مشکلات پی برده می شود و این اطمینان حاصل می شود که تصمیم گیری براساس حقایق نه احساسات انجام می گیرد. نقاط و جنبه های ضعیف سیستم معلوم می شود وسیاستهای بهبود براساس آن تدوین می گردد(روسی،2004:120).
اما در مورد سازمان ناجا، تدوین نظام ارزیابی عملکرد مبتنی بر چه ضرورت ها و واجد چه ویژگی هایی است؟ تردیدی نیست که در میان سازمان هایی که در حوزه های مختلف فعالیت می نمایند و از تحولات پی در پی و بی وقفه متأثر می شوند، نیروی انتظامی موقعیت ممتازی دارد. انطباق با محیط، انعطاف در مقابل تغییرات محیط، ایجاد تغییر در محیط و بالاخره ارزیابی خود در مقابل این تغییرات، ویژگی های ممتاز در این سازمان محسوب می شود. بنابراین نه تنها به یک نظام ارزیابی عملکرد که فارغ از شناخت های شخصی و تک بعدی سازمان را رصد نماید نیاز می باشد، بلکه باید این نظام توانایی ارزیابی محیط را داشته و علاوه برآن باید خود نظام قابلیت انعطاف در قبال تغییرات جامعه را نیز داشته باشد.
از دیگر ویژگی های سازمان های نظامی و انتظامی آن است که ارزیابی دیگر بخش ها را بخوبی بر نمی تابند و پاسخگویی به جامعه در قبال عملکرد خودراتا حدودی مقبول نمی دانند به همین جهت نظامی که ارزیابی عملکرد ناجا را درعین مقبولیت درونی، به انجام رساند اهمیت خاصی دارد.
واقعیت این است که ماموریت ناجا ماهیت منحصر به فرد، خلاق است و نمی توان حوزه های مختلف آن را با معیارهای سنتی ارزیابی کرد، بلکه نیازمند بکارگیری نظام های نوین ارزیابی هستند.
بخش اول: ادبیات تحقیق:
نظام مدیریت و ارزیابی عملکرد به عنوان یکی از فرایندهای مدیریتی نقش برجسته ای در کمک به تحقق اهداف و مأموریت های سازمان دارد. این امر در حوزه مدیریت دولتی، که بخش عظیمی از مردم از رفتار و الگوهای آن متأثر می شوند، اهمیت مضاعف می یابد. در همین راستا کیفیت نظام مدیریت و ارزیابی عملکرد همواره از دغدغههای مدیران عالی سازمانها می باشد. لذا آشنایی با تعاریف و مفاهیم مربوط و فرآیند پیاده سازی آن یکی از ضروریات است. بنابراین دراین فصل ابتدا تاریخچه ارزیابی عملکرد در جهان و ایران را مورد بررسی قرار می دهیم و سپس به تعاریف و مفاهم مربوط به این نظام پرداخته و ضمن تشریح رویکردهای سنتی و نوین ارزیابی عملکرد، فرآیندآن را نیز مورد بحث و بررسی قرار می دهیم.
1-2- تعاریف ارزیابی عملکرد:

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.