مزایای لیزینگ

لیزینگ برای مستأجر و موجر مزایایی دارد که به اختصار به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

2-3-5-1 مزایای لیزینگ برای مستأجر

ویژگی‌های تأمین مالی کالا از طریق لیزینگ، برای مستأجران به طور خلاصه عبارت هستند از:

الف) تضمین، منحصر به دارایی مورد لیزینگ است؛

ب) انعطاف‌پذیری؛

ج) تأمین مالی خارج از ترازنامه؛

د) اقساط ثابت یا اجاره‌هایی که متناسب با مقتضیات جریان نقدینگی تنظیم می‌شوند؛

ه) تأمین مالی میان‌مدت سرمایه‌گذاری‌ها؛

و) تأمین مالی کامل؛

ز) هزینه مالی کمتر نسبت به دیگر منابع تأمین مالی مانند وام بانکی؛

ح) مالکیت در پایان دوره لیزینگ؛

 

2-3-5-2 مزایا و مخاطرات لیزینگ برای موجر

برخی از مهم‌ترین مزایای لیزینگ برای موجران به شرح زیر می‌باشد:

الف) شرکت‌های لیزینگ در وهله اول خود، از سود حاصل از فعالیت‌های لیزینگ بهره‌مند می‌شوند.

ب) از طرف دیگر، بانک از طریق شرکت لیزینگ تابعه خود- که ارائه‌کننده طیف کاملی از خدمات مالی/وامی به مشتریان است و به این طریق ارتباط بانک با مشتریان تجاری‌اش را تقویت می‌کند- می‌تواند از لحاظ اقتصادی سود ببرد. مزایای مالیاتی برای موجر می‌تواند لیزینگ را سودآورتر از وام‌دهی کند.

ج) لیزینگ می‌تواند نقش یک عامل کمک فروش را برای تولیدکننده بازی کند و همچنین می‌تواند در دستیابی به سود و فروش بالاتر  و کنترل بیشتر بر بازار دست دوم آن کالا ایفای نقش کند. تولیدکننده می‌تواند یک شرکت  تابعه با منابع مالی کافی تأسیس کند تا مانند شرکت مالی ” پیتنی باوز” از طریق لیزینگ به مشتریان، خدمات تأمین مالی ارائه نماید. اما آنچه که بیشتر رایج است این است که تولیدکننده، کارهای لیزینگ و فروش خود را از طریق یک شرکت مالی خارجی انجام دهد.

د) موجر باید خطرات متعددی را در فراهم کردن خدمات تأمین مالی از طریق لیزینگ بپذیرد. یکی از ریسک‌های اعتباری این است که ممکن است مستأجر اجاره‌ها را پرداخت نکند یا دیر پرداخت کند. در اینجا یک برآورد اعتباری در مورد مستأجران طرف معامله انجام می‌شود و شرکت لیزینگ می‌تواند از موجری امتناع کند و یا یک حد ­و ­مرز کلی برای میزان اعتبار مستأجر تعیین نماید.

ه) در مواقع قصور از جانب مستأجر، موجر می‌تواند از طریق ادعا و مطالبه دارایی یا دارایی‌های مورد وثیقه مستأجر، به دنبال بازپرداخت باشد. البته یک ریسک هم وجود دارد مبنی بر اینکه ممکن است ارزش دارایی وثیقه‌ای در فروش اجباری کمتر از سرمایه بازپرداختی معوقه و مستهلک نشده باشد.

و) اما خطرات ناشی از افت غیرمنتظره ارزش دارایی، مثلاً به دلیل کهنگی، در لیزینگ­های بهره‌برداری بیش از همه است. در این نوع لیزینگ­ها، موجر به میزان زیادی به درآمد حاصل از واگذاری دارایی وابسته است تا به سود مورد نظر حاصل از سرمایه‌گذاری دست یابد.

ز) در قراردادهای لیزینگ، بندهایی مربوط به تغییرات وجود ندارد، موجر بر مبنای فرض‌هایی در مورد اینکه نرخ‌های مالیات شرکت و بهره چقدر خواهد بود اجاره‌ها را تعیین می‌کند. اگر نرخ‌های مالیات و بهره در جهت نامطلوبی حرکت کند، ممکن است شرکت لیزینگ، حاشیه سود خود را متأثر و تحت فشار منفی هزینه‌های فزاینده از یک طرف و اجاره‌های ثابت از طرف دیگر ببیند.

ح) در بعضی مواقع، موجر به عنوان مالک دارایی، ممکن است در قبال ادعاهایی از جانب اشخاص ثالث، پیرامون خسارت‌های ناشی از استفاده از دارایی، متعهد و مسئول باشد. معمولاً در این‌گونه موارد، مستأجر به موجر در مقابل چنین ادعاهایی تضمین می‌دهد و جبران خسارت می‌کند و موجر همچنین می‌تواند از درآمدهای حاصل از مطالبات بیمه‌ای که دارایی را در مقابل تعهدات در قبال شخص ثالث پوشش می‌دهد بهره‌مند شود(میری،17:1389-10).

Written by