مفهوم استعداد

دانلود پایان نامه

22. مقایسه کنید با کلنر، عقیده، اثر مذکور.
23. دستورالعمل‌های ابن‌میمون، قواعد توبه 8: 3، و شواتز چیلر «رادیکالیسم اخلاقی،» ص 143 به بعد اثر .
24. M.Sanh. 10: 1 (طبق آخرین شواهد، در واقع به نظر می‌رسد که عبارتی درباره الزام اعتقاد به معاد که در کتب مقدس «تعلیم» داده می‌شود جزئی از متن خود ابن‌میمون در تفسیر میشنا نیست؛ نیز در نظر بگیرید: همان، ویراسته Joseph Kafich [اورشلیم: Mossad HaRav Kook، 1963]، جلد 4، [“Nezikin”]، ص 165). به زبان خودی: «اگر به آن اعتقاد نداشته باشید نمی‌توانید به آن دسترسی پیدا کنید. احتمالاً این عقیده تلمودی هم با صدوق‌گرایی و هم با عقلانیت یونانی در تناقض باشد. دقیقاً به واژه‌پردازی ابن‌میمون توجه کنید‌: «ما به عنوان یک حقیقت به این ایمان داریم که …» چراکه از این صورت‌بندی متفاوت است که «این یک حقیقت است که … .» همچنین این موضوع به‌طور مستقیم به منطق ابن‌میمون درباره آنچه «حقایق ضروری» می‌نامد منجر می‌شود؛ آنها خود جزئی از تاریخ پیچیده فریبکاری و «افسانه‌پردازی» هستند. (مقایسه کنید با اس. شواتزچیلر، «مقدمه» ص X، در کوهن، اخلاق؛ موشه سیلبرگ، شریعت تلمودی و ایالت مدرن [نیویورک: Burnin Bush، 1975]، فصل 3، «گریز از شریعت»؛ اثر معلم درگذشته من، ساموئل اتلس، راه‌هایی به شریعت عبری، [عبری] [نیویورک: آکادمی تحقیقات یهودی آمریکا، 1978]، «گریز و افسانه،» صص 265 به بعد، به‌ویژه صص267 به بعد برای «فلسفه افسانه»، و «هرچه حاخام‌ها تصدیق می‌کنند مقدس است» [عبری]، Sinai 75 [Sivan – Tammuz 1974]: 135 به بعد، 141؛ Y. S. Zuri، «مفهوم‌سازی حقوقی در شریعت یهود» [عبری]، بی ام لو من [1940]، صص 174ـ195؛ ام ای آمیل، «مفهوم استعداد بالقوه در هلاخا » [عبری]، سینای 7، [1943]: 20ـ33؛ ای کارسین، «شریعت Ex Post Facto» [عبری]، سینایی 14، [1951]: 129-142 و «شخصیت حقوقی،» سینایی 2، [1932]، صص 445ـ453؛ سلمون گلدمن، «افسانه حقوق در شریعت یهود،» در ارائه به ویلیام بارون استیونسون، ویراسته C. J. Mullo Weir، (Studia Semitica et Orientalia 2 [گلاسکو، 1945]).
25. آرتور هایمن («اصول سیزده‌گانه ابن‌میمون،» در مطالعات یهودی قرون وسطایی و رنسانس، ویراسته ای. آلتمن [کمبریج: انتشارات دانشگاه هاروارد، 1967]، صص 134 به بعد به بعد) وی در این اثر به این بحث می پردازد که ابن‌میمون به موضوعات اصول 12 و 13 رسیدگی نکرده است، چون آنها را فلسفی یعنی معقول نمی‌داند. کلنر (عقیده، فصل 1، شماره‌های 239ـ241) به طرز متقاعدکننده‌ای به این بحث می‌پردازد که هایمن در این مورد دچار اشتباه شده است چون اصل سیزده تنها اصلی است که هر سه واژگان ابن‌میمون درباره آنها به کار رفته است – «معرفت،» «ایمان،» و «تأیید صادقانه.»
26ـ به‌ویژه مقایسه کنید با Rabad ad «شریعت توبه» 8: 10 به بعد؛ دی سیلور، انتقاد ابن‌میمونی و مجادله ابن‌میمولی 1180ـ1240 (Leiden: E.J. Brill, 1965)، صص 109-135؛ ژاکوپز، اصول، صص 407 به بعد؛ همچنین Z. S. Shapiro در اثر مذکور، ص 13: « زمین و آسمان به مدت طولانی به خاطر بحث‌هایی که علیه اصول سیزده‌گانه انجام می‌گیرد، لرزیده‌اند.»
27. مقایسه کنید با «رادیکالیسم اخلاقی،» صص 154 به بعد. سعدیا گائون و ایبن ازرا (ad Dan. 12: 2) تأملات مشابهی داشته‌اند. در هر کدام از این حالت‌ها هدف تمایز بین وجود جسمی معمولی در قلمرو مسیحایی از یک سو و ماهیت «جسم معنوی» در جهان آینده از سوی دیگر است (مقایسه کنید با ادامه). جرنو سایدز طبق معمول عقل‌گرایی ابن‌میمون را الگو قرار می‌دهد. او در اثر بزرگش با عنوان جنگ‌های خداوند اصلا به مسیحا اشاره نمی‌کند. او نیز اراده را دست مایه اصلی یهود می‌داند. (ام کلنز، «دیدگاه جرنو سایدز درباب معجزه مسیحا و رستاخیز،» Da’at 5 [زمستان 1980]: 33، شماره 114) و بنابراین اخلاقیات یهودی باعث ظهور مسیحا خواهند شد. ممکن است کسی با تعجب متوجه شود که Euridice در Euridiee و Gulck orfeo دو بار زنده شده است.
28. درباب آموزه حاخامی مقایسه کنید با آرتور مارمورستین، «ایده رستگاری در تعالیم Amoroutes یا Tannaites» در مطالعات در الاهیات یهودی: در خاطره A. Marmorstein ویراسته J. York (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 1950)، صص 17-76؛ همچنین ببینید صص 145-161 («آموزه زستاخیز موردگان در الاهیات حاخامی») و صص 162ـ178 («مشارکت در زندگی جاوید د الاهیات و ادبیات حاخامی»)؛ اس لیبرمن، «برخی جنبه‌های زندگی پس از مرگ در ادبیات حاخامی،» در متون و مطالعات [نیویورک، 1974]، صص 235-272، و اچ جی مت، «دورنمایی از آخرت‌شناسی یهودی،» جودائیسم 17 (تابستان 1968): 186-196. (مقاله «آخرت‌شناسی» در جلد ششم دایره‌المعارف جودائیکا شامل خلاصه مفیدی از این موضوع در ادبیات کتاب‌مقدسی است – و تقریباً چیز دیگری ندارد!)
29. مقایسه کنید با آلتمن، اثر مذکور، Col 656.
30. مقایسه کنید با شواتزچیلر، «آموزه مسیحایی،» صص 254 به بعد.
31. شواتزچیلر، «وسوسه حضور – نقد اندیشه معاصر یهود.»
32. مقایسه کنید با شواتز چیلر، «رادیکالیسم اخلاقی،» شماره 122، و ابن‌میمون، قواعد توبه 8: 7 و 9: 1.
33. دستورالعمل، شریعت شاهان 12: 5؛ مقایسه کنید با تورسکی، اثر مذکور، صص 414 به بعد. تداوم اندیشه ابن‌میمون در زندگی او اثبات شده است. (مقایسه کنید با تورسکی، اثر مذکور، ص 387.)
34. همان، 10: 5.
35. مقایسه کنید با اسکار کلمن، «جاودانگی روح و رستاخیز مردگان،» در جاودانگی و رستاخیز: مرگ در جهان غرب: دو جریان فکری متعارض، ویراسته K. Stendahl (نیویورک، ماکمیلان، 1965) صص 9ـ53. به نظر من دوگانه کلمن معتبر است. با این حال، فکر می‌کنم که ادعای او درباره آموزه رستاخیز در کتب عهد جدید و مسیحیت اولیه ناکارآمد است (مقایسه کنید با جی تابور، «رستاخیز و جاودانگی،» در تعالیم مسیحی: مطالعاتی به افتخار لیمون جی لوئیس [آبلین: انتشارات دانشگاه آبلین، 1981]).
36. راهنما، I.
37. شروع این موضوع اینجا است: جوزف کلاسنر، ایده موعودباوری اسرائیل [لندن، Allen & Unwin، 1956]، به‌ویژه بخش 3، و در راس فورستین، «شریعت در آخرت‌شناسی تلمودی» (کالج متحد عبری، موسسه یهودی دین، 1965).
38. قواعد توبه8: 4 درباره «روح،» 8: 5 درباره «مرگ،» و 8: 8 درباره «ظهور.»
39. تحقیقات الاهیاتی (بالتیمور، هلیکون، 1966)، 4: 323-346.
40. مقایسه کنید با دستورالعمل، قواعد توبه 8: 1 به بعد و 8: 8.
41. M.shhn 10:1.
42. T.sanh13:2. مقایسه کنید با اس. اشوارتس شیلت، «آیا پیشینیان باید به وحی معتقد باشند؟» و «مناجات‌نامه آخرت‌شناسی،» ژورنال CCAR 23، شماره 4 (پاییز 1976): 22ـ26؛ ژاکوب کاتز، «سختی‌های سه متن دفاعیه» (عبری)، قوم اسرائیل 23ـ24، شماره 3-4 (1958-1959): 174ـ181.
43. معادل‌های عبریِ «آینده» (همانندBechol Yom Sheyave ، Olam Haba، و غیره) اگر بناست در بحث آخرت‌شناسی به کار روند بایستی توضیح داده شوند.
44. ادبیات Aggadic پر است از چیزهایی که خدا در جاودانگی خود انجام می‌دهد و همچنین افعالی که مردم در زندگی جاوید خود انجام می‌دهند. از همه مهم‌تر دومی به «تلاش شدید …» می‌انجامد، یعنی آنها از نظر عقلی و اخلاقی رشد می‌کنند. تفسیر ابن‌میمون از فتوای حاخامی (B. Ber. 17a) این است که «هیچ خوردن و آشامیدن یا رابطه جنسی در جهان آینده وجود نخواهد داشت پرهیزکاران می‌نشینند و بر سرشان تاج می‌گذارند.» – یعنی هنوز چیزهایی بالاتر از آنها وجود دارد، یعنی «ایده» خدا و جاودانگی و بنابراین «آنها از شکوه بودن در حضور خداوند می‌نوشند» یعنی آنها از لذت‌های معنوی عظیم‌تری بهره می‌برند یعنی مطالعه تورات. (تورسکی، اثر مذکور، صص 47 به بعد و قواعد توبه 8: 2، «تاج» به معنای «دانش.») همچنین مقایسه کنید با مانوئل لویناس، «Temps messianiques et temps historiques dans le chapitre xi du Traite ‘Sanhedrin,» در Language Conscience Juive ویراسته E. A. Levy-Valensi و J. Halperin (پاریس 1963). (برای خلاصه‌ای از دیدگاه لویناس درباره موعودباوری و تاریخ ملاحضه کنید اس. اشوارتس شیلت، «S. Strasser, ‘Jenseits von Sein und Zeit» اثر مذکور، پاراگراف آخر.) مقایسه کنید با دین کانت در محدوده عقل تنها در آثار کانت، ویراسته اچ. کوهن و دیگران، (برلین: B. Cassirer، 1923)، جلد 6، ویراسته E. Casirer، ص283: «این اعتقاد به تاریخ پس از مرگ که خود اعتقادی تاریخی است … ایده زیبایی درباره دوران آینده جهان است، … که به وسیله توجه آن ما به پیشرفت‌های مداوم چشم دوخته‌ایم.»
45. 15:44 Cor (مقایسه کنید با جی. فی. ای. رابینسون، بدن: مطالعه الاهیات پائولین [لندن، 1952]، ص 28، درباره Sarx [«گوشت»] در مقابل Soma [«بدن» = شخصی). همچنین کلاسنر، اثر مذکور، ص 270 درباب حکمت سلیمان؛ همان، ص 300 درباره کتاب نوح: «بدن معنوی» به افراد بخشیده می شوند همانند «جامه‌هایی که بر بیابان» بپوشانند؛ آلبو، ایکاریم، II/1 درباب Saadiah؛ راهنمای ابن‌میمون 2.30، و انتهای Rabad جدلی علیه دستورالعمل ابن‌میمون، قواعد توبه 8: 2؛ بی. یافران، «حاخام آرزیل …» در اثر ویارسته تورسکی، حاخام موسی/ناهمایندز: کاوش‌هایی در مهارت‌های دینی و ادبی (کمبریج: انتشارات دانشگاه هاروارد، 1983) ص 86؛ Manasseh B.Isreael ,Nidhmat بخش 1؛ جی. شلم، Shabbetaizvi (تل آویو: Am Oved، 1956ـ1957)، ص 57، درباب «بدن معنوی» (ترجمه انگلیسی ص 73).
46. مقایسه کنید با ناچمایندز، دروازه پاداش در Zohar، درباب «ابدان معنوی.» همچنین ای وی اورباچ، فرزانگان، ص 591، درباب شخصیت «مخلوط‌شده» (نه متافیزیکی) Olam Haba و درباب فرق بین نجات فردی و رهایی تاریخی یا پساتاریخی.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.