موقعیت

دانلود پایان نامه

«من به پروردگار خویش یقین دارم و در دین و آیین خود گرفتار شک و تردید نیستم!»
و یا فرموده است:
«ما سککت فی الحق مذ اریته»؛
«من از زمانی که حق را یافته ام، در آن تردید نکرده ام.»
3ـ امام × معیار هدایت و راه نجات است.
امامی که با حق است و حق هم با اوست: «علی مع الحق والحق مع علی.» کسی که قرآن ناطق است.
پس چراغ هدایت و راه نجات نیز هست.
می‌فرماید:
«انما مثلی بینکم کمثل السراج فی الظلمه، یستضی ء بها من ولجها»؛
«من در میان شما همچون چراغی در تاریکی هستم؛ هر کس به سوی آن چراغ روی آورد و در کنارش بنشیند از نورش بهره ‌مند می‌گردد.»
امام × چراغ هدایتی است که هیچ گاه کسی را گمراه نمی‌کند.
«لا ضللت و لا ضل بی»؛
«هرگز گمراه نبوده‌ام و هرگز کسی به وسیله من گمراه نشد.»
4ـ امام × مطیع خدا و رسول اکرم ’ بود.
یکی از ویژگی‌های امامان ‘ اطاعت از پروردگار متعال است و امام علی × نیز در این ویژگی سرآمد می‌باشد. حضرت می‌فرمایند:
«انی لم ارد علی الله و لا علی رسوله ساعه قط و لقد وآسیته بنفسی…»؛
«من حتی یک لحظه به معارضه با (احکام و دستورات) خدا و پیامبر برنخاسته‌ام …»
آری، ایشان خود را در مقابل پیامبر اکرم مطیع محض می‌دانست. چنان‌که به مناسبتی کسی به ایشان عرض کرد:
«یا امیرالمؤمنین فنبی انت؟ قال: ویلک، انما انا عبد من عبید محمد ’»؛
«ای امیرمؤمنان پس تو پیامبر هستی؟ فرمود: وای بر تو! من بنده‌ای از بندگان پیامبر اکرم(محمدص) هستم!»
5ـ موقعیت علمی امام ×
الف) از محضر پیامبر کمال استفاده را برد.
حضرت که از طفولیت تا واپسین لحظات عمر پیامبر ملازم ایشان بود، بیش‌ترین بهره علمی را از مکتب عالی نبوت برد. امام × می‌فرمایند:
«لیس کل اصحاب رسول الله ’ من کان یساله و یستفهمه حتی ان کانوا لیحبون ان یجی ء الاعرابی الطاری فیساله × حتی یسمعوا و کان لا عربی من ذلک شیی ء و الا سالته عنه و حفظته»؛
«این طور نبوده که همه اصحاب پیامبر ’ از او پرسش کنند و استفهام نمایند؛ عده ای دوست داشتند اعرابی یا سائلی بیاید و از آن حضرت چیزی بپرسد و آن‌ها پاسخ آن را بشنوند و بهره بگیرند. اما من هر چه از خاطرم می‌گذشت از او می‌پرسیدم و حفظ می‌نمودم.»
ابن ابی الحدید در شرح این فراز از بیانات امام می‌نویسد:
«واعلم ان امیرالمؤمنین × کان مخصوصا من دون الصحابه رضوان الله علیهم بخلوات کان یخلو بها مع رسول الله ’ لایطلع احد من الناس علی ما یدور بینهما و کان کثیر السؤال للنبی ’ عن معانی القرآن و عن معانی کلامه ’ و اذا لم یسال ابتداءه النبی ’ بالتعلیم والتثقیف و لم تکن احد من اصحاب النبی ’ کذلک. بل کانوا اقساما: فمنهم من یهابه ان یساله و هم الذین یحبون ان یجی ء الاعرابی او الطاری فیساله و هم یسمعون. و منهم من کان بلیدا بعید الفهم قلیل الهمه فی النظر والبعث، و منهم من کان مشغولا عن طلب العلم و فهم المعانی اما بعباده او دنیا، و منهم المقلد یری ان فرضه السکوت و ترک السؤال. و منهم المبغض الشانی ء الذی لیس للدین عنده من الموقع ما یضیع وقته و زمانه بالسوال عن دقائقه و غوامضه، وانضاف الی الامر الخاص بعلی × ذکاؤه و فطنته و طهاره طینته و اشراق نفسه وضوءها. و اذا کان المحل قابلا متهیئا. کان الفاعل المؤیر موجودا، والموانع مرتفعه و حصل الاثر علی اتم مایمکن، فلذلک کان علی × کما قال الحسن البصری. ربانی هذه الامه و ذا فضلها، و لذا تسمیه الفلاسفه امام الائمه و حکیم العرب»؛

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.