نشانه های جغرافیایی

دانلود پایان نامه

گفتار دوم : تاریخچه مالکیت فکری در ایران
اولین قانون وضع شده در ایران در حوزه مالکیت فکری با تصویب قانون ثبت علائم و اختراعات بود که در 9 فروردین ماه 1304 شروع گردید و این حرکتی است به سوی قانون مند نمودن مالکیت فکری در ایران . اما این قانون با توجه سرائط و احتیاجات زمانی نیاز به اصلاحاتی داشت که این اصلاحات در 29 تیرماه 1310 از تصویب مجلس شورای ملّی گذشت و این قانون نهائی شد و تاکنون در حوزه مالکیت صنعتی جاری می باشد . اولین قانونی که در حوزه مالکیت ادبی و هنری به تصویب رسید ، پنج ماده 245 الی 249 قانون جزا ، مصوب 1310 می باشد . این مواد برگرفته از مواد 425 الی 429 قانون جزای فرانسه می باشد . اما به جز قوانین فوق چندین معاهده بین ایران و کشورهای اروپایی منعقد شده است که در این معاهدات به تعهدات کشورها واتباع آنها در حوزه مالکیت فکری اشاره شده است . در تاریخ 3/2/1328 هیئت وزیران آئین نامه نصب و ثبت اجباری علائم صنعتی برای اجناس داروئی و خوراکی و بهداشتی را به پیشنهاد وزارت دادگستری و موافقت وزارت خانه های بهداری و اقتصاد به تصویب و ابلاغ نمود . در خرداد ماه 1338 قانون مربوط به مقررات پزشکی و دارویی و مواد خوراکی و آشامیدنی از مجلس گذشت و اصلاحات بعدی آن در سال 1367 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید . ماده 13 این قانون در مورد ثبت اسامی و علائم تجاری و صنعتی در یک ماده و چهار تبصره به بیان فوق می پردازد . در سال 1334 طرحی در 9 ماده و دو تبصره به مجلس شورای ملّی تقدیم شد اما این طرح در کمیسیون مربوطه مسکوت ماند . در سال 1336 دولت لایحه ای موسوم به تألیف و ترجمه مشتمل بر 16 ماده و سه تبصره به مجلس سنا تسلیم نود که این بار نیز بی نتیجه ماند . در 10/12/1337 مجلس طی ماده واحده ای اجازه الحاق دولت را به اتحادیه عمومی بین المللی موسوم به پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و تجاری و کشاورزی را تصویب نمود . در پی همین تلاش ها در سال 1346 ، وزارت فرهنگ و هنر لایحه ای در حمایت از « حقوق مولّفان و مصنّفان و هنرمندان » را تهیه و در آبان ماه 1347 تقدیم مجلس نمود . این لایحه مشتمل بر 33 ماده و سه تبصره بود که به پیشنهاد مرحوم احمد شاملو با این نام پیشنهاد شد . این قانون نیز برگرفته از قانون 83 ماده ای سال 1957 فرانسه و قانون نمونه یونسکو و سازمان جهانی مالکیت فکری می باشد . این قانون در سال 1348 به تصویب مجلس رسید و آئین نامه اجرائی آن در دی ماه 1350 از تصویب دولت گذشت . پس از انقلاب اسلامی ایران نیز مجلس شورای اسلامی و دولت ، قوانین ولوایح متعددی را به تصویب گذرانده اند که ذیلاٌ به نام و تاریخ تصویب آنها اشاره خواهد شد :
1 – قانون حمایت از پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای در 4/10/1379
2 – قانون ثبت ارقام گیاهی و کنترل بذر و نهال 29/4/1382
3 – قانون تجارت الکترونیک 17/101382
4 – قانون حمایت از نشانه های جغرافیایی 7/11/1383
5 – قانون ثبت اختراعات ، طرحهای صنعتی و علائم تجاری 7/8/1386 و آئین نامه اجرائی در تاریخ 1/11/1387 نهائی شد .
6 – قانون الحاق دولت ایران به کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت فکری ( وایپو ) در 4/7/1380
مبحث دوم : تاریخچه موافقت نامه تریپس
در اواخر قرن هیجدهم و اوائل قرن نوزده ، صاحبان آفرینش های فکری و هنری بیش از پیش نگران سرقت آثار و نوآوری های فکری و ادبی خود بودند و تلاهایی را در جوامع بین المللی آغاز نموده تا قوانین و مقرّراتی را بوجود بیاورند تا از سوء استفاده و سرقت آثار خویش به طور جدّ جلوگیری نمایند . عدم استقبال از نمایشگاه اختراعات وین در سال 1874 توسط مخترعان و اعتراض آنها مبنی بر عدم وجود حمایت های بین المللی ، دولت اتریش را بر آن داشت تا از دولت ها درخواست نماید به توافقات مهم بین المللی در حمایت از اختراع و مخترع بوجود بیاورند و این پیشنهاد منجر به تشکیل دو جلسه در سال های 1880 و 1883 شد که در سال 1383 منجر به معاهدهایی گردید که امروز به کنوانسیون پاریس در حمایت از اختراعات ، طرح های صنعتی ، علائم تجاری ، طراحی مدل کالاها و … مشهور می باشد . برای انجام وظایف این کنوانسیون که در ابعاد مدیریتی مانند برگزاری و سازماندهی نشست ها و همایش های اعضا می باشد دفتری تاسیس شد . سه سا

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.