فروید و برخی از پیروان وی با طرح مفهوم پالایش پرخاشگری مدعی شده اند که در بسیاری از موارد نیروی پرخاشگرانه در انسان به طریق پالایش می شوند. پالایش به مفهوم کاهش انگیزه پرخاشجویی است و از طریق ارتکاب  کنش پرخاشجویانه یا مشاهده آن حاصل می شود. پیروان این دیدگاه بر این باورند که انسان مجالی برای ابزار پرخاشگری نیابد، نیروی پرخاشجویانه انباشته شده و سرانجام به شکل خشونت مفرط یا بیماری روانی ظاهر می گردد. حداقل سه شیوه برای پالایش نیروی پرخاشگرانه ل طرف پیروان این تئوری پیشنهاد شده است:

صرف انرژی پرخاشگرایانه در فعالیت های بدنی مانند بازیهای ورزشی، دویدن، جست وخیز، مشت زنی و نظایر آن.

پرداختن به پرخاشگری خیالی و غیرمخرب.

اعمال پرخاشگری، مستقیم حمله به فرد یا موضوع ناکام کننده، آزار و اذیت، ناسزا گفتن، صدمه زدن، تخریب و دیگر رفتارهای معطوف به ویرانگری ( محسنی تبریزی، 1383).

Written by