نوجوانی

دانلود پایان نامه

الف) دوران طفولیت امام ×
هنگامی که امام × نوزاد بود، پیامبر گهواره او را در کنار رختخواب خود قرار می‌داد؛ حتی گاهی بدن او را می‌شست و در مواقعی شیر در کام او می‌ریخت و او را به سینه می‌فشرد.
امام × خود در این باره چنین می‌فرماید:
«و قد علمتم موضعی من رسول الله ’ بالقرابه القریبه، والمنزله الخصیصه وضعنی فی حجره و انا ولد یضمنی الی صدره، و یکنفنی فی فراشه و یمسنی جسده و یشمنی عرفه و کان یمضغ الشی ء ثم یلقمنیه»؛
«شما می‌دانید مرا نزد رسول خدا چه رتبت است، و خویشاوندی‌ام با او چه در نسبت است. آنگاه که کودک بودم مرا در کنار خود نهاد و بر سینه خویشم جا داد، و مرا در بستر خود می‌خوابانید چنان که تنم را به تن خویش می‌سود و بوی خوش خود را به من می‌بویانید. و گاه بود که چیزی را می‌جوید، سپس آن را به من می‌خوراند.»
ب) دوران نوجوانی امام ×
در سال خشکسالی مکه، ابوطالب که بزرگ قریش بود به جهت زیادی عایله خود ـ و شاید رسیدگی به امور دیگران ـ با مشکل اقتصادی شدیدی مواجه شد. پیامبر اکرم ’ از این فرصت استفاده کرد و برای مساعدت به ابوطالب و به همراه عمویش عباس، کفالت دو تن از پسران او را متقبل شدند. در نتیجه جعفر به کفالت عباس و امام × که کوچک‌ترین پسر خانواده بود، به کفالت پیامبر اکرم درآمدند و بدین وسیله، حضرت که هنوز سنین کودکی خود را می‌گذرانید، به طور کامل تحت تربیت پیامبر اکرم ’ قرار گرفت.
امام × در این باره می‌فرماید:
«لقد کنت اتبعه اتباع الفصیل اثر امه، یرفع لی فی کل یوم من اخلاقه علما و یامرنی بالاقتداء به.»؛
«من همچون فرزندی که همواره همراه مادر است، همواره با پیامبر بودم و به دنبال او حرکت می‌کردم و او هر روز نکته تازه‌ای را از اخلاق نیک برای من آشکار می‌ساخت و مرا فرمان می‌داد که به او اقتدا کنم.»
ج) امام × هنگام بعثت پیامبر اکرم ’:
حضرت در این وقت حدود ده سال داشتند، اما شخصیت ذاتی آن بزرگوار و تاثیرات تربیتی مکتب پیامبر اکرم ’ ایشان را به جایی رسانده بود که خود می‌فرمایند:
«لقد کان ’ یجاور فی کل سنه بحراء فاراه، و لایراه غیری … اری نور الوحی و الرساله و اشم ریح النبوه.»؛
«پیامبر ’ مدتی از سال مجاور کوه حراء می‌شد، پس تنها من او را مشاهده می‌کردم و کسی جز من او را نمی دید. من نور وحی و رسالت را می‌دیدم و نسیم نبوت را استشمام می‌کردم.»
2ـ ایمان امام ×
الف) اول کسی که ایمان آورد امام × است.
بعد از آن که پیامبر به رسالت مبعوث شد، اول کسی که ایمان آورد امام × بود.
چنان‌که فرموده است:
«والله لانا اول من صدقه»؛
«به خدا سوگند! من نخستین کسی هستم که وی را تصدیق کردم.»
یا فرموده است:
«انی ولدت علی الفطره و سبقت الی الایمان.»؛
«من بر فطرت توحید تولد یافته‌ام و در ایمان از همه پیش قدم‌تر بوده‌ام.»
ابن ابی الحدید معتزلی ـ از بزرگان اهل سنت ـ دلایل زیادی بر این‌که اول کسی که به پیامبر ایمان آورد امام علی × است اقامه می‌کند و اشکالاتی را که به این ادعا وارد کرده‌اند جواب می‌دهد.
ب) ایمان امام × توام با یقین بود.
حضرت می‌فرمایند:
«انی لعلی یقین من ربی و غیر شبهه من دینی»؛

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.