وسایل صحنه

دانلود پایان نامه

6-2-13-3- خمیدگی پرده :
پرده های توجیهی ، ‌برای انعکاس دادن نور در سطح تالار را باید به فرم خمیده انتخاب نمود ،‌ زیرا در صورتی که مسطح باشند ، ‌انعکاسات جانبی آن ها به طرف دیوارهای تالار می تابد. ولی پرده های عادی (مات غیر توجیهی) را نمی توان خمیده ساخت. زیرا اشعه منعکس شده بر روی خود پرده می تابد و باعث کنتراست تصویر می گردد از این رو می توان گفت که پرده های توجیهی باید خمیده و پرده های مات باید مسطح باشند. یکی از دلایل انحنای پرده سینما ،‌پخش نور به طور یکنواخت در روی پرده می باشد. زیرا اگر فاصله تا مرکز نور متفاوت باشد روشنایی پرده تغییر می کند. لذا حفظ کردن فاصله یکنواخت پرده از پروژکتور یک امر اجباری است و با انحنای پرده به دست می آید. عموماً پرده های عریض از یک طرف انحنا پیدا می کنند نه از دو جهت. انحنای پرده به گونه ای است که عمود منصف وتر آن ،‌ از لنز پروژکتور عبور می کند. البته گاهی اوقات کج بودن پرده از حالت عمودی لازم است.
6-2-13-4- محل پرده :
زاویه پردازش از زاویه بین افق با یک خط از لنز پروژکتور تا وسط تصویر پردازش شده ، ‌تشکیل می شود. به دلیل افزایش پهنای تصویر و انحنای پرده که اخیراً ارائه شده است ، اهمیت داشتن کمترین زاویه پردازش بیشتر می شود (صفر درجه ایده آل است اما معمولاً غیرممکن است). این زاویه نمی تواند از 10 درجه تجاوز کند به خاطر داشتن یک تعریف مینیمم از جزئیات تصویر باید در پایین ترین حد ممکن نگه داشته شود یک انحنای ناچیز در پهنای پرده و سطح مات پرده استفاده می شود که برای افزایش انعکاس نور پرده و فراهم کردن پراکندگی بهتر درخشندگی پرده می باشد. این انحناء برای پرده های سایز بزرگ لازم است. شعاع انحناء در حدود یک و یک چهارم فاصله پردازش باید باشد.
پرده ها معمولاً روی خطوط مرکزی سالن ها و در حالت نرمال نسبت به سالن قرار داده می شوند ،‌ در صورت استفاده از پرده منحنی ، خطوط مرکزی نسبت به وتر و قوس پرده نرمال هستند. پرده ها را می توان برحسب محل پروژکتور ، نوع سالن و سیستم نمایش از حالت عمودی خارج کرده و شیب دار نمود. در سالن های طراحی شده ، جهت اجرای نمایش های صحنه ای و نمایش فیلم سازگاری هایی ضروریست. در این موارد می توان یک پرده صاف ایمنی نصب کرد یا آن را در جعبه چوبی واقع در جلوی صحنه روی یک غلتک قرار داد. می توان با دست یا به طور الکتریکی آن را بالا برد. در چنین حالت هایی برای حمایت بالای پرده از جرثقیل های قابل جمع شدن استفاده می شود. پرده های انحنادار باید روی صحنه ،‌ پشت دهانه صحنه قابی شکل نصب شوند. احتمالاً بهترین راه حل ، ‌نصب آن ها روی فریم محکمی متصل به فریم دکورهای معلق سالن نمایش است. روش دیگر این است که پیش از بیرون بردن پرده تمام وسایل صحنه آرایی ،‌تکیه گاه ها یا اثاثیه از صحنه خارج شوند.
بهترین سیستم ، ‌این است که به تماشاچیان احساس شرکت و دخالت قوی در فیلم مزبور را بدهیم. برای رسیدن به این هدف باید تصویر در روبروی آن ها کادر شده و فرض شود که بالاتر از کف سالن قرار دارد. پرده معمولاً باید در ارتفاعی بالاتر از کف قرار گیرد. این ارتفاع باید بین 75/1 تا 20/1 متر باشد و لازم است که در جلوی سالن فریمی بسازیم و بعد پرده از آن شروع شود و ارتفاع این پله یا سکو نباید کمتر از یک متر باشد. اگر فاصله را ha انتخاب کنیم برای فیلم های با زیرنویس ، ‌متر ha=1/80 برای فیلم های بدون زیرنویس ،‌ متر ha=1/50 فاصله ردیف جلو از پرده را باید طوری در نظر گرفت که بیننده ها زیاد مجبور نباشند سرشان را بلند کنند. چون برای یک مدت طولانی کاملاً خسته کننده خواهد بود. فاصله بین صف جلویی از پرده را باید طوری در نظر گرفت که از صندلی وسط ردیف جلو آکس پرده را بتوان با یک زاویه کمتر از 25 درجه دید. سطح چشم متوسط تماشا را از کف سالن 120 cm حساب می کنیم .
در یک سینما باید مواظب بود که هنگام عبور اشخاص از جلوی پرده ، ‌مانعی برای شعاع های نورانی منتشره از پروژکتور تولید نگردد . بدین دلیل است که ایجاد سکویی در این حالت لازم به نظر می رسد. در عقب پرده ، ‌باید محلی را برای قرار دادن بلندگو در نظر گرفت که حداقل این فاصله باید یک متر باشد. چون لازم است که حتماً پرده از پشت دیوار سالن فاصله داشته باشد ،‌ وجود اسکلت پرده ضروری است. این اسکلت معمولاً به صورت شبکه های فلزی با لوله یا پروفیل های سبک ساخته می شود و به صورت ثابت روی دیوار نصب می گردد. مقطع حاشیه ای این اسکلت معمولاً به شکل مثلث است و اسکلت حدود 30 سانتیمتر از پرده بزرگتر است و قاب هایی برای بستن پرده در کناره های آن پیش بینی می شود. فضای پشت پرده نیز باید از نظر جریان هوا با سالن مرتبط باشد. توصیه میشود دریچه های هواکش و خروجی یا حتی ورود هوا پشت پرده تعبیه نگردد و اصولاً سیستم های تاسیساتی و تهویه به گونه ای طراحی شوند که هوا در حدود پرده چرخش نداشته باشد.
جدول (6-8-) مشخصات عمومی پرده نمایش فیلم. ماخذ: نقطه دید در سینما
مشخصات
اندازه یا تعداد
توضیحات
نسبت عرض به ارتفاع برای فیلم های معمولی
در پرده های قوس دار ،‌ طول وتر به عنوان عرض پرده تلقی می شود .
نسبت عرض به ارتفاع برای فیلم های اسکوپ
حداقل میزان نور بازتابیده شده از پرده
Asb 110
حداکثر میزان نور بازتابیده شده از پرده
Asb 180
سایر مشخصات :
– نوع پرده سینما باید با توجه به ابعاد سالن ،‌قدرت پروژکتور ،‌بهره روشنایی پرده و میزان روشنایی مطلوب پرده انتخاب شوند.
– اندازه پرده با توجه به عرض سالن نمایش در قسمت جلوی آن ، ‌ارتفاع سالن ، ‌عمق سالن و در نظر گرفتن فضایی در دو طرف پرده برای رفت و آمد به پشت آن و جمع شدن پرده محافظ تعیین می شود. با توجه به اندازه های یاد شده ،‌ بهتر است بزرگترین اندازه ممکن برای پرده انتخاب شود.
توصیه : پرده نمایش بهتر است دارای انحنا باشد به خصوص در سالن های عریض ،‌ این انحنا کمانی است از دایره به مرکز لنز پروژکتور و به طول فاصله لنز پروژکتور از مرکز پرده در پرده های صدفی وجود این انحناء ضروری است.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.