چگونه است

دانلود پایان نامه

زینی دحلان نیز در کتاب خود در بحث توسل بعد از نقل روایاتی می‌گوید:
کس که دعاها و اذکار گذشتگان را تتبع کند موارد زیادی از توسلات را می‌یابد و این که هیچ کس بر آنها ایراد نگرفته.
آلوسی نیز در تفسیر خود احادیث زیادى را در زمینه توسل نقل کرده و پس از تجزیه و تحلیل طولانى و حتى سختگیرى درباره چنین احادیثی در پایان ناگزیر به اعتراف شده و چنین مى‏گوید:
بعد از تمام این گفتگوها من مانعى در توسل به پیشگاه خداوند به مقام پیامبر نمى‏بینم چه در حال حیات پیامبر و چه پس از رحلت او
و بعد از بحث نسبتا مشروحى در این زمینه، اضافه مى‏کند:
توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خدا نیز مانعى ندارد به شرط اینکه او حقیقتا در پیشگاه خدا مقامى داشته باشد.
اما در پاسخ به این سخن ابن تیمیه که گفته: «سوال از خالق به حق مخلوق جایز نیست؛ زیرا مخلوق در ذمه‌ی خالق حقی ندارد» می‌گوییم بدون شک مخلوق حقی بر خداوند متعال ندارد و تمامی انعامات و احسان‌های خداوند تبارک و تعالی ابتدایی است. لیکن خداوند منّان از روی لطف و نه استحقاق مخلوقاتش برای مخلوق خود حقوقی را بر خود فرض کرده است، مثلاً خداوند متعال انسان را خلق کرده و هدایت وی را در تکوین و تشریع بر خود قرار داده است و یا در برخی آیات برای افراد صالح حقوقی را بر خود فرض کرده و می‌فرماید: وَکَانَ حَقًّا عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ ، کَذَلِکَ حَقًّا عَلَیْنَا نُنجِ الْمُؤْمِنِینَ ، إِنَّمَا التَّوْبَهُ عَلَى اللّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَهٍ
در احادیث اسلامی نیز آمده است: «حقُّ علی الله عون من نکح التماس العفاف ممّا حرّم الله» و باز آمده: «قال رسول الله: ثلاثهُ کُلُّهُم حَقُّ علی الله عَونهم، المُکاتَبُ الذی یُریدُ الأداءَ و النّاکِحُ الذی یرید التَّعَفُّفَ و المجاهد فی سبیل الله».
آیات و روایتی از این دست بسیار است و همین دو نمونه برای روشن شدن مسأله کافیست. همانطور که گفتیم خداوند متعال حقوقی را برای بندگان بر خود قرار داده است برخی از این حقوق عام بوده و شامل همه می‌گردد مانند روزی دادند برخی از این حقوق از دامنه‌ی کمتری برخوردار بوده و به فرموده قرآن فقط شامل مومنین می‌گردد مانند نصرت مومنان برخی از این حقوق نیز خاص بوده و عده‌ی خاصی از بندگان خداوند منّان را شامل می‌شود که انبیا و اولیا می‌باشند. حال از جمله‌ی این حقوق حرمت و احترام و قربی است که خداوند متعال برای اولیا خود بر خود فرض نموده و لذا اهانت به آنان را اهانت به خود و دوستی با آنان را دوستی با خود معرفی کرده است چنان که در قرآن اطاعت رسول و اولی الامر را در ردیف اطاعت خود آورده است. از این رو اگر ما خدا را به جاه و مقام و حرمت اولیائش قسم می‌دهیم و ایشان را می‌خوانیم در حقیقت ما ایشان را به جاه و مقام و حرمتی که خداوند متعال به ایشان عطا کرده خوانده‌ایم.
اما در پاسخ به جواب ابن تیمیه در سوالی که از او شد می‌گویم: آقای جیزاوی و آقای ابن تیمیه فرزند رسول خدا امام صادق فرمودند: «أَبَى اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأَشْیَاءَ إِلَّا بِأَسْبَابٍ‏» این سخنِ حقی است که انکار آن موجب خدشه دار شدن عقل منکر می‌گردد چرا که عقل آن را تایید می‌کند و چشم صحت آن را می‌بیند. خداوند متعال برای هر امری سبب آفریده که به آن سبب آن اثر را ایجاد می‌کند مثلاً وقتی تشنه می‌شوید و از خداوند متعال درخواست رفع عطش می‌کنید تا هلاک نگردید او عطش شما را نه مستقیم، بلکه به سبب آب رفع می‌کند چنان که می‌فرماید: وَالَّذِی نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنشَرْنَا بِهِ بَلْدَهً مَّیْتًا و باز همین آب را با سببی در اختیار شما قرار می‌دهد چنان که می‌فرماید: وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاکَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَهَ عَیْنًا یا وقتی گرسنه می‌شوید و از او طلب رفع گرسنگی می‌کنید او گرسنگی شما را با طعام رفع می‌نماید و هرگز با خودش گرسنگی شما را رفع نمی‌کند و این طعامها را نه مستقیم که با واسطه در اختیار شما قرار می‌دهد و واسطه همان زمین و آب است چنان که می‌فرماید؟ فَادْعُ لَنَا رَبَّکَ یُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا و یا می‌فرماید: وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّکُمْ. وقتی از او طلب باران می‌کنید او به وسیله آسمان و ابر برای شما باران می‌فرستد نه آنکه خود باران شود یا با دست خود قطرات باران را به سوی شما پایین آورد بلکه بارانِ درخواستی شما را به وسیله آسمان به شما هبه می‌کند چنان که می‌فرماید: وَیُنَزِّلُ عَلَیْکُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّیُطَهِّرَکُم بِهِ. وقتی از خدا می‌خواهید که به شما کمک کند تا در سفر راه نروید و خسته نگردید و سریع تر به مقصد برسید او این کار را به وسیله چهارپایان و کشتی و غیره برای شما امکان پذیر می‌کند نه آنکه خود شما را بلند کرده و حمل کند چنان که می‌فرماید: وَجَعَلَ لَکُم مِّنَ الْفُلْکِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْکَبُونَ. بنابراین خداوند متعال برای رساندن مدد‌ها و روزی‌ها و تقدیرات خود اسبابی آفریده است که به آن اسباب آن فیض‌ها را به خلقش می‌رساند و اگر خلق از آن اسباب روی گرداند از آن « فیض‌ها محروم می‌شود مانند تشنه‌ای که آب نخورد، تا در نهایت هلاک می‌شود. خود ابن تیمیه پذیرفته است که رضا و سخط خداوند متعال جز از راه انبیاء بدست نمی‌آید؛ پس سبب ایصال مددها‌ی معنوی یعنی اوامر و نواهی و نیز اوصاف و اسمای خداوند متعال از این طریق به خلق می‌رسد و اگر خلق از این اسباب روی گردان شوند به شقاوت ابدی دچار می‌گردند. حال اگر پذیرفتیم که خدا به ذاتش مباشر خلق نمی‌شود و برای هر چیزی سببی قرار داده است؛ بنابراین توسل جستن به اسباب برای تحصیل آن اثری که خداوند متعال به آن اسباب داده بدون آنکه استقلالی برای آن اسباب قائل شویم نه تنها شرک نیست بلکه عین توحید بوده و تنها راه رسیدن به مقصود و مطلوب است برای همین خداوند متعال می‌فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَیهِ الْوَسِیلَهَ . در این آیه وسیله را مطلق می‌آورد؛ بنابراین خلق برای رسیدن به خداوند سبحان یعنی قرب به او و نائل شدن به کرامات و مددهای او نیاز به وسیله دارند. بدون شک اوامر و نواهی خداوند سبحان بر پایه دفع مضار و جلب منافع است که به اعتراف خودتان برای تحصیل آن نیاز به وسیله داریم.
آقای جیزاوی شما برای کسب بهشت و دفع جهنم باید خداوند متعال را عبادت کنید. حال چگونه این کار را انجام می‌دهید؟ آری با خواندن نماز و گرفتن روزه و انفاق کردن و نیکی به والدین و پرهیز از گناهان و… بنابراین چاره‌ای ندارید جز این که به واسطه‌ی نماز و روزه و حج و …. بهشت (منفعت) را کسب و به واسطه‌ی پرهیز از گناهان جهنم (ضرر) را از خود دفع نمایید، با این حال چگونه معتقدید که برای کسب منافع و دفع مضرات نیاز به وسیله و واسطه نیست؟! آقای جیزاوی شما و دیگر وهابیان از سلف تا به امروز همه مشرکید زیرا خورشید و ابر و باران و زمین و کود و… را در بدست آوردن انواع غذاها و میوه‌ها شریک خدا گردانیدید و از آنها استفاده کرده‌اید. آقای جیزاوی شما چگونه سخن ابن‌تیمیه را برای خود چراغ راه دانسته‌اید در حالی که با نص قرآن مخالفت دارد؟! زیرا او می‌گوید برای هدایت انسانها نیازی به واسطه نیست در حالی که خداوند متعال می‌فرماید: وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا و نیز فرموده وَمِن قَوْمِ مُوسَى أُمَّهٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ. آقای جیزاوی شما پا را از شرک فراتر نهاده و به کفر دچار گشته‌اید که حرف مخلوق خدا را نصب العین خود کرده و حرف خداوند متعال را رها کرده‌اید.
4-6- شبهه ششم و پاسخ به آن: نیاز یا عدم نیاز خداوند متعال به ائمه
4-6-1- اقوال آقای جیزاوی
وی در این مورد سخن خود را چنین آغاز می‌کند
قول الرافضه: (ان الله تعالی لا یستغنی عن أئمتهم) نعوذ بالله
آنگاه برای نشان دادن صحت این گفتار به حدیث ذیل اشاره می‌نماید و البته عنوان می‌کند که چنین سخنی از ابی عبدالله صادر نشده بلکه شیعیان چنین سخنی را به دروغ به ایشان نسبت داده‌اند.
و من ذالک: ما افتروه علی ابی عبدالله انه قال : ان الله خلقنا فأحسن صورنا، و جعلنا عینه فی عباده، و لسانه الناطق فی خلقه، و یده المبسوطه علی عباده بالرأفه و الرحمه، و وجهه الذی یؤتی منه، و بابه الذی یدل علیه، و خُزَّانه فی سمائه و أرضه، بنا أثمرت الأشجار و أینعت الثمار، و جرت الأنهار، و بنا ینزلُ غیث السماء، و ینبت عشب الأرض، و بعبادتنا عُبدالله، و لو لانا نحن ما عُبد الله.
و از این قبیل دروغی است که بر ابی عبدالله بستند که فرمود: خدا ما را آفرید و آفرینش ما را نیکو ساخت و ما را صورتگرى کرد و نیکو صورتگرى کرد و ما را در میان بندگان دیده خویش قرار داد و در میان خلقش زبان گویا قرار داد و دست مهر و رحمت گشوده بر سر بندگانش ساخت و وجه خود قرار داد که از آن سوى باو گرایند و ما را درى که او را نشان دهد قرار داد و گنجینه‏دار میان آسمان و زمینش نمود و از برکت وجود ما درختان بارور گردند و میوه‏ها برسند و نهرها جارى شوند و از برکت ما باران از آسمان ببارد و گیاه از زمین بروید و بوسیله عبادت ما خدا پرستش شد و اگر ما نبودیم خدا پرستش نمیگشت‏
و زعموا أن ابا جعفر رضی الله عنه قال : بنا عُبد الله و بنا عُرف الله و بنا وُحِّد الله تبارک و تعالی
و گمان می‌کنند که ابی جعفر (امام باقر) فرمود: بوسیله ما خدا پرستش شد و بوسیله ما خدا شناخته شد و بوسیله ما خداى تبارک و تعالى را یگانه شناختند
4-6-2- پاسخ به شبهه و اقوال آقای جیزاوی
آقا جیزاوی اولاً از زمان تشکیل تشیع تا به امروز کدام عالم و کدام شیعه‌ای چنین ادعای کرده است که خداوند متعال نیازمند ائمه می‌باشد؟ در کدام یک از کتب شیعه چنین سخن سخیف و به دور از عقلی گفته شده است تا مورد استناد شما باشد؟ نه تنها شیعیان بلکه هر انسان عاقلی با هر دینی که باشد به خوبی بر این امر واقف است که خدایی که محتاج مخلوق خود باشد دیگر خدا نیست. شیعیان به خوبی می دانند که خداوند متعال از خلقش بی‌نیاز است؛ زیرا آنچه خلق دارد عطای اوست، با این حال چگونه ممکن است که معتقد باشند خداوند تبارک و تعالی محتاج ائمه است؟! شما احادیثی نظیر احادیث فوق را از روی عناد و بغض مطالعه کردید و آنگاه از آنها چنین برداشت کرده‌اید که خدا محتاج ائمه است بعد این برداشت خود را به شیعیان نسبت دادید در حالی که شیعیان از این احادیث هرگز چنین برداشتی نکرده و نخواهند کرد. آقای جیزاوی بهتر بود عنوان کتاب خود را «عقائد اشرف الجیزاوی» انتخاب می‌کردید؛ زیرا این کتاب پر است از عقائد خودتان نه عقائد شیعه. مشکل بزرگ شما و دیگر همکیشانتان این است که نتوانستید و یا نمی‌خواهید مفهوم آیه وَابْتَغُواْ إِلَیهِ الْوَسِیلَهَ را دریابید و به آن ایمان آورید. ثانیاً شما می‌گویید: «ما افتروه علی ابی عبدالله انه قال» و نیز گفته‌اید: «زعموا أن ابا جعفر رضی الله عنه قال»، آقای جیزاوی باید پاسخ دهید که بر چه اساسی می‌گویید که ما این سخن را به ائمه نسبت داده‌ایم؟ به هر حال شما ادعای کرده‌اید که از نظر ما تهمت است، حال شما اگر گفته‌ی خود را بی پایه و اساس نمی‌دانید و خود را محقق و اهل پژوهش می‌دانید باید برای ادعای خود مدرک بیاورید. همانطور که قبلاً هم گفتیم اگر وثاقت و صحیح بودن حدیثی به وثاقت راویان یا وجود شواهد صدق بر آن است، در این احادیث هم شواهد صدق بر آن وجود دارد و هم راویان آنها ثقه هستند و در کتب معتبر آمده‌اند. آیا نه این است که شما نیز به همین امور صحت احادیثتان را اثبات می‌کنید؟ حال چگونه است که احادیث ما جعلی و احادیث شما صحیح می‌باشد؟! اگر این کلام ما را نپذیرید پس بپذیرید که احادیث شما نیز جعلی است به همان دلیلی که احادیث ما را جعلی می‌دانید. آقای جیزاوی این سخنان از ائمه صادر شده لکن برداشت اشتباه شما از این احادیث منجر به این گردیده که بگویید این احادیث جعلی است در حالی که اگر این برداشت اشتباه را نداشتید ادعای جعل هم نمی‌کردید.
و اما پاسخ به اصل مسأله. امام صادق فرمودند:
أَبَى اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأَشْیَاءَ إِلَّا بِالْأَسْبَاب‏.
خدا إبا دارد از این که چیزها را بدونه وسایل و اسبابش جاری کند

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.