کارکردهای اجتماعی

دانلود پایان نامه

در کشور ما به علت ضعف مزمن عارض شده بر صنعت سینما ، متأسفانه در سایر صنایع و فعالیت های جانبی نیز رشد و رونق قابل توجهی مشاهده نمی شود. این در حالی است که ارتقای کیفیت و افزایش ظرفیت تولید فیلم ، ساخت و ساز سینما و تأسیسات و تجهیزات مربوطه ، توسعه خدمات فنی و تکنیکی مرتبط با فیلم و سینما و فعالیت های گوناگون مربوط به بازار یابی و عرضه تولیدات در اشکال سینمایی و غیر سینمایی در داخل و خارج از کشور قابلیت این را دارد ، که ضمن ایجاد اشتغال مولد و سالم از نظر اقتصادی ، منافغ زیادی را برای مردم و مملکت به همراه آورد.
در شرایط فعلی به علت ضعف زیر ساخت های فنی و تجهیزاتی صنایع و خدمات مربوطه ، کشور ما تقریباً هیچ سهمی از بازار ، حتی در بین کشورهای منطقه و اسلامی که بسیار نیازمند و مستعد به استفاده از این گونه خدمات هستند نداشته و این کشورها مجبور به تأمین نیازهای خود از منابع کشورهای دیگری هستند که قادر به ارائه این گونه خدمات می باشند. تأسف بیشتر در این جاست که کمپانی های غربی در موارد زیادی از نیروی انسانی و متخصص مهاجر ایرانی برای تأمین نیازهای کشورهای منطقه استفاده می کنند ، درحالی که نفع اقتصادی و اعتباری فعالیت های نصیب کشور ایران نمی شود.
در صورت توجه به احیاء و توسعه صنعت سینمای ایران امید می رود ، تا کشور ما بتواند در زمینه گسترش بازار فیلم و ویدیو ، تکنیک ساخت سالن و تجهیزات اصلی و جانبی آن ، ارائه خدمات فنی تکنیکی مربوطه به فیلم و سینما ، خدمات فنی صوت وتصویر ، بازاریابی و بازرگانی عرصه های سمعی و بصری و سایر زمینه های تابعه حداقل در منطقه خاورمیانه و در سطح کشورهای اسلامی و آسیایی نقش مؤثری به عهده گیرد و ضمن ایجاد زمینه توسعه فرنگی و هنری مبتنی بر ارزش های ملی و اسلامی ، از مزایای اقتصادی چشمگیر آن نیز بهره مند گردد .
3-4- عملکرد اقتصادی سینمای ایران در یک دوره ده ساله :
برای شناخت بیشتر از وضعیت اقتصادی سینمای ایران ، وضعیت اقتصادی سینما در یک دوره 10 ساله بررسی می شود. در بررسی وضعیت سینماهای کشور از سال 1367 تا 1377 بر اساس آمارهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سومین نشریه آماری «شاخص های فرهنگی» تعداد سالن های سینما از 260 سالن در سال 67 ، به 305 سالن در سال 77 رسیده و فقط 45 سالن به ظرفیت سینماهای کشور افزوده شده است. با توجه به رشد جمعیت کشور در سال های 67 تا 77 و با وجود افزاییش 45 سالن سینما ، نسبت تعداد سالن سینما به جمعیت از 6/9 درصد در سال 67 ، به 8/7 درصد در سال 77 رسید . در این مدت تعداد تماشاگران فیلم های ایرانی با کاهش رو به رو بوده است. بطوری که تعداد تماشاگران فیلم های ایرانی در سال 77 ، نیمی از تماشاگران فیلم های ایرانی در سال 67 بود. نرخ کاهش تعداد بینندگان در سال 77 نسبت به سال 76 کمتر شده و البته از سال 78 تعداد تماشاگران فیلم در سالن های سینما افزایش یافته است.
در چند سال اخیر ، با تعمیر و دوباره فعال کردن بعضی از سینماهای قدیمی و خصوصاً ساختن چند مجموعه سینمایی تعداد سینماها رو به افزایش گذاشته است ، که چندی از این مجموعه سینماها ، به دلیل معماری خوب ، امکانات رفاهی مناسب ، داشتن سیستم های جدید و پیشرفته صوت و تصویر و داشتن برنامه های مختلف و پر جاذبه مثل دیدار با عوامل فیلم از استقبال خوبی بهره مند شدند. اما یکسری از این مجموعه سینماها بدلیل قرار گیری نامناسب و بعضاً دور افتاده در محیط شهر ، امکانات رفاهی نامناسب ، تجهیزات فرسوده و خصوصاً استفاده از سیستم های پخش صوت و تصویر قدیمی ، حتی تا آستانه ورشکستگی هم پیش رفتند.
در این سال ها به دلیل امکان پرداختن به سوژه های تازه و تا حدی تماشاگر پسند ، امکانات مناسب بعضی از سینماها ، استقبال از فیلم های ایرانی در جشنواره ها و خیلی دیگر از مسائل حاشیه ای سینما ، باعث آشتی عامه مردم با سینما شده است ، که این استقبال مجدد از سینما را باید قدمی دانست و برای آن برنامه ریزی کرد. تولید فیلم های سینمایی در کشور از 43 فیلم در سال 67 ، به 58 فیلم در سال 77 افزایش یافته که در سال های اخیر نیز نزدیک به 100 فیلم نزذیک شده است. بدلیل توجه و سیاست های مناسب ، فیلم های کوتاه نیز با رشد چشمگیری از 31 فیلم در سال 67 به 200 فیلم در سال 77 رسید ، که بدلیل علاقه جوانان و فیلم سازان حرفه ای به ساخت فیلم های کوتاه ، در سال های اخیر چند فیلم کوتاه با اکران عمومی در آمده اند و در جلسات نقد و بررسی متفاوت به این فیلم ها توجه شده است و حتی تعدادی از این فیلم ها وارد شبکه ویدئویی سراسر کشور شده است.
اما به طور کلی و واقع بینانه ، بررسی عملکرد اقتصادی سینما نشانگر آن است که گرچه در آمد متوسط سالانه سینماهای کشور در سال های 67 تا 77 ، رشد بالغ بر 22 % داشته ، ولی دلیل اصلی این رشد ناشی از افزایش بهای بلیت های سینماست و میزان بسیار ناچیز و کاهش دائمی سهم سینما در سبد خانوار (کاهش متوسط 8/5 % سالانه در این مدت) گویای عدم استقبال از دیدن فیلم در سالن های سینما است. به همین دلیل معاونت سینمایی ارشاد برای جلوگیری از زیان دست اندرکاران تولید فیلم که به دلیل عدم تناسب میان تعداد سالن های سینما و تولیدات سینمایی و نیز ارتقاء کیفیت آثار سینمایی ، به ناچار ضمن اعمال سیاست های حمایتی از فیلم های با ارزش یا کیفیت بالا ، برای برخی سال ها سقف میزان تولید را در نظر گرفتند تا تولید فیلم با امکانات موجود نمایش همخوانی داشته باشد.
درخصوص وضعیت امروز سینمایی ایران ، داریوش مهرجویی – کارگردان فیلم «میکس» که دیدنش با توجه به وضعیت امروز سینما در دیار ما متغن است ، معتقد است که : «مشکل سینمای ما این است که سیمای ما ورشکسته است. چرا که هم دستگاه ها و هم سینماها فرسوده است و به همین دلیل صنعت سینمای ایران سودآور نیست».
در فصل سوم بیشترین مطالب از منابع و ماخذ ذیل می باشد :
3- بهارلو ، عباس ( غلام حیدری) با همکاری تهامی نژاد ، محمد و دیگران – تاریخ تحلیلی صد سال سینمای ایران – دفتر پژوهش های فرهنگی – تهران – 1379
6- تهامی نژاد ، محمد – تاریخ سینمای ایران – 1370
9- رابینسون ، دیوید – تاریخ سینمای جهان – عباسپور، همایون و ابوالمعالی، ابراهیم- نگاه-تهران- 1363
11- رود ، اریک – تاریخ سینما از آغاز تا 1970 – افشار ، حسن – نشر مرکز – 1372
12- زمانی نیا ، مصطفوی – تاریخ سینمای جهان ؛ اولین آشنایی با سینمای ایران – نگاه تهران – 1363
14- شهری ، جعفر – گ‍وش‍ه‌ای‌ از ت‍اری‍خ‌ اج‍ت‍م‍اع‍ی‌ ت‍ه‍ران‌ ق‍دی‍م‌ امیرکبیر – تهران – 1357
22- گرگانی ، گیتا – تاریخ سینما – نشر چشمه تهران – 1376
25- محسنین ، محمد رضا – تکیه دولت اولین آمفی تئاتر ایرانی – آبادی شماره 10 – پاییز 1372
29- مهرابی ، مسعود – تاریخ سینمای ایران – وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران – تهران – 1363
فصل چهارم:
سینما، اجتماع، فرهنگ
4-1- بررسی کارکردهای اجتماعی – فرهنگی سینما
دراین بخش به طور خلاصه به شناخت اهمیت و رسالت ها و وظایف وسایل ارتباط جمعی و اثرات آن ها و جایگاه سینما به عنوان یک وسیله ارتباط جمعی ، مردم گرایی سینما و زبان سینما بعنوان زبان بین المللی و تأثیر گذار اجتماعی – فرهنگی یک قوم و سینما و رویا می پردازیم.

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.