امپراطوری عثمانی

دانلود پایان نامه

ت.»
همچنین شایان ذکر است یکی دیگر از دستاورد های کنفرانس بال سوییس، پروتکل های یهود است که به نوبه ی خود بسیار جذاب و خواندنی است و زوایای بیشتری از برنامه های یهودیان در جهت تسلط بر جامعه ی جهانی را نمایان می سازد.
کنگره ی دوم صهیونیست ها در سال 1908 میلادی (1287 ش)در شهر لاهه تشکیل شد و هدف از این گردهمایی تصویب استراتژی های سیاسی، تبلیغاتی، اجرایی، حقوقی، امنیتی و نظامی برای دستیابی به اهداف و خط مشی های مصوب در کنگره ی اول بود.
همان طور که اشاره شد یهودیان در جنگ جهانی اول فعالیت بسیاری از خود نشان دادند و کمک های بسیاری به انگلیس کردند و در پی آن امپراطوری عثمانی تجزیه شد. در سال 1916 رهبران سازمان جهانی صهیونیسم و آژانس بین المللی یهود با ارسال نامه ای به اعضای هیات دولت و نمایندگان مجلس عوام انگلیس خواستار ایجاد یک دولت یهودی تحت نظارت انگلیس در فلسطین شدند، تا به واسطه ی آن یهودیان جهان در یک جا گرد آیند.
در راستای همین تلاش های یهودیان بود که اعلامیه ی تاریخی بالفور صادر شد. آرتور جیمز بالفور وزیر خارجه ی وقت انگلیس در دوم نوامبر 1917 طی نامه ای به لرد والستر روچیلد که از سران یهود بود نوشت که متن نامه به شرح ذیل می باشد: «لرد روچیلد عزیزم بسیار خوشحالم اطلاعیه ی ذیل را که از جانب دولت اعلا حضرت در راستای همدردی با یهودیان برای رسیدن به آرمان های صهیونیستی شان، به کابینه تسلیم، و از تصویب آن گذشته است را به اطلاع شما برسانم. دولت اعلی حضرت یک وطن (سرزمین ملی) برای یهودیان را در فلسطین با نظر مساعد می نگرد و بهترین کوشش های خود، برای ساده کردن راه رسیدن به هدف را به کار می گیرد و به روشنی ساکن فلسطین، و یا حقوق و موقعیت های یهودیان دیگر کشور ها صورت گیرد. باعث قدردانی من خواهد شد اگر مفاد این اعلامیه را به اطلاع فدراسیون صهیونیست برسانید.
ارادتمند شما – آرتور جیمز بالفور»
بدین ترتیب گام های عملی بیشتری یکی پس از دیگری در جهت تاسیس رژیم صهیونیستی برداشته می شد تا این که مدتی پس از کنفرانس ورسای، کنگره ی جهانی صهیونیسم در فوریه ی 1919 میلادی تشکیل گردید و طی یادداشتی که برای متفقین ارسال داشت خواستار تاسیس حکومت یهودی در فلسطین، اردن و جنوب لبنان شد. رئیس جمهور آمریکا پیشنهاد کرد که هیاتی مرکب از نمایندگان متفقین به منطقه برود و درباره ی خواست یهودیان تحقیق نماید. شورای عالی متفقین این پیشنهاد را می پذیرد اما در عمل انگلیس و فرانسه با توجه به برخی موارد خاص به منظور کارشکنی در کار، از معرفی نماینده خودداری می کنند و سرانجام آمریکا به تنهایی دو نماینده به نام های “کنک” و “کربن” به منطقه می فرستد. این دو نفر پس از تحقیقات مفصل گزارشی را بدین مضمون به دولت و کنگره ی آمریکا تحویل می دهند: «مردم سوریه بالاتفاق خواهان استقلال اند، ترویج صهیونیسم در فلسطین تجاوز زشت و ظالمانه ای به حقوق مردم فلسطین و تخلف واضح از مبانی و اصولی است که متفقین قبلا اعلان و امضا کرده اند، و هم چنین مخالفت با پیشنهاد های شخص ویلسون است، مهاجرت یهود به فلسطین حتما باید در حدود معین، آن هم در زمان محدودی مجاز باشد و فکر ایجاد دولت یهودی در فلسطین به طور کلی باید از بین برود.»
اما چیزی که در عمل روی داد متفاوت از این گزارش بود و این امر میسر نشد جز با نفوذ قدرتمند لابی صهیونیسم در آمریکا که در این رابطه در فصل سوم به تفصیل سخن خواهیم گفت.
بالاخره بعد از تجزیه ی امپراطوری عثمانی، در سال 1922 لایحه ی قیمومیت انگلیس بر فلسطین به تصویب جامعه ی ملل رسید.
انگلیس زمام امور را به طور رسمی در فلسطین به دست گرفت و یهودیان از سراسر دنیا با وعده های فراوان به سوی فلسطین کشانده شدند و هرچند مردم فلسطین اعتراض های فراوانی به این تحرکات نشان می دادند ولی از آن جایی که انگلیس حامی یهودیان بود تمام اعتراضات مردم فلسطین به شکل خشن سرکوب می شد.
و سرانجام ایده و خواست لئو پینسکر که از اولین رهبران یهود و روزنامه نگار ساکن در شهر “اودسا”ی روسیه بود، محقق شد. او در کتاب خود با عنوان “خودمختاری” که در سال 1882 در آلمان منتشر شد نوشته بود: « از آن جا که اقدامات ضد یهود ریشه کن نمی شود، یهودیان باید به اقدامات ناسونالیستی متوسل شوند … یهودیان اگرچه ملت محسوب نمی شوند ولی به اتکای روح جمعی خود به مثابه ی یک ملت هستند.» بدین معنا که در 29 نوامبر 1947 (8 آذر 1326) مجمع عمومی ملل قطع نامه ای مبنی بر تقسیم فلسطین به دو منطقه ی عربی و یهودی را به تصویب رساند، اسرائیلی ها که منتظر چنین فرصتی بودند، با استفاده از ضعف اعراب، حدود پنج ماه پس از آن، دولت صهیونیستی اسرائیل را تاسیس کردند و اعلام موجودیت نمودند و بلافاصله بعد از آن آمریکا به عنوان نخستین کشور جهان اسرائیل را به رسمیت شناخت.
تشکیل رژیم صهیونیستی نقطه ی آغاز بر مناقشه ای شد که بیش از شش دهه از آن می گذرد و هم چنان لاینحل باقی مانده است.
در کل می توان گفت مهم ترین عوامل موثر در ایجاد رژیم صهیونیستی عبارت اند از:
نژاد اروپایی و تبعیض علیه یهودیان
تحولات سده های هجدهم و نوزدهم اروپا که منجر به آزاد شدن یهودیان غرب و اروپا و بهبود وضعیت اجتماعی آنان شد.
رواج افکار و تمایلات ناسیونالیستی و تولد دولت – ملت
اعتقاد مذهبی دیرینه ی یهودیان به ظهور ناجی ای که موجبات بازگشت آنان را به سرزمین موعود فراهم خواهد ساخت.
تفکر استعماری اروپایی و سنت تشکیل حکومت های مقیم محلی استعماری در آسیا و آفریقا
افول امپراطوری عثمانی – که فلسطین به مدت چهارصد سال جزیی از آن بود – در سده ی نوزدهم و فروپاشی نهایی آن امپراطوری در جنگ جهانی اول.»
در پایان بهتر است از دید یکی از معروف ترین رهبران اسرائیل به نام بن گوریون به دلیل، انگیزه و ارزش تاسیس رژیم صهیونیستی برای یهودیان بپردازیم: «بن گوریون در هفتم دسامبر 1938 میلادی در برابر رهبران حزب کارگر صهیونیسم اظهار می دارد: « اگر من بدانم که تمام کودکان یهودی آلمان را از راه بردن آن ها به انگلیس می توانم نجات دهم و یا این که تنها نیمی از آن را می توانم به سرزمین اسرائیل منتقل کنم، به یقین راه دوم را برمی گزینم، زیرا ما نباید تنها به فکر جان این کودکان باشیم، بلکه باید در اندیشه ی تاریخ ملت یهود باشیم.»
درجایی دیگر بن گوریون در هشتم دسامبر 1942 میلادی چنین می گوید: «وظیفه ی صهیونیسم نجات یهودیان اروپا نیست، بلکه آزادسازی سرزمین اسرائیل برای ملت یهود است.»
جملات فوق به اندازه ی کافی واضح است و جای توضیح و تفسیر بیشتری را باقی نمی گذارد.
2- نگاه مردم و علمای ایران به تاسیس رژیم صهیونیستی:
مردم و علمای ایران از همان آغاز پیدایش مسئله ی فلسطین نقش فعالانه ای در این باره داشته و در صف مقدم مبارزه با رژیم صهیونیستی بوده اند.
همان طور که در فصل قبل نیز بیان شد در 8 آذر 1326 (29 نوامبر 1347) مجمع عمومی سازمان ملل قطع نامه ای مبنی بر تقسیم فلسطین به دو منطقه ی عربی و یهودی را به تصویب رساند و پنج کاه بعد از این ماجرا اسرائیل اعلام موجودیت کرد. با تصویب این قطعنامه ی مجمع عمومی، واکنش های علمای ایران شروع شد به طوری که در 11 دی ماه 1326، آیت الله ابوالقاسم کاشانی که به تازگی از تبعید در لبنان به تهران برگشته بود با صدور اعلامیه ای به تمام مسلمانان جهان در مورد تشکیل دولت اسرائیل اعلام خطر کرد. متن اعلامیه به شرح ذیل می باشد:
«بسم الله الرحمن الرحیم

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.