مرکزی مشخص است.
تشخیص: این گونه از Discoaster barbadiensis توسط تزئینات (خطوط) هم مرکز و از Discoaster boulangeri توسط خطوط هم مرکز و بازوهای متقارن شعاعی قابل شناسایی است.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: اوایل پالئوسن پسین- ائوسن آغازی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه pb1 تا pb12 حضور دارد.

Discoaster falcatus Bramlette &Sullivan,1961
(تابلوی ۶، عکس i)
توصیف: فرمی با ۷- ۱۰ و معمولاً ۹ بازوی خمیده که تا حدود نصف طولشان به هم پیوسته‌اند. بازوهای شعاعی در محل خمیدگی حالت بیرون آمده (محدب) دارند. برجستگی میانی مشخص اما خیلی برجسته نیست.
تشخیص: این گونه نسبت به Discoaster mediosus دارای بازوهای کمتری است و نسبت به Discoaster araneus دارای بازوهای خمیده کوتاه‌تر و منظم‌تری می‌باشد.
محدوده زمین شناسی مورد مطالعه: پالئوسن میانی- ائوسن آغازی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه های pb1 تا pb7 وجود دارد.

Discoaster gemmifer Stradner,1961
(تابلوی ۶، عکس j)
توصیف: گونه ای دارای ۶- ۸ بازو با انتهای ۲شاخه که زاویه ای حدود ۹۰ درجه بین دو شاخه وجود دارد. همچنین هر کدام از دو شاخه خود توسط شکاف کوچکی به دو نیم تقسیم شده‌اند. این گونه فاقد برجستگی میانی مشخص است.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: ائوسن پیشین- انتهای ائوسن میانی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه pb43 مشاهده شد.

Discoaster kuepperi Stradner,1959b
(تابلوی ۶، عکس k,l)
توصیف: این فرم معمولاً دارای ۹ گاهی ۸- ۱۲ بازوی نوک تیز یا گرد شده حاشیه ای بوده که در امتداد بیشترین طول به هم پیوسته‌اند. ساقه مرکزی قیف شکل است و زمانیکه در نور ضربدری قرار می‌گیرد بیرفرنژانس دارد که این حتی در نمونههای به سختی کلسیتی شده مشاهده می‌شود.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: ائوسن پیشین- میانی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه های pb6 تا pb46 حضور دارد.

Discoaster lenticularis Tan, 1927
(تابلوی ۷، عکس a)
توصیف: فرمی کوچک اما با ناحیه مرکزی ضخیم است. دارای ۲۰- ۲۶ بازو که در سرتاسر طولشان به هم پیوسته‌اند و با نوک‌های گرد شده ضخیم (بدون نوک) و یک برجستگی مرکزی می‌باشند.
تشخیص: از دیسکواسترهای دیگر و معمولاً بزرگ‌تر، توسط انحنا (خمیدگی) در بازوها و افزایش زیاد ضخامت در مرکز، متفاوت است.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: پالئوسن پایانی- ائوسن آغازی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه pb1 تا pb8 دیده شد.

Discoaster lodoensis Bramlette & Riedel,1954
(تابلوی ۷، عکس b)
توصیف: اولین حضور این گونه در قاعده NP12/CP10 تعیین شده است. شناسایی توسط بازوهای خمیده (منحنی مانند) است. معمولاً ۶ بازو و به طور کمیابی ۵ و ۷ یا به تعداد بیشتری بازو دارد که در حدود تا طولشان به هم پیوسته‌اند. بازوها به تدریج باریک می‌شوند تا به یک نقطه‌ی تیز می‌رسند. تعداد زیادی از نمونه‌ها دارای ساقه مرکزی مشخص یا برجستگی میانی(knob) هستند. اما توسط لبههای (ridge) انحنادار که به برجستگی میانی متصل می‌شوند شناخته می‌شود. در اجتماعاتی که انحلال به سختی بر آن‌ها اثر گذاشته، تنها به وسیله‌ی شکل بیرونی خمیده بازوها قابل شناسایی‌اند. اولین حضور این گونه معرف قاعده زون NP12 است.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: ائوسن پیشین- میانی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه های Pb7 تا pb45 مشاهده شده است.

Discoaster mohleri Bukry & Percival,1971
(تابلوی ۷، عکس c)
توصیف: این گونه ناحیه مرکزی یا برجستگی میانی مشخصی ندارد و دارای ۹ تا ۱۶ بازو با طول تقریباً برابر و شکل بیرونی اغلب قدری نامنظم است. ( توسط تعداد زیادی از مؤلفان D.gemmeus نامیده شد). اولین حضور این گونه معرف قاعده زون NP7 است.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: پالئوسن میانی- پسین
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه های pb1 تا pb4 وجود دارد.

Discoaster monstratus (Prins,1971) Martini,1961a
(تابلوی ۷، عکس d)
توصیف: اولین حضور این گونه در NP13 می‌باشد. فرمی دارای بیش از ۶ بازو که بازوها در انتها دو شاخه می‌شوند و دارای گره‌ها (nodes) که در انتهای دو شاخه‌ها به شکل خاصی وجود دارند. به عبارتی هر دو شاخه خود دارای تقسیم شدگی است. بازوها تا نیمه به هم چسبیده‌اند و به صورت منحنی وار به سمت مرکز متمایلاند.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: اواسط ائوسن آغازی
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه های pb13 تا pb19 مشاهده شد.

Discoaster multiradiatus Bramlette & Reidel,1954
(تابلوی ۷، عکس e)
توصیف: اولین حضور این فرم معرف قاعده NP9/CP8 می‌باشد. فرمی گل سرخی شکل و دارای ۱۶- ۳۵ بازوی حاشیهای تیز شده، که در امتداد بیشترین طولشان به هم پیوسته‌اند. نمونههای اولیه دارای ناحیه مرکزی نسبتاً بزرگ با بقایای سیکل پشتی و ستونی از Heliolithus که موجب می‌شود ناحیه مرکزی در نور پلاریزه ضربدری روشن باشد. در فرم‌های جوانتر ساقه مرکزی تکامل یافته و تعداد بازوها کاهش می‌یابد. نمونه‌هایی فاقد ساقه مرکزی یا برجستگی میانی نیز یافت شدند.
محدوده زمین شناسی شناخته شده: پالئوسن پسین- ائوسن پیشین
محدوده در مطالعه فعلی: در نمونه های pb1 تا pb15 دیده شده است.

Written by 

دیدگاهتان را بنویسید