اصول تغذیه کودکان

feed-baby

بی اشتهایی یا بد غذای کودک یکی از مشکلات جدی تغذیه ایه چون که ممکنه منتهی به سوء تغذیه جدی شه. پس باید دونست تنها گرسنگی نیس که کودک رو به طرف غذا می کشوند و یا فقط سیر بودن موجب دوری از غذا نمی شه بلکه عوامل مختلفی مانند عادت های خونواده و آموزش هایی که کودک در خونواده فرا گرفته بر اشتهای کودک تاثیر می گذارن.

استقلال طلبی و رشد ذهنی یکی از شاخص های اصلی دوران کودکیه که با ایجاد تغییرات شخصیتی در این دوران نسبت به سنین پایین تر همراه س. این مسئله می تونه با ایجاد روحیه استقلال طلبی در کودکان موجب بی نظمی در عادات غذایی اونا شه.

امروزه تغذیه کودک خیلی سخته ممکنه کودکان نوپا یا پیش دبستانی یه غذا رو سه روز پشت سر هم بخورند و روز چهارم از خوردن اون دوری کنن و حتی حاضر به چشیدن اونم نشن.

این مسئله نشون دهنده نداشتن یه الگوی غذایی مشخص در این کودکانه و به وجود اومده بوسیله حس استقلال طلبی و میل به انتخاب غذا بوسیله خود اوناس.

با در نظر گرفتن نقش رفتار مادر در شکل گیری عادات غذایی کودک به خاطر کاهش مشکل بدغذایی کوکان، توجه به بعضی نکات تغذیه ای لازمه.

نکاتی که والدین در غذا دادن به کودکان بد غذا و کم اشتها باید رعایت کنن:

– کودک واسه خوردن باید احساس گرسنگی کنه. فعالیت قبل از غذا مصرف نکردن شیرینی، شربت و مایعات شیرین درمیون وعده های غذایی و خواب آلوده نبودن به این کمک می کنه.

– از غذاهای مورد علاقه اونا استفاده شه.

– در دادن غذا به کودک باید صبور بود.

– باید هنگام غذا دادن به کودک با اون صحبت کرد و اون رو به خوردن غذا تشویق کرد.

– زمان خوردن غذا رو می توان با بیان محبت واسه کودک لذت بخش کرد.

– در وقتی که کودک با علاقه غذا می خورد می توان از اون تعریف و تعریف کرد.

– غذای کودک رو باید به روش های جور واجور مثل دادن غذای جدید، تغییر در ترکیب غذاها، مزه، بافت، چگونگی طبخ، تزئین غذاها به شکل حیوانات، گل و عروسک و به کار گیری بشقاب های رنگین جور واجور کرد.

– در صورت دوری از غذا، می توان اون رو با غذای مورد علاقه اش مخلوط کرد یا اون رو در فرصتی دیگه امتحان کرد.

– سفره غذای کودک در محیطی تمیز، آروم، دوستانه، راحت، مطمئن و همراه با بقیه باشه.

– ساعات برنامه غذایی کودک متغیر نباشه، باید فاصله وقتی بین مصرف میان وعده رو با وعده اصلی رعایت کرد.

– در زمان غذاخوردن، کودک نباید خیلی گرسنه یا خیلی خسته باشه.

– باید اجازه داد کودک خود در مورد سیرشدنش تصمیم بگیره. اگه تو یه وعده مقدار کمتری غذا بخوره در وعده دیگه جبران می کنه.

– غذاها رو نباید خیلی زود و براساس تمایل کودک عوض کرد.

– واسه خوردن غذا جایزه در نظرگرفته نشه.

– نباید توقع داشت کودک خیلی تمیز و مرتب برابر با خواسته شما غذا بخوره. ریخت و پاش غذا رو می توان با ملایمت و کم کم محدود کرد.

پیشنهاد غذاهای جدید

بهترین راه پیشنهاد دادن غذای جدید اینه که مادر غذا رو درست کرده و مقدار کمی در کنار بشقاب کودک بزاره و اجازه بده کودک غذا رو بچشد و اگه دوست نداشت اون رو از دهنش درآورده و در کنار بشقابش بزاره.

اگه کودک دوست داشت به عنوان جایزه، یه نوع غذای مورد علاقه اون رو درست کنین. مدت زیادی طول می کشد که کودک غذای جدید رو دوست داشت باشه. اگه کودک غذایی رو دوست نداشت غذا رو چند روز بعد دوباره به اون بدین.

به کار گیری غذهای جور واجور

غذاهایی که مادر واسه کودک جفت و جور می کنه باید شامل هر چهار گروه غذایی باشه. اجازه بدید کودک نوعای جورواجور غذا رو امتحان کنه حتی اگه مادر اون غذا رو دوست نداره. کودک احتیاج به تصمیم گیری در مورد انتخاب غذای مورد علاقه خود داره. هم اینکه مادر نباید توقع داشته باشه کودک غذاهای جور واجور رو دوست داشته باشه.

زمان مناسب واسه غذا دادن به کودک

وقتی به کودکان نوپا و پیش دبستانی، وعده اصلی و میان وعده غذایی در زمان منظم داده شه، بهتر می پذیرن؛ پس اجازه بدین کودک در زمان های مشخص غذا بخوره. لازمه وعده های اصلی با میان وعده حدود دو تا سه ساعت فاصله داشته باشن. برنامه غذایی کودک رو طوری تنظیم کنین که با برنامه غذایی خونواده برابر باشه. واسه خوردن غذا هیچ اصراری نکنین. غذا رو روی میز یا سر سفره تو یه جای مناسب گذاشته و پیشنهاد کنین غذا رو بخوره. در موقع غذا خوردن تلویزیون رو خاموش و وسایل بازی اون رو جمع کنین. اجازه بدین کودک از راهی که دوست داره غذا رو بخوره. موقع غذا خوردن در کنار کودک نشسته و در مورد غذا و اینکه چه غذایی رو واسه ناهار یا شام روز بعد دوست داره صحبت کنین.

اگه کودکتون شیر نمی خورد؛ ماست رو جانشین شیر کنین و دوغ و ماست رو در وعده های غذایی اون بذارین.

– در بعضی از غذاها از شیر استفاده کنین. مثلا آرد و کره و شیر رو به سوپ اضافه کنین یا به اون شیربرنج یا فرنی بدین.

– شیرخوردن به مقدار کم رو کم کمک با اون امتحان کنین.

اگه کودکتون سبزی یا میوه نمی خورد؛ ممکنه در این سن یه نوع میوه یا سبزی رو نخورن. هرکدوم رو که بهتر می خورند بیشتر بدین اما گه گاه اونایی رو که نمی خورند دوباره امتحان و پیشنهاد کنین.

– سبزی هایی مانند کرفس و هویج رو بپزید (له نشه بلکه کمی ترد باشه) و بذارین کودک اون رو با دست برداره و بخوره.

– کمی ماست چکیده روی سبزی های پخته بریزین یا سبزی رو با نون و پنیر به اون بدین.

– اگه میوه نمی خورد اون رو رنده یا به تیکه های کوچیک تقسیم کنین و با کمی خامه به اون بدین.

اگه کودکتون شیرینی زیاد می خورد؛ خرید شیرینی و درست کردن غذاهای شیرین رو کم کنین.

– در جفت و جور غذاهای شیرین، شکر کمتری استفاده کنین.

– موادی مانند بستنی و شکلات رو به عنوان جایزه یا هدیه به کودک ندین.

– مراقب دندون های کودک باشین و پس از مصرف مواد شیرین دندون های اون رو مسواک کنین.

اگه کودکتون گوشت تیکه ای نمی خورد؛ گوشت رو به قطعات بسیار کوچیک و ریز تقسیم کنین که خوب پخته و خیلی راحت خورده شه (مانند حلیم گندم).

– قطعات بسیار ریز گوشت مخلوط با حبوبات رو به طور کامل بپزید و نرم کنین و همراه با یه قاشق غذاخوری روغن زیتون و یه قاشق مرباخوری آب لیموترش یا آب نارنج تازه به کودک بدین.

– گوشت چرخ کرده رو به صورت کوفته قلقلی درآرین یا به صورت مخلوط با گوجه فرنگی به جای سس روی ماکارونی بریزین.

– کتلت (گوشت، سیب زمینی و تخم مرغ) رو به اندازه های کوچیک و قشنگتر جفت و جور کنین یا به صورت مخلوط با آب گوجه فرنگی و لوبیا و برنج (لوبیا پلو) بپزید.

– از گوشت مرغ یا ماهی استفاده کنین.

– اگه کودک هیچ کدوم از شکل های جور واجور گوشت رو نمی خورد از جانشین های اون مانند تخم مرغ، عدس، پنیر با بادام یا گردو، لوبیا چیتی پخته، شیر و ماست استفاده کنین.

– برنج رو با آب گوشت یا مرغی که می پزید به صورت کته نرم با شکل های جور واجور سبزی ها یا عدس سرو کنین.

اگه کودک تون تخم مرغ سفت شده نمی خورد؛ تخم مرغ سفت شده رو با کمی کره یا شیر نرم کنین.

– زرده و سفیده تخم مرغ رو بزنین و داخل سوپ بریزین و بذارین چند جوش بزنه.

– سیب زمینی پخته شده و تخم مرغ سفت شده رو رنده کنین و به اون کمی کره یا روغن زیتون بزنین، یا به اون ماست و روغن زیتون بزنین یا کمی شیر اضافه کنین.

– تخم مرغ رو بزنین و با نصف استکان ماست در ته قابلمه ای که واسه اون کته درست می کنین، بریزین.

 

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

تربیت بچه