اردیبهشت ۱, ۱۴۰۰

بررسی میزان و نوع استفاده معلمان از برنامه درسی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات در مدارس متوسطه شهر بابل- قسمت ۱۴

اندیشه ی آموزش برنامه ای را نخستین بار بی.اف.اسکینر در مقاله ای با عنوان “علم یادگیری و هنر آموزش” که در سال ۱۹۵۴ منتشر ساخت ارائه داد. او در این مقاله معایب روش های مرسوم آموزش و یادگیری مدارس را مورد بررسی قرار داد و آموزش برنامه ای را به عنوان وسیلهی رفع این معایب پیشنهاد کرد. به نظر وی روش های مرسوم آموزشی، به ویژه روش سخنرانی و آموزش به وسیله ی کتاب های درسی معمولی، روش های ناقصی هستند، زیرا آنها یادگیرنده را به فعالیت وا نمی دارند و از اصول مهم یادگیری استفاده نمی کنند.
اصول مهم یادگیری به شرح زیر مورد استفاده قرار می گیرند:

 

 

    1. ارائه ی مطالب در گام ها یا مراحل کوچک

 

    1. پاسخدهی آشکار یا شرکت فعال یادگیرنده

 

    1. تقویت فوری از راه دریافت بازخورد

 

  1. سرعت شخصی یادگیرنده در جریان یادگیری (سیف،۱۳۸۲).

 

آموزش برنامه ای یک نظام آموزش انفرادی است که کوشش می کند یادگیری را با نیازهای شاگردان هماهنگ کند. این روش بر اساس مجموعه ای از اهداف رفتاری پی ریزی شده است و در واقع کاربردی است از روانشناسی یادگیری در تدریس (شعبانی، ۱۳۸۰).
محاسن:

 

 

    1. برای یادگیری مهارت های خاص و نیز برای آموزش جبرانی و آموزش اضافی بسیار ارزشمند است.
دانلود متن کامل پایان نامه در سایت fumi.ir

 

  1. نظر مربیان را به آموزش فردی جلب کرده است.

 

محدودیت:

 

 

  1. نمی توان به عنوان یک روش کامل آموزشی استفاده کرد.

 

یادگیری تا حد تسلط[۴۰]
یکی از فنون موفقیت آمیز در امر یادگیری، روش آموزش یادگیری تا حد تسلط است. دانش آموزان قبل از اینکه به پیشرفت خود ادامه دهند، باید محتوای آموزشی را تا حد تسلط یاد گرفته باشند. نظریه ی یادگیری در حد تسلط، توسط بلوم در سال ۱۹۶۸ و بلاک[۴۱] در سال ۱۹۷۱ مطرح شد. بر اساس این نظریه، یادگیری و پیشرفت تحصیلی فراگیران به طور وسیعی با زمان یادگیری بستگی دارد (کارول، ۱۹۶۳). به عقیده ی کارول شاخص اصلی استعداد تحصیلی دانش آموزان زمان است.
معلمان در کلاس های معمولی زمان را محدود می کنند؛ آنها زمانی را که تک تک دانش آموزان برای یادگیری نیاز دارند، در اختیار آنها قرار نمی دهند، و زمان یکسانی را برای همه در نظر می گیرند. این امر سبب می شود که دانش آموزان ضعیف نمرات پایین تری در امتحان پیشرفت تحصیلی کسب کنند؛ و برعکس، دانش آموزان قوی در چنین امتحاناتی به نمره های ۸۰ و ۹۰ و حتی گاهی ۱۰۰ درصد دست می یابند؛ زیرا آنها برای تسلط و یادگیری کامل، زمان کافی و حتی وقت بیشتری را در اختیار دارند؛ البته کیفیت تدریس نیز بسیار مهم است؛ اگر سطح کیفیت تدریس بسیار بالا نباشد، دانش آموزان به وقت بیشتری نیاز خواهند داشت و اگر روش تدریس مطلوب و عالی باشد، برای یادگیری در حد تسلط، وقت کمتری نیاز خواهند داشت. داشتن انگیزه نیز در تداوم و اتمام فعالیت های آموزشی نقش موثری دارد. استعداد و توانایی دانش آموز نیز در مدل کارول فراموش نشده است؛ زیرا چنانچه دانش آموز استعداد ضعیف داشته باشد و یا نتواند درس بفهمد، و یا در خواندن آن ضعیف باشد، برای یادگیری در حد تسلط به وقت بیشتری نیازمند است.
محاسن:

 

 

    1. معلم روش های آموزشی خود را با تفاوت های فردی دانش آموزان تطبیق می دهد.

 

    1. مهارت یادگیری در حد تسلط بر مفهوم خود شاگردان اثر می گذارد.

 

  1. تشکیل جلسات با گروه های کوچک، کتابهای درسی جنبی، تدریس برنامه ای و بازی ها و آموزش خصوصی، شاگرد را در درک مفاهیم آموزشی بسیار کمک می کند.

 

محدودیت ها:

 

 

    1. زمان زیادی برای یادگیری نیاز است.

 

  1. در کلاس های پر جمعیت امکان پذیرنیست (شعبانی، ۱۳۸۴).

 

بحث گروهی
بحث گروهی یکی از انواع روش های مباحثه است. انواع دیگر شامل بحث کنترل شده توسط معلم و بحث آزاد است. روش مباحثه یکی از قدیمی ترین روش هایی است که در طول تاریخ تعلیم و تربیت به کار رفته است.
بحث گروهی گفتگویی است سنجیده و منظم پیرامون موضوعی که مورد علاقه ی مشترک افراد شرکت کننده می باشد. تعداد افرادی که در بحث گروهی شرکت می کنند معمولا بین ۶ تا ۲۰ نفر می تواند باشد. قاعدتا بحث گروهی را یک نفر به نام رهبر گروه اداره می کند.
بحث گروهی روشی است که به افراد فرصت می دهد تا نظرات، عقاید و تجربیات خود را با دیگران در میان بگذارند (صفوی، ۱۳۸۱).
در این روش معمولا معلم، موضوع یا مساله ی خاصی را مطرح می کند و دانش آموزان درباره ی آن به مطالعه، اندیشه، بحث و اظهارنظر می پردازند و نتیجه می گیرند؛ بنابراین برخلاف روش سخنرانی در این روش، دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، فعالانه شرکت می کنند و مسئولیت یادگیری رابر عهده می گیرند. آنها در ضمن مباحثه، از اندیشه و نگرش های خود با ذکر دلایل متکی بر حقایق، مفاهیم و اصول علمی دفاع می کنند. در اجرای صحیح بحث گروهی، دانش آموزان باید توانایی سازماندهی عقاید و دیدگاه های خود، انتقادات دیگران – چه درست و چه نادرست – و ارزیابی نظرهای مختلف را در ضمن بحث داشته باشد؛ به عبارت دیگر روش بحث گروهی، روشی است که به دانش آموزان فرصت می دهد تا نظرها، عقاید و تجربیات خود را با دلایل مستند بیان کنند.
محاسن:

 

 

    1. با بحث گروهی، افراد می توانند در عقاید و تجربیات یکدیگر سهیم شوند.

 

    1. همکاری گروهی و احساس دوستی در بین اعضاء تقویت می شود.

 

    1. فرصتی فراهم می شود که افراد، خود را ارزیابی کنند.

 

    1. اعتماد به نفس در افراد تقویت می شود و روحیه ی نقادی در آنها ایجاد می شود.

 

    1. هراس افراد کمرو و خجالتی برای صحبت کردن در جمع کاهش می یابد.

 

    1. قدرت مدیریت و رهبری فراگیران تقویت می شود.

 

  1. روش بحث گروهی، در تقویت استدلال و قدرت اندیشه منظم بسیار مفید است.

 

محدودیت ها:

 

 

    1. این روش برای کلاس های پرجمعیت قابل اجرا نیست.

 

    1. برای دانش آموزان دوره ی ابتدایی چندان مناسب نیست.

 

  1. روش اجرای آن بسیار مشکل است و به مهارت احتیاج دارد.

 

روش مشارکتی
الگوهای تدریس مشارکتی رویکرد آموزشی مناسب برای استفاده از مساله گشایی و تفکر و تحقیق با توجه به برنامه، اهداف و امکانات در اختیار می گذارد. در الگوهای تدریس مشارکتی دانش آموزان نقش اساسی بر عهده دارند. معلم به عنوان راهنما و هدایت کننده عمل می کند و وظیفه دارد شرایط یادگیری را فراهم نماید. الگوهای تدریس مشارکتی دانش آوزان را به گفتگو، جستجو، تفکر و آموزش یکدیگر فرا می خواند.
مشارکت و درگیری فراگیر، جزء اساسی روش یادگیری است، اما این عمل می تواند شکل های بسیار متنوعی به خود بگیرد (اچ.آر، میلز، به نقل از گراییلی، ۱۳۸۵).
ایده ی کلی روش مشارکتی سابقه ای طولانی دارد، اما توسعه ی برنامه های آموزشی و پژوهش مداری[۴۲]، که روش مشارکتی را برنامه ریزی و مورد آزمون قرار داده است، تقریبا از اوایل سال ۱۹۷۰ آغاز شده است. این رویکرد حاصل اندیشه ی نظریه پردازان و محققانی است که می خواستند به نحوه ی یادگیری کودکان از تجربه پی ببرند. آنها با این اندیشه که دانش آموزان باید منفعل و تحت تسلط معلم باشند، شدیدا مخالف بودند. این دسته از صاحب نظران معتقدند که تجربه بیشترین نقش را در فرایند یادگیری دارد، به شرطی که همراه با تجزیه و تحلیل منظم و منطقی باشد. بنابراین روش مشارکتی روشی است که در آن:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *