خرید و دانلود پایان نامه حق ثبت اختراع

دانلود پایان نامه

که در تریپس در نظرگرفته شده است کسب کنند. زیرا صاحبان اصلی اختراعات کشورهای توسعه یافته می باشند و درمقابل کشورهای درحال توسعه وارد کننده اختراعات هستند. بنابراین، کشورهای صنعتی با گسترش حمایت از اختراعات می توانند منافع شرکت های خود را افزایش دهند؛ اما کشورهای درحال توسعه که وارد کننده فن آوری می باشند از گسترش حمایت از اختراعات متضرر می شوند. کشورهای توسعه یافته معتقد اند که اهداف توسعه ای مستلزم همراهی با سیاست های حقوق مالکیت فکری می باشد. به عبارت دیگر، لازمه توسعه اهداف بهداشتی، صنعتی و کشاورزی، پیشرفت در قوانین نظام مالکیت فکری است. با این حال، زمانی که این مقررات به طور گسترده ای تعهدات کشورها در زمینه حمایت از حقوق مالکیت فکری را افزایش داد، و مانع کشورها برای به کارگیری انعطافهای اعطا شده به آنها در تریپس شد، تضاد بین قوانین تریپس پلاس و تریپس مورد توجه قرار گرفت.
مقررات مالکیت فکری به ویژه قوانین مرتبط با بهداشت عمومی، در موافقت نامه های آزاد تجاری اغلب مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. آنچه مسلم است، این موافقت نامه ها به دلیل تضادی که با انعطاف های تریپس دارند و همچنین به دلیل آثار منفی احتمالی که بر دسترسی به داروها در کشورهای در حال توسعه خواهند داشت، مورد بحث می باشند. به سبب ماهیت تعهدات ناشی از این موافقت نامه ها تلاش هایی که در اعلامیه دوحه برای تقویت انعطاف های تریپس در جهت ارتقای بهداشت عمومی انجام گرفته، تحلیل رفته است و به نظر می رسد که افزایش موافقت نامه های آزاد تجاری در سال های اخیر موجب بی اثر شدن اقدامات اعلامیه دوحه و چه بسا تشدید تضاد بین حمایت از اختراعات و دسترسی به داروها شده است.
برخی از مقررات تریپس پلاس که می تواند انعطاف های موجود برای تسهیل دسترسی کشورها به داروها را محدود کند، عبارت اند از:
1- گسترش حق ثبت اختراع: برای ایجاد مقرراتی که اجازه بدهد اشکال و کاربردهای جدید از مواد شناخته شده، در قالب اختراع ثبت شوند، تلاش هایی صورت گرفته است. این امر پدیده تهدیدآمیز احیای مجدد اختراع در زمینه داروسازی را ایجاد می کند. این پدیده، حمایت از حق ثبت اختراع را با تغییر اجزایی که به طور قابل توجهی اثر درمانی دارو را بهبود نمی بخشد، توسعه می دهد؛ یا در مورد استفاده جدید از مواد شناخته شده، خواستار حمایت از حق ثبت اختراع برای کشف کاربرد های جدید است تا نوآوری واقعی. در حالی که موافقتنامه تریپس، مستلزم حمایت از حق ثبت اختراع کاربرد و یا شکل جدید از اشیا شناخته شده نمی باشد.
2- محدود کردن موانع حق ثبت اختراع: موانع حق ثبت اختراع، ابزاری است برای جلوگیری از تقاضا نامه هایی که شرایط تعیین شده در قوانین ملی برای اعطای حق ثبت را رعایت نکرده اند. به موجب تریپس، اختراعات باید جدید دارای گام ابتکاری و کاربرد صنعتی باشند. برخی از موافقت نامه های آزاد تجاری، توانایی کشورها را برای ایجاد مانع پیش از ثبت اختراع محدود کرده اند.
3- افزایش مدت حق ثبت اختراع: افزایش مدت حق ثبت اختراع یکی از مقررات تریپس پلاس است که انحصار حق اختراع را طولانی و از ورود رقبای ژنریک به بازار جلوگیری می کند. در موافقت نامه های منعقد شده توسط آمریکا، کشورهای طرف امضا ملزم به افزایش مدت حمایت از اختراعات شده اند. برای مثال، موافقت نامه آمریکا و اردن. با این استدلال که تاخیرهایی که در مدت بررسی تقاضا نامه ثبت اختراع برای اعطای حق ثبت و همچنین در مدت کسب مجوز بازاریابی محصولات دارویی توسط ماموران نظارتی صورت می گیرد، جبران شود. در حالی که هیچ دلیلی برای افزایش مدت حمایت از اختراعات آنگونه که در موافقت نامه های آزاد تجاری لازم دانسته شده است، وجود ندارد. زیرا در مورد داروهای تجاری موفق هزینه تحقیق و توسعه ممکن است دوباره از طریق چند ماه فروش به دست آید. دوم اینکه زمان لازم برای تطبیق با روش های مجوز بازاریابی کوتاه است. افزایش مدت حق ثبت اختراع آثار زیان باری بر دسترسی بیماران به داروها دارد. تخمین زده شده است که سه سال افزایش مدت حمایت از حق ثبت اختراع در موافقت نامه آمریکا و کره جنوبی هزینه ای برابر 5. 504 بیلیون دلار و چهار سال تمدید مدت حمایت هزینه ای برابر 5. 722 بیلیون دلار خواهد داشت. در نتیجه فشار زیادی را بر سیستم بیمه بهداشت و درمان کره جنوبی تحمیل می کند.

4- ایجاد انحصار برای داده های آزمایشگاهی: یکی از موضوعات در رابطه با مقررات تریپس پلاس در موافقت نامه های آزاد تجاری، در مورد محصولات دارویی، حمایت از اطلاعات افشا نشده از جمله داده های آزمایشگاهی می باشد. قبل از آنکه شرکت های دارویی بخواهند داروی جدید خود را وارد بازار کنند باید اطلاعات آزمایشگاهی مبنی بر موثر و ایمن بودن دارو را به مقامات نظارتی ارائه دهند. اما تولید کنندگان ژنریک برای دریافت مجوز بازاریابی نیازی به ارائه اطلاعات جدید در خصوص دارو ندارند و بر اساس داده های داروی اصلی به آن ها مجوز داده می شود. این امر ورود داروهای ژنریک به بازار را سرعت می بخشد. در حالی که انحصار اطلاعات از اعطای مجوز مبتنی بر داده های نسخه قبل جلوگیری می کند و در نتیجه تقاضای ثبت محصولات ژنریک به دلیل در بر داشتن داده های متعلق به صاحبان اصلی، غیر ممکن می شود. تولید کننده ژنریک نیز مجبور به صرف زمان طولانی و هزینه زیاد برای کسب اطلاعات جدید می شود. این امر ورود داروهای ژنریک به بازار را به تاخیر می اندازد. علاوه بر این، انحصار داده ها در برخی موارد سبب ایجاد مشکلات اساسی برای دسترسی به داروها می شود. برای مثال، زمانی که مدت حمایت از داده ها به اندازه تمام طول عمر حق ثبت اختراع باشد و یا زمانی که انحصار داده ها، از حمایت از اختراع جدا باشد. این حالت به شرکت های دارویی امکان می دهد که حقوق انحصاری خود را در مورد اختراعات غیر قابل ثبت و یا مواردی که اختراع محسوب نمی شوند، حفظ کنند. اگرچه موافقت نامه تریپس در ماده 39 حمایت از اطلاعات افشا نشده از جمله داده های آزمایشگاهی را ذکر کرده اما کشورها را ملزم به اتخاذ انحصار داده ها نکرده است و صرفاً از کشورها خواسته است که از چنین داده های در مقابل رقابت غیر منصفانه حمایت کنند و چگونگی حمایت از داده ها نیز بر عهده کشورها گذاشته شده است. بنابراین، استفاده از داده های مربوط به نسخه قبلی برای تایید نسخه ژنریک استفاده غیر منصفانه نمی باشد. با وجود این، بعضی ازموافقت نامه های آزاد تجاری لازم دانسته اندکه کشورها اقداماتی را در این زمینه تنظیم و اجرا کنند. برای مثال، موافقت نامه آزاد تجاری آمریکا و مراکش انحصار داده ها را لازم دانسته است. همچنین، موافقت نامه آزاد تجاری اتحادیه اروپا و لبنان نیز انحصار داده ها را به مدت 6 سال لازم دانسته است. اغلب موافقت نامه های آزاد تجاری آمریکا، معمولا یک دوره پنج ساله انحصار برای داده های آزمایشگاهی اصلی در مورد یک محصول دارویی، در نظر گرفته اند. بنابراین، رقبای تولیدکننده محصولات دارویی ژنریک از استفاده از داده های مشابه در تولید دارو، برای دریافت مجوز بازاریابی برای نسخه ژنریک از همان داروها، در طول این پنج سال محروم می باشند. در این حالت حتی داروهایی که به عنوان اختراع ثبت نشده اند، ممکن است موضوع حقوق انحصاری قرار بگیرند.
5- ارتباط بین ثبت اختراعات: برخی ازموافقت نامه های آزاد تجاری دربردارنده مقرراتی درمورد ارتباط بین ثبت اختراعات هستند، تا از ثبت داروهای جدیدی که ممکن است به اختراعات موجود تعرض کنند، توسط مقامات نظارتی ملی جلوگیری شود. براین اساس، مقامات بهداشت عمومی زمانی که یک اختراع دارویی پابرجا است باید از بازاریابی محصول ژنریک آن دارو خودداری کنند؛ مگر با رضایت دارنده حق اختراع. همچنین باید به دارنده حق اختراع درخصوص تقاضای ثبت محصولات ژنریک نیز اطلاع داد. با این چنین مقرراتی ممکن است حتی زمانی که هیچ مدرکی مبنی بر ناقض بودن اختراع وجود ندارد، اختراع ثبت نشود. این روند می تواند بر بهداشت عمومی اثر منفی بگذارد. تأثیر مضر و خطرناک این امر در کشورهایی که شیوع ایدز در آنجا زیاد است، مانند اکراین، محرز شده است.
6- ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری: تعدادی از موافقت نامه های آزاد تجاری منعقد شده، مقرراتی در مورد ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری دربر دارند که از حداقل ضمانت اجراهای درنظر گرفته شده در تریپس فراتر می روند. نمونه عملی اینکه چگونه افزایش ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری توانست مانع دسترسی به درمان شود، تصرف داروهای ضروری توسط مقامات گمرکی اروپا در سال 2008-2009 بود؛ زمانی که داروها از هند به کشورهای درحال توسعه، از طریق اتحادیه اروپا ترانزیت می شدند.
اثر موافقت نامه های آزاد تجاری بر بهداشت عمومی توسط جامعه بین المللی مورد توجه قرار گرفته است. برای مثال، در اعلامیه سیاسی سازمان ملل در سال 2011 درمورد ایدز، که نقش انعطاف های تریپس در رابطه با بهداشت عمومی را به رسمیت شناخت، از اعضای سازمان ملل خواسته شد «تضمین کنند که قواعد حقوق مالکیت فکری در موافقت نامه های تجاری، انعطاف های موجود را از بین نبرد». برای حفظ فواید انعطاف های موجود در تریپس، کشورها باید از ورود به موافقت نامه های آزاد تجاری که دربر دارنده قواعد تریپس پلاس می باشند و بر قیمت داروها و دسترسی به آنها تأثیر می گذارد، خودداری کنند. در مواردی نیز که کشورها این تعهدات را پذیرفته اند، باید تلاش کنند اثر منفی این تعهدات بر دسترسی به درمان را از بین ببرند.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

فصل دوم
انعطاف‌های موجود در نظام مالکیت فکری در زمینه بهداشت و حق بر سلامت

اصولاً تمامی کشورها و کنوانسیون های مهم بین المللی، حق ثبت و اعطای گواهی اختراع و حقوق مادی و معنوی را برای مدتی به اختراعات داده اند، اما در این میان اختراعاتی وجود دارد که اعطای این حق به آن ها و ایجاد انحصار برای مخترع مغایر با منافع سلامت و بهداشت عمومی خواهد بود. از جمله این موارد، اختراعات مربوط به حوزه سلامت عمومی می باشد. موافقت نامه تریپس به کشورها اجازه داده است که در تنظیم سیستم حقوق مالکیت فکری خود، مطابق با اهداف و نیازهای اقتصادی و اجتماعیشان، انعطاف هایی را در نظر بگیرند و موارد خاصی را نیز از ثبت به عنوان اختراع استثناء کنند؛ همچنین مدت حمایت از حق ثبت را نیز به زمان معینی محدود کرده است. کشورهای درحال توسعه و کمتر توسعه یافته باید برای استفاده کامل از انعطاف ها در راستای تحقق حق بر سلامت تلاش کنند، بدین منظور باید نسبت به حق ثبت اختراع استثنائات محدودی درنظر بگیرند، واردات موازی را تسهیل کنند، اصل اتمام حق بین المللی را بپذیرند، لیسانس اجباری صادر کنند و استفاده دولتی را مد نظر قرار دهند. در این فصل به بررسی انعطاف های موجود در موافقت نامه تریپس و تأثیر آن ها بر بهبود دسترسی به داروها خواهیم پرداخت.
مبحث اول: سیر تحول اصطلاح انعطاف و مفهوم انعطاف پذیری
موافقت نامه تریپس اگرچه در جهت حمایت از حق ثبت اختراع تعهدات مختلفی را بر کشورهای عضو تحمیل کرده است، انعطاف ها و استثنائات معینی را نیز در راستای اهداف بهداشت عمومی در نظر گرفت است. در سندی که توسط کارلوس کوریا و همکارانش در سال 1996، برای دبیرخانه کنفرانس سازمان ملل درخصوص تجارت و توسعه تهیه شده است، عبارت «انعطاف»، تحت عنوان «موقعیت مانور»، نام برده شده است. اما این اصطلاح برای فضای سیاسی سازمان ملل بسیار سخت بود. بنابراین، کتاب راهنمای سازمان بهداشت جهانی در سال 1997، از اصطلاح «حاشیه های آزادی» سخن گفت. پس از آن، در مارس سال 2001، در سندی که به طور گسترده به 6 زبان رسمی دنیا ترجمه شده بود، سازمان تجارت جهانی اصطلاح «اقدامات حمایتی»را بکار برد. اتحادیه اروپا نیز در ژوئن سال 2001، در اشاره به اجرای انعطاف های
موافقت نامه تریپس از اصطلاح «گستره اختیار» استفاده کرد؛ همچنین در همان زمان، سازمان بهداشت جهانی در سندی که در زمینه تجزیه و تحلیل پیامدهای اعلامیه دوحه نوشته شد، به اصطلاح «انعطاف پذیری های موافقت نامه» اشاره کرد. چند ماه بعد، در نوامبر 2001، در اعلامیه دوحه، سازمان تجارت جهانی از اصطلاح «اقداماتی در تریپس که اجازه انعطاف پذیری می دهد» استفاده کرد. امروزه، در خصوص استفاده از اصطلاح «انعطاف ها»، در اشاره به مکانیزم و مقررات تریپس برای حمایت از بهداشت عمومی، اجماع گسترده ایی وجود دارد.
عبارت «انعطاف پذیری» در بند 6 مقدمه موافقت نامه تریپس ذکر شده است. این بند بیان می کند «با درنظر گرفتن نیازهای ویژه کشورهای عضو کمتر توسعه یافته، به برخورداری از حداکثر انعطاف ها در اجرای داخلی قوانین و مقررات به منظور قادر ساختن آنها برای ایجاد یک مبنای تکنولوژیک درست و معتبر». عبارت مذکور همچنین در بند 1 ماده 66 مورد تصریح قرار گرفته است: «به لحاظ نیازمندی ها و شرایط ویژه کشورهای عضو با کمترین درجه توسعه یافتگی، محدودیت های اقتصادی، مالی، و اداری آنها و نیاز این کشورها به برخورداری از انعطاف برای ایجاد یک مبنای تکنولوژیکی با دوام، کشورهای مزبور الزامی ندارند مقررات این موافقت نامه به جز مواد 3، 4 و 5 را تا 10 سال پس از اجرای آن، اعمال کنند». در طی روند مذاکراتی که به اعلامیه دوحه منجر شد نیز عبارت «انعطاف پذیری»، استفاده گسترده ای پیدا کرد و بخشی از واژه نامه حقوق مالکیت فکری قرار گرفت.
در خصوص انعطاف پذیری تعریف های زیادی ارائه شده است. در یکی از این تعریف ها بیان شده است انعطاف ها طیف وسیعی از حقوق، تأمینات و گزینه هایی هستندکه کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی می توانند در اجرای تریپس از آنها بهره ببرند. در تعریفی دیگر بیان شده است در موافقت نامه تریپس چند انعطاف اصلی وجود دارد که این اقدامات باعث کاهش قیمت ها و مقرون به صرفه شدن داروها می شود. این انعطاف ها به کشورها امکان اتخاذ اقدامات خاصی که تأثیر حقوق انحصاری را کاهش و رقابت را افزایش دهد و باعث تسهیل دسترسی به داروها شود را داده اند. بر این اساس کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی می توانند قوانین ثبت اختراع خود را با سیستم قانونی خود و شرایط بهداشت عمومی و نیازهایشان در زمینه توسعه، منطبق کنند. همچنین، به موجب گزارش واپیوکه با تصویب کمیته توسعه و حقوق مالکیت فکری تهیه شده، اصطلاح «انعطاف ها» این گونه تعریف شده است: گزینه های مختلفی که از طریق آن، تعهدات تریپس را می توان بر اساس قوانین ملی تغییر داد به طوری که با منافع ملی منطبق شوند و در عین حال، با اصول و مقررات تریپس نیز سازگار باشند.
انعطاف های موجود در تریپس، اگرچه، هم برای کشورهای توسعه یافته و هم برای کشورهای در حال توسعه، در دسترس و قابل استفاده می باشند اما روشن است که انعطاف ها در رابطه با شرایط خاص کشورهای کمتر توسعه یافته ایجاد شده اند و هدف آنها ایجاد پایه های فن آوری در این کشورها می باشد.
ماده 7 در بیان اهداف موافقت نامه تریپس بیان می کند «حمایت از حقوق مالکیت فکری باید به توسعه ابداعات تکنولوژیک و انتقال فناوری و استفاده متقابل تولیدکنندگان و مصرف کنندگان کمک کند، به گونه ای که به رفاه اقتصادی و اجتماعی منجر شود». ماده 8 نیز، به طور خاص تصدیق می کند که کشورهای عضو می توانند اقدامات لازم را برای حمایت از بهداشت عمومی و منافع عمومی در بخش هایی که اهمیت اقتصادی و اجتماعی دارند، انجام دهند. این مقررات باید مبانی کافی برای در نظر گرفتن منافع بهداشت عمومی، هنگام تفسیر موافقت نامه تریپس را فراهم کند و بین تعهدات حمایت از حق ثبت اختراع و اهداف بهداشت عمومی تعادل ایجاد کند.
به غیر از شرایط عمومی که در مواد 7 و 8 برای انعطاف ها بیان شده است، استثنائات خاص در رابطه با اختراعات را می توان در بند 2 و 3 ماده 27 تریپس مشاهده کرد. این مقررات به کشورهای عضو اجازه می دهد که ثبت

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید