بهمن ۱, ۱۳۹۹

ظرفیت سنجی ارتقای نقش شهرداری ها در مدیریت مسکن شهری نمونه موردی شهرداری …

ظرفیت موجود

بودجه ریزی

میانه بیشتر از حد متوسط است

۸۵/۶

۷

ظرفیت ممکن

میانه کمتر از حد متوسط است

۶۹/۴-

۷۳/۳

ظرفیت موجود

تامین مالی مسکن شهری

میانه بیشتر از حد متوسط است

۶۳/۷

۱۲/۷

ظرفیت ممکن

با توجه به نتایج جدول فوق، میانه هر دو شاخص و بعد تامین مالی مسکن شهری برای ظرفیت موجود در سطح اطمینان ۹۵ درصد از ۵ کمتر هستند. بنابراین از نظر پاسخگویان ظرفیت موجود شهرداری تهران در تامین مالی مسکن شهری کمتر از حد متوسط است. همچنین میانه ظرفیت ممکن هر دو شاخص بیشتر از حد متوسط می باشد. در وضعیت موجود شاخص سرمایه گذاری میانه ۶۶/۳ و شاخص بودجه ریزی میانه ۴ را دارا می باشد این در حالیست که در وضعیت ممکن و در واقع برای ظرفیت ممکن برعکس بوده و ظرفیت ممکن شاخص سرمایه گذاری (۵/۷) بیشتر از بودجه ریزی می باشد (۷). بنابر این با توجه به اختلاف میانه ها می توان گفت که امکان ارتقای نقش شهرداری تهران در شاخص سرمایه گذاری بیشتر از بودجه ریزی می باشد. بطور کلی با توجه به فرض های آماری و میانه بعد تامین مالی در وضعیت موجود و ممکن (۷۳/۳ و ۱۲/۷) می توان گفت ظرفیت موجود شهرداری تهران در تامین مالی مسکن شهری کافی نبوده اما ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در تامین مالی مسکن شهری کافی می باشد. بنابر این امکان افزایش نقش و مسئولیت شهرداری تهران در بعد تامین مالی مسکن وجود دارد.
مطالعه تجربه سایر کشورها در این زمینه نشان می دهد که معمولا سرمایه گذاری در بخش مسکن بر عهده دولت مرکزی بوده و شهرداری ها بودجه مورد نیاز برای ساخت مسکن اقشار کم درآمد را از طریق حکومت مرکزی دریافت می نمایند. در ایران نیز در حال حاضر وظیفه تامین مالی پروژه های مسکن بر عهده دولت می باشد اما مطابق ماده ۲ قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن به دولت اجازه حمایت از سرمایه گذاری های داخلی و خارجی در اجرای طرح های تولید مسکن داده شده است با این حال تا کنون شهرداری ها هیچگونه سرمایه گذاری در بخش مسکن انجام نداده اند. علت این امر را می توان از یک سو در نبود انگیزه و اتکای شهرداری تهران به درآمدهای ناپایدار ناشی از فروش تراکم، و از سوی دیگر عدم تمایل دولت به همکاری با شهرداری دانست. نکته قابل توجه این است که در ابتدای پژوهش با توجه به ناپایدار بودن درآمدهای شهرداری تهران پیش بینی می شد که ظرفیت موجود و ممکن شهرداری تهران در امر تامین مالی مسکن کمتر از حد متوسط باشد اما نتایج حاصل از تحقیقاتی میدانی نشان می دهد نه تنها کارشناسان شهرداری تهران بلکه وزارت راه و شهرسازی و نیز متخصصان امر مسکن همگی معتقد هستند که تنها ظرفیت موجود شهرداری تهران زیر حد متوسط بوده و ظرفیت ممکن آن بالاتر از حد متوسط بوده و خلاف پیش بینی اولیه شکاف میان ظرفیت موجود و ممکن نشان می دهد که امکان ارتقای نقش شهرداری تهران در تامین مسکن شهری وجود دارد.
۴-۲-۴-۴- ظرفیت شهرداری تهران در هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن شهری
با توجه به اینکه بعد « هدایت و کنترل ساخت و سازمسکن شهری » دارای توزیع نرمال نمی باشد بنابراین از آزمون ویلکاکسون تک نمونه‌ای استفاده می شود.
فرض های آماری متناسب در سطح اطمینان ۹۵ درصد بصورت زیر تعریف می شود.
فرض صفر: ظرفیت موجود شهرداری تهران در هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت موجود شهرداری تهران در هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن شهری کافی است.
فرض صفر: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن شهری کافی است.
نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای برای هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن در جدول ۴-۱۸ آمده است:
جدول ۴- ۱۸: نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای هدایت و کنترل ساخت و ساز مسکن شهری

نتیجه آماری آماره ویلکاکسون میانه وضعیت
برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.