معرفی بازی دلاور؛ پیش به سوی آزادی

به نظر می رسه سندرم بازیای تابستونی این بار با شمایل دیگری به بازار داخلی هم سرایت کرده. اگه از مخاطبای صنعت گیمینگ باشین، حتما میدونید سه ماه تابستون عناوین بزرگی به منتشر کردن نرسیده و بازیکنا بیشتر وقت خود رو با بازیای قدیمی یا جداگونه میگذرن. تقریبا همچین چیزی رو هم در ایران تماشاگر هستیم. با اینحال که حدود یه ماه س که وارد فصل تعطیلات شده ایم ولی بازیای بسیار کمی تونسته ان انتظارات بازیکنا رو برآورده کنن.

دلاور یکی از همین عناوینه. زمان زیادی می گذشت که بازی ایرونی با اینجور سبک و کیفیتی ندیده بودیم. پس اول فکر کردیم استودیو سازنده فقط به بومی سازی روی آورده، اما بعدا فهمیدیم که اشتباه کردیم. با ما و معرفی این عنوان جذاب همراه باشین تا بدونین در این صحرای سوزان هم بازم آب خنک پیدا می شه.

داستان به حمله تروریستا تروریستا برمیگرده که پی اون قهرمانی از دل مردم حضور کرده و به مقابله با اونا می پردازه. مکانیزمای گیم پلی بازی بدین صورت هستن که کاراکتر بازی هر مرحله پشت سنگری کمین کرده و به کشتن دشمنا می پردازه. این وسط با جلو رفتن هم چالشای جورواجور تری به انتظار شما نشسته ان.

گول ظاهر بازی رو نخورین. استودیو سازنده بیشتر تلاش داشته گیم پلی سرگرم کننده و خوشحال کننده و باحال به بازیکنا هدیه بده که در این مورد هم موفق عمل کرده.

چندین المان در موفقیت دلاور نقش مهمی رو اجرا می کنن. یکی به گستردگی مکانیزمای سلاحا برمیگرده. شش اسلحه در بازی هست. طبیعتا در نگاه اول واسه عنوانی که حدود پنجاه مرحله داره، این تعداد کم به نظر می رسه. اما وقتی که بدونین فرق لوازم جنگی فقط به قدرت نبوده و هر کدوم تواناییای مختلفی به بازیکن هدیه میدن، می تونین از این مشکل صرف نظر کنین.

نکته دیگه که تونست چشم ما رو بگیره، زور به کار گیری بعضی اسلحه هاست. بیایید با مثالی ساده تر بگیم. هر اسلحه تا فاصله ای رو می تونه شلیک کنه. پس بعضی وقتا چاره ای ندارین لوازم خود رو عوض کنین تا بتونین دشمنایی که دورتر قرار دارن رو بکشین. اینجا دو مسئله خیلی مهم بازیکن رو به رقابت میکشه. یکی از این که امکان داره تیر اسلحه ها کم باشه، پس بهترین استفاده رو باید از اونا ببرین.

هم اینکه با هر تیری که می خورید، یه ستاره از ستاره هایی که در آخر می گیرین کم می شه. چون سیستم امتیاز بازی براساس سه ستاره س. دومین المانی که می تونه بازیکنا رو به تجربه دلاور تشویق کنه به حضور یه مد متفاوت برمیگرده. در این بخش ناتموم بازیکن توانایی حرکت شخصیت اصلی رو داشته و باید به مقابله با دشمنا به بپردازه. اگه هم بیشتر از اندازه تعیین شده تیر بخورین، خواهید باخت.

خشونت موجود در بازی می تونه واسه بعضیا جذاب باشه. البته توانایی غیر فعال خونا واسه کودکان رو دارین.

این مد بیشتر واسه بازیکنایی طراحی شده که میخوان سکه به دست آورده و دیگه لوازم موجود هم امتحان کنن. از ارز درون بازی گفتیم، باید اشاره کنیم بدیش اینه هزینه خرید اسلحه و مهمات بسیار بالاست. عجیب تر اینجاس تنها راه کسب سکه، انجام بخشی بود که بالاتر گفتیم و مرحله های اصلی به بازیکن پول نمی دن.

سومین و آخرین المان جذاب بازی رو می تونیم به نام طراحی شخصیتا و محیط بزنیم. شاید اگه کاراکترها مکعبی شکل و ماینکرفت مانند نبودن، این تاثیرگذاری رو نمی دیم. البته گرافیک تکنیکی خیلی چشم نواز نیس ولی اگه کنار دیگه المانا قرارش بدیم، بازم قشنگتر به نظر می رسه.

بدیش اینه از دیدگاه شنیداری کمی کم کاری رو تماشاگر هستیم. بزرگترین مشکل این بخش به صدای راوی برمیگرده که نه فقط هیجان کافی رو نداره، بلکه هنگام مبارزات چند جمله محدود می شنوین. موسیقی هم با وجود جذابیتای خود، پس از یه مدت رنگ و بوی تکراری به خود میگیره. واسه جمع بندی باید بگیم پس از مدتا دوباره تماشاگر یه عنوان ایرونی با کیفیت هستیم، واقعا می خواین اینجور فرصتی رو از دست بدین؟

دلاور

  • دلاور
  • قیمت: رایگان
  • سازنده: استودیو گونای
  • سیستم عامل: اندروید
  • حجم: ۳۴٫۳ مگابایت

دانلود