منبع تحقیق درمورد شوراهای حل اختلاف

دانلود پایان نامه

کشورها باشد، اما در کمال تعجب چنین نبوده و استفاده از این آیین‌ها چندان میان مردم کشورمان رواج ندارد و یا حداقل تاثیر چندانی ندارد، زیرا دادگاه‌ها با حجم انبوهی از پرونده‌ها و دعاوی که هر روز به خیل آن افزوده می‌شود روبرو هستند و عملاً دادگاه‌ها به علت کمبود منابع مالی و انسانی‌، عدم تخصص و تراکم پرونده‌ها زمین‌گیر شده‌اند. علیرغم گذشت حدود پنج سال از اصلاحات قضایی‌، به نظر می‌رسد راه درازی در پیش است که این خود می‌تواند به عنوان مهمترین عامل و پتانسیل جهت توسعه و استفاده روزافزون از آیین‌های حل اختلاف جایگزین در کشور باشد که متاسفانه تاکنون علیرغم نارضایتی مردم از مشکلاتی نظیر ازدحام در دادگاه‌ها، اطاله دادرسی‌، فساد اداری و بعضاً ضعف کیفی و علمی آرا به نظر می‌رسد که مردم همچنان خود را ناگزیر از طرح دعوی در محاکم دیده و هنوز آگاهی کافی از امکان حل و فصل موثر دعاوی بدون مراجعه به دادگاه ندارند.
در راستای اجرای اصلاحات قضایی و در جهت رفع معضلات یادشده و با هدف کاهش تراکم پرونده‌ها در دادگاه‌ها، شوراهای حل اختلاف به عنوان نهاد متولی اجرا و گسترش آیین حل اختلاف جایگزین با صلاحیت‌های اجباری و اختیاری ایجاد شدند. برخی روشهای جایگزین حل و فصل اختلاف به اختصار به شرح زیر میباشد:
بند اول: مذاکره Negotiation
روشی است که در آن شرکت کنندگان تلاش میکنند که در خصوص موضوعات مورد اختلاف یا در خصوص اختلافات احتمالی به یک تصمیم مشترک برسند. سادهترین روش حل و فصل اختلاف مذاکره طرفین اختلاف یا مشاوران آنها است. چرا که طرفین نقاط قوت و ضعف اختلاف را بهتر از هر کسی دیگر میدانند. اگر در جریان مذاکره لازم باشد میتوانند بسته به موضوع از راهنمایی و مشاوره کارشناسان مختلف مانند وکلا، حسابداران، مهندسین و سایر متخصصان استفاده کنند. نکته این است که شیوه مذاکره تنها در صورتی میتواند به موفقیت بیانجامد که طرفین اختلاف از تواناییهای علمی و فنی لازم برای حل و فصل اختلاف برخوردار باشند. در اغلب موارد چنین توانایی در طرفین یافت نمیشود. ممکن است طرفین وقت و هزینه زیادی صرف مذاکره کنند اما در نهایت به نتیجه نرسند و چاره را در توسل به روشهای دیگر حل و فصل اختلاف ببینند. عکس این قاعده نیز صادق است. یعنی طرفین میتوانند در ابتدا یکی از شیوههای حل و فصل اختلاف مانند داوری را برگزینند و قبل از صدور رای با مذاکره به توافق مرضیالطرفین برسند.
در قراردادهای طولانی مدت معمولا طرفین شرطی در قرارداد مقرر میکنند که در صورت اختلاف از طریق مذاکره به حسن نیت به حل آن خواهند پرداخت. چنین شرطی دارای ابهاماتی است. معلوم نیست چه کسی باید مذاکره را آغاز کند؟ چه مدت باید طول بکشد؟ چگونه باید حسن نیت طرفین احراز شود؟ به دلیل همین ابهامات یکی از قضات انگلیس در سال 1992 در پروندهای اظهار داشت:
«توافق به مذاکره، مانند توافق برای توافق کردن در آینده [قول]، غیر لازمالاجرا است… به دلیل این که از تعیین لازم برخوردار نیست…».
با این حال در حال حاضر دادگاههای انگلیس با دید مثبت به شرط مذاکره نگاه میکنند و مانند سیستمهای حقوقی استرالیا و آمریکا مذاکره را به عنوان یکی از طرق حل و فصل اختلاف به رسمیت میشناسند، به ویژه وقتی مذاکره با تشریفات مناسب به عنوان یکی از طرق جایگزین حل و فصل اختلاف انجام میشود.
بند دوم: میانجیگری Medcation
میانجیگری در لغت به معنای وساطت و واسطه شدن میان دو نفر برای رفع اختلاف آنها و در اصطلاح به عنوان یکی از شیوههای ADR میباشد.
میانجیگری روشی است که در آن یک شخص ثالث بیطرف، به نام میانجی، مذاکرات طرفین را تسهیل میبخشد تا آنها را در رسیدن به توافق یاری دهد. شیوه میانجیگری باید سریع، ارزان و محرمانه باشد. در این شیوه طرفین تنها در جستجوی استحقاقات حقوقی خودشان نیستند، یعنی تمام همت طرفین فقط این نیست که ببینند از نظر قوانین حقشان چیست و بایست به آن برسند، بلکه تشویق میشوند فراتر از اختلاف فیمابین فکر کنند. به عنوان مثال، در جایی که ممکن است طرفین در پروژههای آتی با هم کار کنند، یکی از طرفین میتواند در خصوص اختلاف فعلی امتیازاتی به طرف مقابل بدهد تا اختلاف حل شود و در مقابل توافق کند تا در طرحهای آتی از تخفیفها و امتیازاتی بهرهمند شود. این در جایی سودمند است که رابطه طرفین به طور غیرقابل برگشت نگسسته باشد.
مثالی که برای ترسیم میانجیگری مناسب است این است که فرض کنید اختلاف طرفین بر سر مالکیت یک محموله از پرتقال است. بهترین میانجیگری این است که میانجی جریان میانجیگری را به نحوی اداره کند که هر دو طرف به خواسته خود برسند. در این مثال یک حالت مطلوب این است که یکی از طرفین پرتقالها را به خاطر آبش بخواهد و طرف دیگر به خاطر پوستش! در این صورت هر دو طرف از روند میانجیگری رضایت خواهند داشت. این عمل به روش برد ـ برد مشهور است.
میانجیگری کلمهای شایع و تازهای در تجارت منطقه اروپای غربی است و استفاده از آن از سوی جامعه صنعتی مورد استقبال واقع شده و مورد تایید قرار گرفته است. این شیوه به طرفین این امکان را میدهد که حتی پس از این که روند میانجیگری به پایان رسیده است، کار با یکدیگر را همچنان ادامه دهند. هدف از میانجیگری رهیدن از ذهنیت «برد/باخت» است. هیچ یک از طرفین با دید برنده یا بازنده به دیگری نگاه نمیکند. آنچه لازم است تسهیل امکان گفتگو با همه طرفین دیگر درگیر در اختلاف است تا اطمینان حاصل
شود که اختلاف بالا نمیگیرد.
در پاسخ به رشد قابل توجه استفاده از شیوه میانجیگری به عنوان یکی از شیوههای جایگزین حل و فصل اختلاف، کمیسیون اروپا در اکتبر 1999 برگ سبز مربوطه به توسعه میانجیگری تجاری در قلمرو اتحادیه اروپا منتشر کرد. این برگ سبز به دلیل کارهای انجام شده توسط مرکز حل و فصل کارآمد اختلاف و چهار نهاد میانجیگری از فرانسه، هلند، ایتالیا و بروکسل معرفی شد. آنسیترال نیز به تازگی پیشنویس قانون نمونه راجع به میانجیگری/سازش را تهیه کرده است.
بند سوم: سازش Conciliation
سازش همانند میانجیگری روشی است با مصاحبه که در ان گفتگوهای سازشگر و طرفین اختلافات طرفین حل و فصل میشود. بین میانجیگری و سازش، در صورت وجود، تفاوت اندکی وجود دارد. در انگلستان تصور میشد که اگر بین میانجیگری و سازش تفاوتی وجود داشت این تفاوت مربوط به این بود که آیا فرد تسهیل کننده در صورت عدم موفقیت فرآیند حل و فصل اختلاف به طرق دیگر پیشنهادی کرده است یا نه. اگر پیشنهادی شده است در این صورت از شیوه حل و فصل اختلاف عموما به عنوان سازش یاد میشد، در حالی که اگر هیچ پیشنهادی نمیشد از روند به عنوان میانجیگری نام برده میشد. در عمل نیز حقوقدانان کامنلا از اصطلاح میانجیگری استفاده میکنند و حقوقدانان نوشته از اصطلاح سازش. با این حال در خصوص این که چگونه میتوان میانجیگری و سازش را به طور جداگانه تعریف کرد، بین نویسندگان توافقی وجود ندارد.
بند چهارم: کارشناسی


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

حضور کارشناسان با دانش ویژه در امور فنی، حقوقی، مالی و سایر زمینهها میتواند در وضعیتهای مختلف مفید واقع شود. مرکز کارشناسی بینالمللی اتاق بازرگانی با ارایه سه نوع خدمت متفاوت «معرفی کارشناسان، انتصاب کارشناسان و اداره جریان کارشناسی» به این نیاز پاسخ میدهد. انتصاب کارشناسان صالح به ویژه در زمینه بینالمللی کاری ظریف است. موقعیت ممتاز اتاق در قلب سازمان تجاری بینالمللی برای ایفای این نقش به آن جایگاه خوبی اعطا کرده است. «مرکز» کارشناسان را معرفی و منصوب مینماید تا نظرات خود را بر موضوعات گسترده از محاسبات و موضوعات قراردادی گرفته تا ارزیابی تجهیزات صنعتی، ارایه نمایند. دنیای تجارت نیازمند صنعت کارشناسی است و از زمانی که مرکز کارشناسی بینالمللی اتاق در سال 1976 ایجاد گردید تا کنون توسعه بسیاری پیدا کرده است. همین امر لازم نموده تا به صورت دورهای قواعد کارشناسی که توسط مرکز اجرا میشود بازنگری گردد. قواعد فعلی که از اول ژانویه 2003 لازمالاجرا شد جایگزین مقررات قبلی 1993 شده و انعطاف و شفافیت بیشتری در فرآیند رسیدگی به وجود آورده است. هر یک از خدمات سه گانه مرکز به روشنی مشخص و به صورت نظاممند توصیف شدهاند و دو ضمیمه هم در خصوص هزینههای آن وجود دارد. کارشناسی اتاق قسمتی از خدمات گستردهای است که به منظور تسهیل روابط تجاری بینالمللی میشود. کارشناسی میتواند در زمینههای مختلفی از جمله برای رفع بلاتکلیفی و ابهام در فعالیتهای تجاری کمک به حل و فصل دوستانه اختلافات و یا در ارتباط با دعوایی که در داوری طرح شده به کار گرفته شود. خدمات کارشناسی چه به صورت مستقل و چه به عنوان نقش تکمیل کننده سایر روشهای حل اختلاف هر دو ارزشمند است. در مواردی که موضوع از طریق مرجع داوری که براساس قواعد داوری اتاق عمل میکند به کارشناسی ارجاع شود در مقررات اصلاحی کارشناسی پیشبینی شده که از هزینه غیرقابل استرداد برای معرفی کارشناس صرف نظر میشود. در خصوص تقاضا نظر کارشناسی، اگر دعوی به موضوعات کیفی و فنی مربوط گردد طرفین ممکن است راضی شوند که دعوی را از طریق نظر یک کارشناس حل و فصل نمایند. در این چنین موردی طرفین باید صریحا موافقت کنند که نظر کارشناس برای آنها الزامآور است.
بند پنجم: ارزیابی بیطرفانه Neutral Evaluation
ارزیابی بیطرفانه روشی است که طبق آن طرفین دلایل و ادعاهای خود را در خصوص موضوع مورد اختلاف به یک کارشناسی بیطرف ارایه میکنند و کارشناس مزبور دلایل و ادعای طرفین را ارزیابی میکند و سپس پیشبینی میکند که دادگاه چگونه در خصوص مورد اختلاف تصمیم خواهد گرفت. در روشی که میتوان آن را جز شیوه ارزیابی بیطرفانه تلقی کرد چنانچه اختلاف دربردارنده موضوعی تخصصی باشد که مستلزم کارشناسی است و آن موضوع علت اصلی اختلاف و مانع از حصول توافق میان طرفین باشد. طرفین ممکن است توافق کنند که یک کارشناس بیطرف راجع به موضوع اتخاذ تصمیم نماید که نظر کارشناس برای آنها الزامآور باشد. به عنوان مثال چنانچه اختلاف در خصوص ارزش موضوع یا مورد معامله باشد یا اختلاف در خصوص امور داخلی یک موسسه تجاری باشد همانند اختلاف موسسه با کارکنان آن در مورد حقوق استخدامی یا مطالبات آنها دخالت کارشناس بیطرف که در موضوع مورد اختلاف دارای تخصص میباشد میتواند به اختلاف طرفین پایان دهد. طرفین با حضور نزد کارشناس در خصوص موضوعات ماهوی و حکمی مورد اختلاف دلایل و ادعاهای خود را ارایه کنند. در ارزیابی بیطرفانه خواسته طرفین آن است که یک نظریه غیرالزامآور ارایه یا یک ارزیابی از موضوع اختلاف به عمل آید. امر مورد اختلاف ممکن است یک مساله موضوعی باشد یا یک مساله حکمی یا مسالهای فنی مربوط به رشتهای خاص. این روش برای تغییر قرارداد یا اصلاح قرارداد نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
الف) اصول و قواعد مشترک ADR
هدف اصلی شیوههای غیرقضایی حل و فصل اختلاف نیز همچون سیستم دادگاهی و قضایی حل اختلاف پایان دادن به اختلاف طرفین میباشد اما «آی. دی. آر» ویژگیهای خاصی دارد که آن را از شیوه رسمی حل اختلاف متمایز میسازد. بدون توجه به تنوع شیوههای جایگزین حل و فصل اختلاف مهمترین قواعد مشترک «آی. دی. آر» را میتوان به شرح زیر خلاصه نمود:
1ـ شیوههای «آی. دی. آر» اصولا ارادی و اختیاری است. ارجاع اختلاف و نحوه رسیدگی به اختلاف از جمله قانون حاکم بر ماهیت اختلاف و آیین دادرسی مبتنی بر توافق و اراده طرفین میباشد. ممکن است با توافق طرفین، اختلاف بدون توجه به قانون و مطابق با انصاف با حل و فصل شود و به جز داوری نتیجه کار در سایر شیوهها الزام آور نیست مگر با توافق طرفین.

2ـ رسیدگیهای «آی. دی. آر» اصولا تک مرحلهای است و جز در موارد خاص آراء صادر شده قطعی میباشد.
3ـ شخص یا اشخاص ثالث بیطرفی که برای حل اختلاف در «آی. دی. آر» فعالیت میکنند اصولا منتخب خود طرفین میباشند و از طریق راهکارها و قواعد مختلفی تلاش میشود که استقلال و بیطرفی آنها حفظ شود.
4ـ روند حل اختلاف در «آی. دی. آر» توأم با مذاکره و گفتگوی طرفین است و حل اختلاف در فضایی دوستانه صورت میگیرد.

5ـ طرق جایگزین حل اختلاف به طور غیرعلنی و محرمانه برگزار میشود و جز طرفین اختلاف، وکلاء و نمایندگان آنها اشخاص دیگر حق ورود و دخالت در جریان رسیدگی را ندارند. شخص یا اشخاص ثالث که به عنوان قاضی حل اختلاف اقدام میکنند باید قواعد رازداری و محرمانه ماندن را رعایت نمایند.
6ـ رسیدگی به اختلاف در دادگاه تا مشخص شدن نتیجه رسیدگیهای «آی. دی. آر» متوقف خواهد شد و دادگاهها تنها در موارد معدودی همانند صدور دستور موقت و قرار تأمین صلاحیت دارند.
ب) مزایای استفاده از ADR
رجوع به «آی. دی. آر» فواید متعددی برای طرفین اختلاف دربردارد که فواید مزبور به عنوان مشوقهایی سبب میشود که اشخاص اختلاف خود را خارج از دادگاهها و از طریق «آی. دی. آر» حل و فصل نمایند. از جمله مزایای استفاده از «آی. دی. آر» میتوان موارد زیر را نام برد:
1ـ معمولا اختلافات در «آی. دی. آر» سریعتر از دادگاهها حل و فصل میشود. زیرا اولا تراکم دعاوی و پروندهها که در دادگاهها مشاهده میشود در «آی. دی. آر» وجود ندارد و ثانیا برخلاف طرفین و قضات دادگاهها که باید تشریفات کند و گاه پیچیده آیین دادرسی رعایت کنند در «آی. دی. آر» رسیدگی و تشریفات خاصی که موجب کندی جریان حل اختلاف شود وجود ندارد و ثالثا اشخاص ثالث بیطرفی که جهت حل اختلاف به طرفین کمک میکنند نوعا متخصص بوده و به عرفهای بازرگانی آگاهی دارند. رابعا مشکلات پیچیده و کند کننده تعارض قوانین در «آی. دی. آر» وجود ندارد. در کنار همه اینها تک مرحلهای بودن رسیدگیهای «آی. دی. آر» سرعت حل اختلاف را افزایش میدهد.
2ـ اختلافات با هزینه کمتری حل و فصل میشوند. با اینکه حل اختلاف در «آی. دی. آر» نیز مستلزم پرداخت هزینه است اما این هزینهها به طور کلی کمتر از هزینههایی است که مراجع به دادگاهها برای طرفین دربر دارد.
بعضی از نویسندگان معتقدند که در حال حاضر هزینههای طرح دعوا و رسیدگی در«آی. دی. آر» کمتر از دادگاهها نبوده و در مواردی نیز بیشتر است. در پاسخ باید گفت با در نظر گرفتن حل و فصل سریع اختلاف در «آی. دی. آر» و هزینههای جانبی که مراجعه به دادگاهها به طرفین تحمیل میکند در مجموع حل اختلاف از طریق «آی. دی. آر» ارزانتر و مقرون به صرفهتر از مراجعه به دادگاه میباشند.
3ـ اختلافات به طور خصوصی محرمانه و غیرعلنی رسیدگی شود. در پارهای از اختلافات یک طرف بنا به دلایلی تمایل ندارد که اشخاص ثالث که با طرفین و موضوع اختلاف هیچگونه ارتباطی ندارند از اختلاف آنها و اسناد و مدارک و اظهارات ارائه شده در طول رسیدگی مطلع شوند و خصوصی و محرمانه بودن «آی. دی. آر» این امکان را برای طرفین فراهم میسازد.
4ـ برخلاف اجرای آرای دادگاهها در کشورهای خارجی که به علت تعارض با حاکمیت داخلی کشور صادر کننده رأی و هم چنین دلایل دیگر با محدودیتها و مشکلاتی روبرو میباشد آراء صادر شده از طریق «آی. دی. آر» (داوری) با سهولت بیشتری اجرا میشود.
5ـ در «آی. دی. آر» اختلافات به وسیله شخص یا اشخاصی رسیدگی میشود که اولا منتخب طرفین و مورد اعتماد آنها میباشند ثانیا نسبت به موضوع مورد اختلاف دارای تخصص میباشند که به حل سریع و عادلانه اختلاف کمک میکند.
6ـ حل اختلاف در «آی. دی. آر» مبتنی بر قواعد مورد توافق طرفین میباشد و طرفین این اختیار را دارند که قانون و قواعد مناسب را برای حل اختلاف خود گزینش کنند. همچنان که میتوانند با تکیه بر انصاف و بدون استناد به قانون اختلاف خود را به طور عادلانه حل نمایند.
7ـ اختلافات در محیطی دوستانه و توأم با همکاری طرفین حل و فصل میشود. غیر از اینکه ارجاع

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید