تحقیق رایگان با موضوع سوانح طبیعی، توسعه صنعتی، عوامل طبیعی

دانلود پایان نامه

گیاهی منطقه موردمطالعه شامل گیاهان جنگلی و کشاورزی می باشد. انواع معروف
رستنی های اطراف و محدوده قائمشهر عبارتند از: درختان توسکا و آزاد و گیاهانی مانند بنفشه و گل گاوزبان که کاربرد دارویی دارند نیز از دیگر گیاهان جنگلی منطقه می باشند.
پوشش گیاهی غیرجنگلی یا گیاهان کشاورزی را می توان تحت عناوین گیاهان سالیانه دائمی نام برد که شامل (هلو – گوجه سبز، شلیل و انجیر و انار و . . . و در مقابل گیاهان سالیانه از قبیل جو، برنج، گندم، سیب زمینی و . . . می باشد که به صورت پراکنده در زمین های اطراف و داخل شهرستان کشت می شود. در نهایت می توان اشاره نمود با توجه به مطالب ارائه شده در مورد منطقه مورد بررسی شده این پهنه قاعدتا دارای خاک مرغوب با کیفیت حاصلخیزی مناسب از جنس خاکهای عمیق با بافت متوسط تا سنگین بوده که عمدتا بدون تکامل پروفیلی می باشد (مهندسین مشاور امکو ایران،1380)

3-1-8- بررسی خطر سوانح طبیعی در سطح شهر قائمشهر:
به تبعیت از ارتباط زایشی دیرینه و چند جانبه بین زمین شناسی (توجه به مقیاس زمان) و ژئومورفولوژی و توجه به مقیاس فضا، بین خطرات ژئوموفولوژیکی و زمین شناختی همپوشی گسترده و شناوری وجود دارد و درجه اشتراک آنها در مجموعه خطرات طبیعی و یا خطرات زمینی (زمین خطرها) تابع هدف مطالعه و شرایط محیطی است (اونق، 1385)
محدوده موردمطالعه به دلیل نبود عوارض توپوگرافی فاقد خطر لغزش یا ریزش است اما به لحاظ زلزله و سیل به ترتیب در تهدیدات رتبه اول و دوم قرار می گیرد طبق نقشه حرائم عوامل طبیعی و مصنوع در پهنه با خطر بالای زلزله قرار دارد. خطر لرزه ای منطقه به دلیل زلزله های تاریخی رخداده و نزدیکی به خط گسل خزر یا قطعه دوم گسل بهشهر و همچنین خطوط راه بابل بسیار بالاست. بطوریکه بیشینه شدت لرزه ای برای این منطقه زلزله های به بزرگی 9/6 برآورد گردیده است. بیشیه شتاب افقی زمین g49/0 و بیشینه سرعت افقی 149 سانتیمتر بر ثانیه برآورد گردیده که حاکی از قدرت تخریبی بسیار بالا در این منطقه است. احتمال بروز سیل و سرریزشدن رودخانه تالاب از دیگر تمهیدات طبیعی برای این منطقه است که در صورت احداث دیواره سیل بند،ساحل سازی و بدنه سازی رودخانه و حفظ حریم آن این خطر مرتفع می گردد. گرچه درحال حاضر نیز مصونیت منطقه به لحاظ سیل برقرار است.

3-2- پیشینه تاریخی شهر قائمشهر:
شهر قائمشهر از جمله مناطق قدیمی مازندران می باشد. ولی با توجه به کم اهمیت بودن این منطقه در دوران قدیم در کتب و اسناد تاریخی کمتر از آن نام برده شده است. با توجه به بررسیهای باستان شناسان در تپه گردکوه قائمشهر به آثار و بقایایی دست یافتند که این شهر را با پیشینیه تاریخی بیش از 5 هزار سال به یک شهر باستانی قدیمی معرفی می کند و ساکنان اصلی شهرستان قائمشهر را از نژاد قوم تپوری از ساکنان اصلی مازندران می دانند که حدود 3300 سال قدمت تاریخی دارد. بر اثر زلزله و سیل های متمادی چندین بار ویران شد که نمونه بارز آن شهر مدفون شده سدیم در شهرستان سوادکوه است و با توجه به سوابق موجود بنای اولیه این شهر در دوران قاجار با نام علی آباد نهاده شده است و بر طبق شواهد و قراین از جمله اماکن مذهبی نظیر امامزاده یوسف رضا و یا آرامگاه علامه فقید شیخ طبرسی از سابقه دیرینه تمدن و فرهنگ قبل از قرن ششم هجری خبر می دهد.

3-2-1- عوامل پیدایش و رشد شهر:
میرتیمور مرعشی ادعا می کند که چمنو باتبولی جمنون محلی است که هم اکنون علی آباد خوانده می شود. شهری که بعدها قائمشهر خوانده شد و محل خرید و فروش منطقه بود.
قائمشهر تا اوایل قرن اخیر دهی به نام علی آباد بود که از نظر نقطه دسترسی نسبت به روستاهای مجاور دارای مرکزیت مکانی بود و جمعیت آن از چند صدنفر تجاوز نمی کرد. بدلیل موقعیت مکانی این روستا (میان راه ساری – بابل، نقطه ارتباطات ارتفاعات سوادکوه با دشت محل تلاقی راههای دسترسی (شمال- جنوبی و شرق – غربی) روزهای چهارشنبه در هفته بازار عمومی درآن دایر می گردید. در این روز پیشه وران نقاط مختلف شهرستان و شهرهای مازندران اجناس موردنیاز زارعین را در میدانی که در سال 1325 بوسیله شهرداری بنا گردیده آماده و در معرض فروش می گذاشتند زارعین دهستانهای مجاور محصولات طبیعی و دامی خود را در این بازار بفروش رسانیده و احتیاجات خود را تامین می کردند (مهندسین مشاور پارت، 1376)
تشکیل بازار هفتگی علی آباد (چهارشنبه بازار) بخوبی اهمیت جغرافیایی آن را بعنوان یک مرکز مبادله اقتصادی که نسبت به بقیه نقاط پیرامونش از قابلیت دسترسی بهتر و مرکزیت مناسب برخوردار است نشان می دهد. بدین ترتیب می توان علت وجودی هسته اولیه شهر قائمشهر کنونی را در نقش مبادله بازار هفتگی آن و به عبارت دیگر مرکزیت مکانی آن نسبت به روستاهای دیگر که بعدها با عبور راه آهن تهران – شمال و جاده ارتباطی مهم فیروزکوه به سرعت تقویت شده و از کانون روستایی سابق، مرکز جدید شهری بوجود آورده است.
به طورکلی علت وجودی شهر قائمشهر را می توان در دلایل زیر خلاصه کرد:
1- موقعیت مرکزی روستای علی آباد سابق در منظومه روستاهای موجود در نواحی جلگه ای و کوهپایه ای و تشکیل بازار هفتگی در آن.
2- دوربودن مرکز شهری دیگر مانند ساری و بابل از دسترسی روستاهای این قسمت و مشکل ارتباطی آنها در شهرهای مزبور.
3- وجود یک منظومه روستایی فعال و دارای مازاد تولید محصولات کشاورزی درحوزه نفوذ فعلی شهر و نیاز به ایجاد مرکز مبادله و تدارکاتی مستقل.
4- فاصله مکان
ی نسبتا برابر علی آباد (قائمشهر) با شهرهای ساری و بابل حدودا (km20) و فقدان یک مرکز شهری معتبر در این فواصل.
5- عبور راه آهن تهران – شمال از این نقطه و قابلیت ایستگاهی مناسب برای قطار به منظورجلوگیری و تخلیه کالا و مسافر همچنین عبور راه ارتباطی مهم فیروزکوه که مازندران را به مرکز ایران و تهران مرتبط می سازد.
6- توجه خاص مسئولین حکومتی (پهلوی) کشور به استان مازندران بعنوان یک مرکز فعال اقتصادی در چارچوب سیاستهای توسعه ناحیه ای
7- و سرانجام در ارتباط به دلایل فوق سرمایه گذاری مستقیم بخش دولتی و به تبعیت از آن تشویق بخش خصوصی برای احداث واحدهای صنعتی کارخانه ای مانند پارچه بافی، گونی بافی، کنسروسازی، برنج کوبی و . . .
در گذشته قائمشهر یکی از بخشهای تابعه شهرستان ساری بود لیکن به دلایلی که در بالا اشاره شد روز به روز اهمیت یافت و بتدریج در سال 1314 بصورت شهرستان مستقل با مرکزیت شهر قائمشهر فعلی درآمد.
3-3- بررسی جمعیت شهر قائمشهر:
بر اساس آمار و اطلاعا ت موجود، جمعیت شهر قائمشهر در اولین سرشماری عمومی سال 1335 بالغ بر 23055 نفر بوده است که از میان 11478 نفر را مردان و 11577 نفر را جمعیت زنان تشکیل می‌‌دادند.
در سرشماری سال 1345 جمعیت شهر به 38898 نفر رسید که نرخ رشد آن بالغ بر 36/5 درصد بوده است.. در سال 1355 نیز جمعیت شهر با نرخ رشد متوسط سالانه‌ای بالغ بر 5 درصد نسبت به سالهای 1345 به 63377 نفر رسید.
در سال 1365 جمعیت شهر به رقم 109288 نفر رسید که نشانگر نرخ رشدی بالغ بر 6/5 درصد نسبت به سال 1355 می‌باشد..
بر اساس نتایج سرشماری سال1375 نیز جمعیت قائمشهر به 143286 نفر رسیده است که نسبت به سال 1365 از نرخ رشدی معادل 7/2 درصد برخوردار بوده است. این میزان از نرخ رشد، در طول چهار دوره سرشماری سال‌های75-1335 کمترین میزان به شمار می‌رود که مهمترین دلایل آن می‌تواند اتخاذ سیاستهای کنترل جمعیت و کاهش مهاجرت ناشی از کند شدن روند توسعه صنعتی شهر و متعاقب آن کاهش نسبت جذب نیروی کار باشد.
نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1385 نشان داد که در 10 سال 1375 تا1385 جمعیت شهر قائمشهر با 97/21 درصد افزایش عددی به نسبت جمعیت پایه 1375 به 174768 نفر رسیده است. به عبارت دیگر در 10 سال مورد بررسی جمعیت شهر با نرخ رشد مطلق برابر 01/2 درصد به رشد خود ادامه داده که به نسبت سال1375 معادل 73/0 درصد کاهش در نرخ رشد مطلق را نشان می‌دهد. جدول (3-5) سیر تحول جمعیت شهر را در طول دوره 85-1335 بر اساس بررسی طرح تفصیلی و تحلیل بیان شده نشان می‌دهد.

جدول (3-5)- سیر تحولات جمعیت شهر قائمشهر (در دوره 85-1335)
دوره
سال
جمعیت(نفر)
نرخ رشد (درصد)
45-35
1335
1345
23055
38898
5.36
55-45
1355
63377
5
65-55
1365
109288
5.6
75-65
1375
143286
2.74
85-75
1385
174768
2.01
مأخذ: مرکز آمار ایران سرشماری سالهای 1385- 1335.

3-3-1- تغییرات خانوار و بعد خانوار:

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید