پسران نیز مشابه دختران از ابراز دلتنگی به خانواده و یا شماتت خانواده بابت مشکل خود سخن می گویند .
ب : صحبت هایی که ملاقات کننده به مددجو می گوید
صحبت های ملاقات کنندگان بیشتر بستگی به نوع جرم مددجو دارد . معمولا مددجویان مرتکب قتل ، نزاع و درگیری دارای ملاقات های خوشایندتری به نسبت سایر مددجویان هستند . ملاقات کنندگان به دلداری و نصیحت مددجو می پردازند، و یا آن ها را مورد عتاب و سرزنش قرار می دهند .
مددجو با اقامت طولانی مدت : ” از این که هر دفعه اشتباهات گذشتمو به رخم می کشن ناراحت میشم . دلم نمی خواد هر دفعه این حرفا رو تکرار کنن . ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : ” مامانم هروقت میاد ملاقاتم دلداریم میده میگه فکر کن اومدی سربازی . از کارگاها کار یاد بگیر .”
پ : تاثیر صحبت های ملاقات کننده بر مددجو
مددجویان پسر نسبت به ملاقات های ناخوشایند واکنش تندتری نشان می دهند که معمولا به خودزنی و پرخاشگری بیشتری می انجامد ؛ یا تحت تاثیر دلداری خانواده به قدرت تحمل آن ها افزوده می شود و برقراری تعامل عاطفی با خانواده در طول مدت حبس ، میتواند به تخلفات مددجو خاتمه دهد .
مراقب : ” یکی از مددجوها پس از ملاقات با مادرش شروع کرد به داد و بیداد کردن . گفت مادرش بهش گفته حالا که دزدی کردی دیگه پسر من نیستی . مددجو هم بعد از ملاقات سرش کوبوند توشیشه و با تیکه های شکسته شیشه می خواست خودزنی کنه که من و یه مراقب دیگه گرفتیمش . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” وقتی مامانم گریه می کنه دیوونه میشم میرم خودزنی میکنم . همش گریه می کنه منم نمی تونم تحمل کنم تا خودزنی نکنم آروم نمیشم . ”
مددجو با اقامت بلند مدت : ” اون اوایل که قرص ترامادول مصرف میکردم . مامانم فهمید گریه کرد. خیلی ناراحت شد ، نصیحتم کرد . منم به خاطر مامانم ترک کردم . ”
۲: کارکرد ملاقات
طبق یافته ها کارکرد ملاقات تقریبا بستگی به محتوای ملاقات دارد . نتایج مطالعه نشان داد کارکرد ملاقات در گروه پسران در سه زیر گروه بهبود روحیه ، حمایت مالی و ورود وسایل ممنوع ، قابل بررسی است .
کارکرد ملاقات در دو زیر گروه بهبود روحیه و حمایت مالی مانند گروه دختران می باشد ، بدین صورت که ملاقات ها باعث احساس غرور و شادی در مددجویان می شود و حس پذیرش و حمایت از جانب خانواده را در آن ها تقویت می کند لباس و پول مورد نیاز آن ها تا حدی ( با توجه به وسع خانواده ) تامین می شود .
مددجو با اقامت بلند مدت : “هر وقت دلم میگیره زنگ میزنم مامان بیاد ملاقاتم ، اون روز خیلی خوشحال میشم بعدش تموم میشه . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” وقتی مامانم میاد ملاقاتم من فقط نگاش می کنم بغلش می کنم کلی حالم خوب میشه قبلش میخوام کلی حرف بهش بزنما اما همین که میبینمش یادم میره فقط نگاش می کنم . خیلی خوشحال میشم میان ملاقاتم . ”
مددجو با اقامت بلند مدت : “مامان و بابام هروقت میان ملاقاتم کلی بهم وعده میدن ، که اگه درس بخونم همه کار برام می کنن منم کلی انرژی میگیرم راحت تر میتونم اینجا رو تحمل کنم . ”
ج : ورود وسایل ممنوع
طبق گفته های شرکت کنندگان بخش قابل توجهی از قرص ترامادول و سیگار مصرفی مددجویان توسط افراد ملاقات کننده تامین می شود . افراد ملاقات کننده با جاسازی و ورود قرص ترامادول و سیگار به داخل کانون ، این مواد را در اختیار مددجویان قرار می دهند . همچنین گفته ها حکایت از آن دارد که برخی ملاقات کنندگان وسایل خالکوبی ( سوزن ) نیز برای مددجویان می آورند . طبق گفته ها مواد مخدر آورده شده یا در سالن ملاقات توسط مددجو مصرف می گردد و یا توسط مددجو به داخل خوابگاه منتقل می شود . البته یافته ها نشان می دهد که سیگار و قرص ترامادول ورودی به داخل کانون بیشتر برای مصرف شخصی مددجویان است و کمتر خرید و فروش می شود .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” زنها و بچه ها راحت تر می تونن قرص بیارن اونا رو خوب نمی گردن . یه بار خواهرم با خواهر زادم اومدن ملاقاتم . تو لباس خودش و بچه اش قرص ترا گذاشته بود آورده بود تو . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” قرص و بیشتر ملاقاتی ها میارن بچه هام انباری میزنن۱۱۳ میارن خوابگاه البته بیشتر برای مصرف خودشونه کمتر می فروشن . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” یکی از بچه ها ، باباش قرص میاره اونم می فروشه . باباش قرص ها رو با بادکنک و چسب آب بندی می کنه . پسره هم قورت میده بعد میاد توگروه ( خوابگاه ) مایع دستشویی می خوره قرص ها رو بالا میاره می فروشه . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” ملاقاتی ها کاغذ سیگارمیارن . ان قدره ( مددجو با دست اندازه کاغذ را نشان داد) روش هم مارک سیگار داره بعد بچه ها چایی خشک گیر میارن میریزن توش سیگار می سازن میکشن . ”
مراقب :” تعداد مراقب تو سالن ملاقات کمه ، نمیشه که بالا سر هر میزی یه مراقب بذارن. خونواده ها وقتی میبینن بچه شون معتاده حالش بده درد داره براش قرص میارن تو همون سالن ملاقات میدن به مددجو تا بخوره. یه جوری هم جاسازی می کنن که نمیشه پیدا کرد. ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : ” چن بار تو ملاقات واسم سیگار آوردن . ”
۳ : بافتار ملاقات
محیط ملاقات برای هر دو گروه مددجویان دختر و پسر یکسان است . و نوع برخورد کارکنان با خانواده های مددجویان و محتوای مکالمات ( موضوع گفتگوها میان کارکنان و خانواده های مددجویان بیشتر پیرامون دادگاه و پرونده قضایی است ) مانند توضیحات گروه دختران است . با توجه به مشاهدات برخی اوقات خانواده ها از روان شناس و یا مددکار حاضر در سالن ملاقات درخواست مشاوره با فرزند خود ، به جهت دعوت وی به آرامش و تحمل راحت تر مدت اقامت در کانون را دارند .
مسوول سالن ملاقات : ” خونواده ها که میان ملاقات در مورد حکم و آزادی و فک قرار و این که تو دادگاه چی بگن و این حرفا …. با مددکارا صحبت می کنن ، بعضی وقت هام سفارش بچه هاشون به روان شناس می کنن که با بچشون حرف بزنه تا آروم شه کمتر بی تابی کنه . ”
۴ – ۵ – ۳ – ۲ : مددجویانی که فاقد ملاقات هستند
۱ : برقراری تماس تلفنی
در محیط نگهداری پسران تلفن های عمومی در خوابگاه پسران قرار گرفته است و محدودیت زمانی از سوی کارکنان برای تماس آن ها وجود ندارد و می توانند با خانواده و اشخاص دیگر گفتگوی تلفنی داشته باشند . اکثر مددجویان با خانواده ، دوستان و آشنایان خود تماس تلفنی برقرار می کنند . محتوای تماس های تلفنی نیز مانند ملاقات های حضوری می باشد . این مددجویان هم مانند گروه دختران یا به دلیل دوری مکان کانون از محل زندگی و مشکلات رفت و آمد خانواده ، محبوس بودن اعضای خانواده در زندان ، تنبیه از جانب خانواده و یا به دلیل نداشتن خانواده ( به ویژه در مورد برخی مددجویان افغان و مددجویان بی خانمان ) فاقد ملاقات حضوری بوده و یا به ندرت ملاقات حضوری دارند .
۲ : فاقد هر گونه ارتباط با خانواده
در گروه پسران نیز مانند گروه دختران عده ای از مددجویان به علل گوناگون مانند طرد کامل از جانب خانواده یا نداشتن خانواده ، هیچ گونه ارتباطی با اعضای خانواده خود ندارند .
مراقب : “خیلی از بچه های اینجا رو خونواده هاشون نمیخوان ، علاقه ای هم به آزادی بچه شون ندارن . ”
۳ : تبعات نداشتن ملاقاتی حضوری
الف : تضعیف روحیه
مددجویان پسر تمایل بیشتری داشتند در این زمینه با پژوهشگر صحبت کنند . طبق گفته ها ، مددجویان بابت نداشتن ملاقات حضوری به شدت ناراحت می شوند ، این احساس ناراحت کننده در روز ملاقات با مشاهده مددجویان دارای ملاقات حضوری به اوج خود می رسد . که باعث گوشه گیری واحساس خشم در مددجویان می شود . یکی از شرکت کنندگان از بیان نداشتن ملاقات حضوری احساس شرم داشت و به دروغ در مصاحبه عنوان کرد که هر هفته تمام خانواده به ملاقات او می آیند که پژوهشگر پس از مصاحبه با کارکنان متوجه شد شرکت کننده مورد نظر فاقد ملاقات حضوری است .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : “من وقتی ملاقاتی ندارم عصبانی میشم نمی تونم خودم و نگه دارم با Relaxation هم آروم نمیشم با بچه ها دعوام میشه . ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : “روز ملاقات وقتی آدم ملاقاتی نداره آتیش میگیره . وقتی میبینه رفیقش رفته ملاقات ، خودش ملاقاتی نداره خیلی می سوزه ،کاری هم نمی تونه بکنه . ”
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” بعضی وقت ها روز ملاقات زنگ میزنم به مامانم کلی فحش بهش میدم ، اون من و معتاد کرد تقصیر اونه که من الان اینجام . آرزو به دلم موند یه بار بهم بگه پسر گلم چرا دیر اومدی خونه . هر بار زنگ میزنم فقط بهش فحش میدم . ”
۲ مددجو با اقامت کوتاه مدت و بلند مدت : ” بچه هایی که ملاقاتی ندارن اون روز بیشتر میرن تو لاک خودشون ، کار دیگه ای نمی تونن بکنن . ”
ب : عدم حمایت مالی
برخی شرکت کنندگان فاقد ملاقات حضوری ، حمایت مالی از جانب خانواده دریافت می کنند . تعدادی از این گروه نیز هیچ گونه حمایتی نمی شوند .
ج : حمایت مالی از جانب دوستان
همان طور که در طبقه تعامل مددجویان با یکدیگر توضیح داده شد ، مددجویان بخشی از نیاز مالی خود را در تعامل با یکدیگر تامین می کنند . اما حمایت مالی از جانب دوستان فقط به این جا ختم نمی شود نیاز مالی برخی از مددجویان پسر فاقد ملاقات ، توسط دوستان خارج از کانون آن ها تامین می شود که معمولا این دوستان از همدستان یکدیگر در بزهکاری هستند . همچنین بخشی از نیاز مالی مددجویان نیز از طریق عضویت در گروه های دوستی و هم خرج شدن با دوستانشان تامین می شود .
مددجو با اقامت کوتاه مدت : ” رفیقام برام پول میریزن ، اون موقعی که اونا گیر بودن من واسشون پول می ریختم . ”
مددجو با اقامت طولانی مدت : “اینجا بچه های بدون ملاقاتی رفیقاشون براشون پول میریزن که اگه خودشون گیر افتادن ، اون وقت اینا هوای اونا رو داشته باشن . ”
۴ – ۵ – ۴: مقایسه دو گروه{ پ/ الف / ط }و گروه { پ/ الف / ک}
نتایج این مقایسه مانند مقایسه این دو گروه از مددجویان ، در گروه دختران می باشد .
۴ – ۵ – ۵ : مقایسه دو گروه دختران و پسران
شباهت ها :
۱ : در هر دو گروه بیشتر مددجویان فاقد ملاقات حضوری می باشند یا به ندرت ملاقات حضوری دارند .
۲ : محتوای ملاقات و زیرگروه های مربوطه در هر دو گروه تقریبا مشابه است .
۳ : کارکرد ملاقات در دو زیر گروه بهبود روحیه و حمایت مالی مشابه است .
۴ : بافتار ملاقات و زیرگروه های مربوطه در هر دو گروه مشابه است .
۵ : یافته ها در مورد مددجویان فاقد ملاقات از هر دو گروه مشابه یکدیگر است .
۶ : در هر دو گروه تقریبا تعامل عمیقی میان کارکنان متخصص ( روان شناس و مددکار ) و خانواده های مددجویان برقرار نمی شود .
تفاوت ها :
۱ : طبق یافته ها در زیر گروه

Written by 

دیدگاهتان را بنویسید