خرید و دانلود پایان نامه حقوق مالکیت فکری

دانلود پایان نامه

شده است. «کارگروه اهداف هزاره محقق نشده» برای بهبود نظارت بر هدف 8 اعلامیه هزاره تهیه شده است. این گزارش انجام اقدامات زیر را برای افزایش دسترسی به داروهای ضروری توصیه می کند:
– جامعه بین المللی باید با کشورهای در حال توسعه در زمینه افزایش در دسترس بودن و استفاده از داروها، ارائه این داروها با هزینه کم و یا بدون هزینه به افراد فقیر از طریق سیستم بهداشت، همکاری کند.

– جامعه بین المللی، باید همکاریش را برای حمایت از تولید داخلی داروهای ژنریک، در کشورهای در حال توسعه تقویت کنند.
– جامعه بین المللی باید صنعت داروسازی را به استفاده از قراردادهای لیسانس اختیاری و ثبت اختراع تشویق کند.
– کشورهای در حال توسعه باید با دقت تأثیرات ناسازگار مقررات تریپس پلاس بر دسترسی به داروها را مورد ارزیابی قرار بدهند.
– جامعه بین المللی باید به حمایت از تلاش برای تقویت ظرفیت نظارتی کشورهای در حال توسعه، برای نظارت بر کیفیت داروها ادامه دهد.
– جامعه بین المللی باید تلاش برای افزایش بودجه در تحقیق و توسعه داروهای جدید را ادامه دهد.»
یکی از همکاری های بین المللی که کشورها در سال های ابتدایی بعد از تصویب موافقت نامه تریپس، در رابطه با تأثیر مالکیت فکری، بهداشت عمومی و تجارت بر یکدیگر داشتند، دستورالعملی است که در پنجاه و دومین مجمع عمومی سازمان بهداشت جهانی، با هدف نظارت بر تأثیر تریپس و کمک به کشورهای عضو برای توسعه سیاست های بهداشتی مناسب و کاهش تأثیرات منفی موافقت نامه های تجاری، تهیه شده است. سالانه مجمع گزارشاتی در رابطه با مالکیت فکری، بهداشت عمومی و تجارت ارائه می دهد و تصمیماتی را در این زمینه به تصویب می رساند.
در سال 2003 نیز کمیسیون حقوق مالکیت فکری، نوآوری و بهداشت عمومی تأسیس شد؛ که هدف آن جمع آوری داده ها و طرح های پیشنهادی و ارائه تجزیه و تحلیل کارآمد از حقوق مالکیت فکری، نوآوری و بهداشت عمومی، و بررسی ارتباط بین این عوامل است. همچنین مقرر شده بود که کمیسیون تأثیر تولید داروهای جدید بر کشورهای در حال توسعه را بررسی کند.کمیسیون در سال 2006 گزارش نهایی خود را در خصوص چگونگی افزایش نوآوری و بهبود دسترسی به فن آوری های پزشکی در کشورهای در حال توسعه، منتشر کرد. این گزارش بیش از 50 توصیه در این خصوص ارائه کرده است که مورد توجه کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته و سازمان بهداشت جهانی قرار گرفت. توصیه ها شامل مسئله نوآوری، سیاست های تحقیق و توسعه، سیستم های ارائه بهداشت، نقش اختراعات ثبت شده، حمایت از داده های آزمایش های بالینی، مدیریت مالکیت فکری، انعطاف های تریپس، کارآمد و سالم بودن داروها و در نهایت تأثیر موافقت نامه های آزاد تجاری بر دسترسی به داروها می باشد.
این روند ها منجر به تصویب استراتژی جهانی و طرح اقدام در مورد بهداشت جهانی، نوآوری و مالکیت فکری در سال 2011 در سازمان بهداشت جهانی شد. اهداف اساسی این استراتژی ترویج تفکرات جدید در زمینه نوآوری و دسترسی به داروها، افزایش تحقیق و توسعه در خصوص بیماری هایی که کشورهای در حال توسعه را تحت تأثیر خود قرار داده و پیشنهاد موضوعات و اولویت ها برای تحقیق و توسعه و بهبود دسترسی به فن آوری های پزشکی می باشند. به موجب این استراتژی، اگرچه حقوق مالکیت فکری یک انگیزه مهم برای توسعه محصولات بهداشتی جدید می باشد اما این انگیزه در کشورهایی که قدرت پرداخت مردم کم است، برای توسعه محصولات بهداشتی مورد نیاز برای مبارزه با بیماری ها کافی نمی باشد. در نهایت کشورهای عضو توافق کردند که این استراتژی، باید برنامه های مالکیت فکری را در راستای به حداکثر رساندن نوآوری های مرتبط با بهداشت و سلامت تشویق و حمایت کند.
یکی دیگر از اسناد بین المللی که در زمینه حق بر سلامت راهکارهای حمایتی ارائه کرده است، موافقت نامه در خصوص جنبه های تجاری حقوق مالکیت فکری می باشد، که در مورد اثر حقوق مالکیت فکری بر بهداشت و سلامت راهکارهایی را ارائه داده است، که متعاقب آن با تصویب اعلامیه دوحه در خصوص بهداشت عمومی و مالکیت فکری، کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی در جهت تسهیل کاربرد انعطاف های تریپس در زمینه بهداشت عمومی گام نهاده اند؛ که به دلیل اهمیت بحث در بخش جداگانه بدان پرداخته شده است.
بند اول: موافقت نامه تریپس
حمایت از اختراعات یکی از دلایل قیمت بالای داروها می باشد، که در دسترس بودن داروهای ضروری را در کشورهای در حال توسعه محدودکرده است. انعقاد موافقت نامه تریپس در سال 1994 در مذاکرات دور اروگوئه، باعث افزایش نگرانی ها در خصوص تأثیر حمایت از اختراعات بر دسترسی به داروها شد، زیرا تریپس حداقل استاندارد هایی را برای حمایت ازحقوق مالکیت فکری تنظیم کرده بود؛ از جمله لزوم حمایت از حقوق مالکیت فکری در تمام حوزه های تکنولوژیک که شامل حمایت از اختراعات برای محصولات دارویی نیز می شد.
قبل از انعقاد موافقت نامه تریپس، کشورها در تنظیم شرایط مورد دل خواه خود برای ثبت اختراع، آزاد بودند. بسیاری از کشورها به ویژه کشورهای در حال توسعه، ثبت اختراع برای محصولات دارویی را در زمینه سیاست های عمومی، منع کرده بودند. در برخی کشورها نیز فقط ثبت اختراع «روش» برای محصولات دارویی امکان پذیر بود. بنابراین مشکلات بیشتری برای کشورهای در حال توسعه در به دست آوردن داروهای مقرون به صرفه ایجاد شد.
با این حال، اصول و اهداف موافقت نامه تریپس که در مواد 7 و 8 آن بیان شده است به کشورهای عضو امکان می دهد تا سیاست ها و قوانین ملی ثبت اختراع خود را در راستای حمایت از نیازهای عمومی از جمله حق بهداشت به کار گیرند. ماده 7 تریپس درخصوص اهداف بیان می کند که «حمایت از حقوق مالکیت فکری و اجرای این حقوق، باید به توسعه ابداعات تکنولوژیک، انتقال وگسترش فن آوری و استفاده متقابل تولیدکنندگان و مصرف کنندگان دانش فنی، کمک کند؛ و به گونه ای صورت گیردکه به رفاه اقتصادی، اجتماعی و توازن میان حقوق و تعهدات منجر شود». علاوه بر این، اصولی که در ماده 8 نیز آمده است صراحتا بیان می کند که «اعضای سازمان تجارت جهانی باید اقدامات لازم برای حمایت از بهداشت عمومی، تغذیه و گسترش منافع عمومی اتخاذ کنند، به شرطی که این اقدامات مطابق با مفاد تریپس باشند».
این مقررات باید برای ایجاد تعادل بین اهداف بهداشت عمومی و تعهد به حمایت از حق ثبت اختراع، به کار گرفته شوند. به غیر از شرایط عمومی انعطاف ها که در مواد 7 و 8 بیان شد، استثنائات معینی نیز در رابطه با اختراعات در بند 2 و3 ماده 27 وجود دارد،که به کشورهای عضو اجازه می دهد حق ثبت را برای برخی از نوآوری ها رد کنند، از جمله مواردی که باعث صدمه زدن به انسان، حیوان و یا گیاه می شود و همچنین روش های تشخیص، درمان و جراحی.
علاوه بر این، در مواد 30 و 31 نیز استثنائاتی در رابطه با اختراعات دیده می شود. ماده 30 بیان می کندکه کشورها می توانند «استثنائات محدودی» را در مورد حقوق انحصاری ناشی از ثبت اختراع، تحت شرایط معینی، اعمال کنند. ماده 31 نیز در رابطه با محصولات دارویی و دسترسی به داروها، استثنائات مهمی درنظر گرفته است. برای مثال، اعطای لیسانس اجباری توسط کشورهای عضو تحت شرایط معین. لیسانس اجباری می تواند ابزار مناسبی برای کشورهای درحال توسعه برای تامین نیازهای بهداشت عمومی آنها باشد.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

موافقت نامه تریپس علاوه بر در نظر گرفتن انعطاف ها، درخصوص موضوعاتی که در زمان لازم الاجرا شدن تریپس در حوزه عمومی قرار گرفته بودند به کار گرفته نشد. به عبارت دیگر، ترکیبات دارویی که قبل از اجرایی شدن تریپس وارد رقابت ژنریک شده بودند، شامل انحصار حق ثبت اختراع نشدند. مهمتر اینکه، این گروه از ترکیبات شامل بسیاری از محصولات در لیست داروهای ضروری می باشند. علاوه بر این، مقررات تریپس بر اساس زمان بندی متفاوتی لازم الاجرا شده است. برای کشورهای توسعه یافته، این تعهدات در ابتدای سال 1996 اجرایی شدند. به کشورهای درحال توسعه نیز اجازه داده شد انجام بسیاری از مقررات را تا سال 2000 به تأخیر بیاندازند و حمایت از برخی محصولات که قبل از لازم الاجرا شدن تریپس هیچ حمایتی از آنها نمی شد، از جمله محصولات دارویی، را تا سال 2005 به تأخیر اندازند. کشورهای کمتر توسعه یافته نیز تا سال2006 در اولین دوره گذار بودند، سپس این دوره در رابطه با تعهدات کلی تا سال 2013 و اخیراً با تصویب شورای تریپس و نشست وزرای اقتصادی کشورهای سازمان تجارت جهانی دوباره این مدت تا سال 2021 تمدید شده است، و در رابطه با محصولات دارویی این دوره تا سال 2016 تمدید شد، با این وجود در 20 فوریه 2015 نیز درخواستی توسط کشور بنگلادش به نمایندگی از کشورهای کمتر توسعه یافته مبنی بر تمدید دوره در خصوص اختراعات دارویی ارائه و اظهار شده است که در نظر گرفتن معافیت عمومی تا سال 2021 برای پاسخگویی به نیاز های بهداشت عمومی آن ها کافی نمی باشد، در حالی که تمدید دوره گذار تا سال 2021 معافیت عمومی است که برای همه جنبه های مالکیت فکری در نظر گرفته شده است و همه محصولات از جمله محصولات دارویی را نیز دربر می گیرد. کشورهای نپال، چین، هند، برزیل و همچنین اتحادیه اروپا، از این پیشنهاد حمایت کردند، و اعلام شد که در جلسه بعدی شورای تریپس در مورد این موضوع بحث خواهد شد.-
نقاط عطف موافقت نامه تریپس و بهداشت عمومی عبارت اند از:
2000- اکثر تعهدات تریپس در خصوص کشورهای درحال توسعه لازم الاجرا می باشد به جزء اختراعات ثبت شده محصولات دارویی. گزارش پنل سازمان تجارت جهانی، درخصوص اختلاف تریپس در رابطه با استثناء بولار برای تسهیل ورود داروهای ژنریک.
2001- سمینار سازمان بهداشت جهانی و سازمان تجارت جهانی در خصوص قیمت گذاری و تامین مالی داروهای ضروری. تدوین اعلامیه دوحه در خصوص تریپس و بهداشت عمومی، شامل افزایش دوره گذار تا سال 2016 برای کشورهای کمتر توسعه یافته برای اجرایی کردن حق ثبت اختراع.
2003- اتخاذ «پاراگراف 6» توسط اعضای سازمان تجارت جهانی درخصوص به کارگیری لیسانس های اجباری برای صادرات دارو،که در ابتدا در قالب چشم پوشی قانونی بود و سپس در سال 2005 در قالب یک پروتکل برای اصلاح دائم تریپس درآمد.
2005- تعهدات تریپس درخصوص حمایت از اختراعات ثبت شده برای محصولات دارویی مورد استفاده کشورهای در حال توسعه عضو سازمان تجارت جهانی، درحالی که شامل کشورهای کمتر توسعه یافته نمی شود. تصویب شورای تریپس که دوره گذار برای کشورهای کمتر توسعه یافته برای اجرای تریپس، در خصوص تعهدات کلی، تا سال 2013 افزایش یابد.
2010- روند بررسی سالانه سازوکار پاراگراف 6 توسط شورای تریپس، بحث در مورد عملکرد و جنبه های دسترسی به داروها را تشدید کرد.

موافقت نامه تریپس با توجه به ساختار و الزامات خاص خود، منشأ بروز اختلافات بسیاری میان گروه های حقوق بشری و مدافعان حمایت از داروها شد. کشورهای توسعه یافته بر این باورند که موافقت نامه تریپس می تواند برای صنعت داروسازی و در مقیاس بزرگتر برای بهداشت عمومی یک موفقیت محسوب شود و راهی برای ارتقای بهداشت عمومی باشد. در واقع، حمایت از اختراعات انگیزه ای برای سرمایه گذاری در زمینه داروهای جدید، آزمایش های بالینی و تحقیق و توسعه است؛ زیرا این موارد نیازمند زمان، بودجه و تلاش فراوان می باشند. با حمایت از اختراعات دارویی شرکت های داروسازی می توانند از کپی آسان داروها جلوگیری و سرمایه های صرف شده را جبران کنند. این مسایل سبب می شود که انگیزه آنها برای تولید داروهای جدید و انجام تحقیقات دراین زمینه حفظ شود. نهادهای حامی حمایت از اختراعات دارویی، معتقد هستند که حمایت از این ابداعات، خود بر مبنای حقوق بشر استوار می باشد و میان این ابداعات و حقوق بشر تعارضی وجود ندارد. یکی دیگر از دلایل آن ها این است که موافقت نامه تریپس در کنار توجه به منافع مخترع دارو، حمایت از حقوق بشر را نیز مورد توجه قرار داده و میان حمایت از دارو و حقوق بشر جمع کرده است. در مقدمه نیز اهداف سیاست های عمومی از جمله اهداف مربوط به توسعه و فناوری با تأکید بر نیازهای ویژه کشورهای کمتر توسعه یافته، اشاره شده است. با این وجود، کشورهای درحال توسعه هرگز این دیدگاه را نمی پذیرند، زیرا این قواعد مانع دسترسی آنها به داروها می شوند. نهاد های حقوق بشری نیز با ادعای تعارض نظام حمایت از ابداعات دارویی با حقوق بشر، بر اصلاح و تجدید نظر نظام حقوق مالکیت فکری و بازسازی آن بر پایه های حقوق بشر تاکید می کنند. مخالفان موافقت نامه تریپس در رابطه با بحث داروها، بیان می کنند آنچه که به عنوان محدودیت، استثناء و اختیار عمل کشورها در تریپس در نظر گرفته شده است کافی نبوده و باید به منظور ایجاد تعادل میان منافع خصوصی و عمومی، استثنائات گسترش داده شوند و تعدیل های نیز در این زمینه صورت بگیرد؛ با این استدلال که هدف عمده تنظیم موافقت نامه تریپس گسترش منافع اقتصادی و اصل بر حمایت از مالکیت خصوصی مخترعین است. صرف ذکر انعطاف ها نیز نشانه ی نگاه حقوق بشری نمی باشد زیرا استفاده از استثنائات و انعطاف ها محدود و همراه با شرایط خاص است.
جامعه بین المللی برای حل مشکلات به منظور افزایش کارآمدی انعطاف های در نظر گرفته شده در موافقت نامه تریپس برای تامین اهداف بهداشت عمومی و استفاده موثر کشورها از این انعطاف ها در جهت افزایش دسترسی به داروها، اعلامیه دوحه را در سال2001 تصویب کرد. این اعلامیه با تأیید انعطاف ها، تضمین کرد که تفسیر تریپس با اهداف بهداشت عمومی قابل انطباق می باشد.
بند دوم: اعلامیه دوحه
اعلامیه دوحه یک شناخت کلی از تضادهای موجود بین تعهدات اختراعات به موجب تریپس و ارتقای بهداشت عمومی و دسترسی به داروها می باشد، و قانونی بودن اقدامات به کارگرفته شده برای استفاده از انعطاف ها را تأیید می کند. اعلامیه دوحه گامی است در جهت حل اختلافات بین تریپس و موضوعات مربوط به بهداشت عمومی که یک پیروزی برای کشورهای در حال توسعه محسوب می شود. البته باید توجه داشت که اعلامیه دوحه چیزی به موافقت نامه تریپس اضافه نمی کند، بلکه صرفا در جهت تفسیر انعطاف های موجود در تریپس تلاش دارد.
مشکلاتی که در اعلامیه دوحه مورد توجه قرار گرفته اند، در بند 1 این اعلامیه با عنوان قلمرو موضوع، تحت شرایط کلی تعریف شده اند. اعضا اهمیت مشکلات بهداشت عمومی را که بسیاری از کشورهای درحال توسعه و کمتر توسعه یافته به آن گرفتار هستند، مورد توجه قرار دادند، به ویژه مشکلات ناشی از ایدز، مالاریا و سل. در حالی که کشورهای توسعه یافته سعی می کردند که قلمرو اعلامیه را فقط به بحران ایدز محدود کنند. علاوه بر این، اگرچه دسترسی به داروها علت اصلی تصویب اعلامیه دوحه بود، با این وجود، دوحه نه تنها داروها بلکه هرگونه محصول، روش و تکنولوژی برای مراقبت های بهداشتی را دربرگرفته است.
بند2 و 3 اعلامیه بیان کننده دیدگاه اعضا با توجه به نقش تریپس و حقوق مالکیت فکری، در خصوص بهداشت عمومی می باشد. بند 2 بیان می کند که نیاز است، تریپس بخشی از اقدامات ملی و بین المللی برای حل این مشکل باشد. این بند ابهام ایجاد می کند که آیا تریپس بخشی از مشکل است یا راه حلی است برای مشکلات بهداشت عمومی؛ که پاسخ آن مبتنی بر نحوه تفسیر و اجرای موافقت نامه می باشد. بند 3 اعلامیه بیانگر اهمیت حمایت از حقوق مالکیت فکری برای توسعه داروهای جدید است. در مقابل، خط دوم این بند بیانگر تأثیر منفی حمایت از اختراعات بر قیمت ها می باشد. اعلامیه به رسمیت می شناسد که قیمت بالای داروها به سبب حمایت از اختراعات است. سیستم اختراعات به نحوی است که دارندگان حق اختراع می توانند قیمت ها را بالاتر از آنچه که در بازارهای رقابتی وجود دارد، قرار دهند. یکی از مهمترین دستاوردهای کشورهای درحال توسعه در اعلامیه دوحه، توافقاتی بود که در خصوص تأثیر حمایت از

این نوشته در علمی _ آموزشی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید